II SA/Op 268/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Bogusz (spr.) Sędzia WSA Grażyna Jeżewska Protokolant St. sekretarz sądowy Joanna Szyndrowska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 września 2014 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 31 marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez A.B. była decyzja Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu, (dalej też w skrócie "OWINB") z dnia 31 marca 2014 r., nr [...], wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., w związku z art.83 ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. z 2013 roku poz. 1409 z późn. zm.), dalej też Prawo budowlane, utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 10 lutego 2014 r. nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany zamienny przebudowy budynku "A" przy ul. [...] w [...], uwzględniający wprowadzone zmiany polegające na wykonaniu drugiej lukarny w połaci dachu od północnej strony budynku i wykonaniu remontu dachu, w wyniku którego powstał okap dachu przy ścianach szczytowych od strony zachodniej i wschodniej oraz udzielającej inwestorowi T.P. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych i zobowiązującej inwestora do uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Wydanie zaskarżonego aktu poprzedziło postępowanie administracyjne o następującym przebiegu: Do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu (dalej w skrócie "PINB") wpłynęło pismo skarżącego A.B. w sprawie niezgodnego z projektem wykonywania robót budowlanych przez inwestora T.P. Pismem z dnia 13 kwietnia 2012r. PINB zawiadomił strony o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych związanych z przebudową budynku "A" przy ul. [...] w [...]. Organ przeprowadził w dniu 8 maja 2012 r. kontrolę, w wyniku której stwierdził, że inwestor T.P. realizuje przebudowę na podstawie decyzji Prezydenta Miasta Opola z dnia 11 maja 2011 r. nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej inwestorowi pozwolenia na wznowienie robót budowlanych obejmujących przebudowę budynku "A". Wykonując prace budowlane inwestor wprowadził zmiany w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego, które obejmowały wykonanie dachu przy ścianach szczytowych (od strony wschodniej i zachodniej) o długości 25 cm i zmianę jednej z dwóch lukarn, od strony północnej, znajdującej się bliżej posesji przy ul. [...] w [...]. Na mocy postanowienia z dnia 24 maja 2012 r. nr [...] w Opolu został nałożony na inwestora obowiązek przedłożenia oceny technicznej wykonanych dotychczas robót i wstrzymano prowadzenie dalszych prac budowlanych. Ocenę wykonanych prac dokonał inż. A.B., z której wynika, że podniesienie lukarny przez inwestora było konieczne ze względu na "zamknięcie przestrzeni na styku z obiektem sąsiednim". Ponadto autor opinii zalecił skrócenie okapu dachu, obniżenie konstrukcji więźby drugiej lukarny oraz wymurowanie na styku z obiektem sąsiednim, ściany narożnej z ogniomurem. PINB w Opolu wydał 5 lipca 2012 r. decyzję, nakładającą na T.P. obowiązek przedłożenia projektu budowlanego zamiennego. Od tej decyzji A.B. złożył odwołanie, po którego rozpatrzeniu, Opolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Opolu (dalej zwany "OWINB") decyzją z dnia 7 listopada 2012 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. PINB w Opolu decyzją z dnia 27 listopada 2012 r. ponownie zobowiązał inwestora do przedłożenia projektu budowlanego zamiennego. T.P. przedłożył wymagany projekt w dniu 8 stycznia 2013 r. Został on zatwierdzony przez PINB w Opolu decyzją z dnia 1 lutego 2013r. Tą samą decyzją udzielono inwestorowi pozwolenia na wznowienie robót budowlanych w obiekcie oraz nałożono na niego obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku. Od powyższej decyzji odwołał się A.B. Decyzją OWINB z dnia 21 marca 2013 r. nr [...], została uchylona decyzja z dnia 1 lutego 2013r., a sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Po przeprowadzeniu kolejnego postępowania, PINB w Opolu wydał w dniu 8 kwietnia 2013 r. decyzję nr [...] nakazującą inwestorowi rozbiórkę ogniomuru usytuowanego przy dachu drugiej lukarny, wykonanego z naruszeniem art. 50a Prawa budowlanego. T.P. dokonał rozbiórki przedmiotowego budynku do poziomu dachówki stanowiącej pokrycie dachu nad drugą lukarną. Ten fakt potwierdziły kontrole, które zostały przeprowadzone 14 i 18 czerwca 2014 r. W dniu 31 maja 2014 r. inwestor przedłożył projekt zamienny przebudowy budynku "A" przy ul. [...] w [...] autorstwa inż. A.B. i mgr inż. arch. A.S. Decyzją PINB w Opolu z dnia 1 lipca 2013 r. nr [...] T.P. uzyskał pozwolenie na wznowienie robót budowlanych oraz został zobowiązany do uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku. Na powyższą decyzję A.B. złożył odwołanie, na skutek którego OWINB w Opolu decyzją z dnia 29 sierpnia 2013 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że organ I instancji nie dokonał analizy przedłożonego dnia 31 maja 2014 r. projektu zamiennego w zakresie jego zgodności z prawem. W toku ponownego rozpoznania sprawy inżynier A.B. wydał opinię, w której stwierdził, że podniesienie lukarny od strony północnej budynku przy ul. [...], było jedynym możliwym rozwiązaniem konstrukcyjnym, które umożliwiłoby swobodny odpływ wody z opadów atmosferycznych z nieruchomości. Opinia ta wpłynęła do PINB 8 listopada 2013 r. Następnie PINB w Opole zwrócił się do Prezydenta Miasta Opola o wyjaśnienie pojęcia "kształtu i formy dachu", występującego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W odpowiedzi z dnia 17 listopada 2013 r. Prezydent wskazał, że autor planu miał na celu w stosunku do obiektów zabytkowych, aby zachowały one parametry dachu, w tym kąty nachylenia połaci dachowych, wysokości i rzutu dachy. Z kolei Opolski Wojewódzki Konserwator Zabytków w Opolu w piśmie z dnia 11 grudnia 2013 r. odpowiadając PINB w Opolu stwierdził, że w zakresie wykonanych prac związanych z przebudową obiektu nie występuje sprzeczność między zakresem wykonanych prac, a zapisami zagospodarowania przestrzennego dla obszaru [...] - ulica [...] w [...]. PINB w Opolu decyzją z dnia 10 lutego 2014 r. nr [...] zatwierdził projekt budowlany zamienny przebudowy nieruchomości przy ul. [...] w [...], uwzględniający wprowadzone zmiany polegające na wykonaniu drugiej lukarny z połaci dachu od północnej strony budynku i wykonaniu remontu dachu w wyniku, którego powstał okap szczytowy dachu przy ścianach od strony zachodniej i wschodniej. Decyzją tą organ także udzielił inwestorowi pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz zobowiązał go do uzyskania pozwolenia na użytkowanie. A.B. zarzucił tej decyzji naruszenie warunków technicznych rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego oraz naruszenie art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego. Decyzją z dnia 31 marca 2014 r. nr [...] organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu podał, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ z analizy przedłożonej dokumentacji przez inwestora wynika, że przedstawiony przez niego projekt spełnia wymogi zawarte w art. 34 i 35 Prawa budowlanego. Ponadto Prezydent Miasta Opola oraz Opolski Wojewódzki Konserwator Zabytków nie stwierdzili, aby wykonanie drugiej lukarny przez T.P. było sprzeczne z postanowieniami przedłożonego przez niego projektu. Nie uznali również, aby dokonane roboty budowlane naruszały postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Pismem z dnia 30 kwietnia 2014 r. A.B. złożył do Sądu skargę na decyzję z dnia 31 marca 2014 r. wnosząc o jej uchylenie i uchylenie decyzji PINB z w Opolu z dnia 10 lutego 2014 r. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie prawa materialnego, tj. planu miejscowego przyjętego uchwałą Rady Miasta Opola z dnia 15 lipca 2013 r. nr XLV/699/13 a w szczególności naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego przez niemożliwość określenia wysokości ścian ogniowych i połaci dachu w stosunku do gruntu albo w stosunku do jego nieruchomości. W uzasadnieniu podał, że budynek "A" znajduje się w obszarze planu zagospodarowania przestrzennego, dla którego wprowadzono zakaz zmiany kształtu i formy dachu. W związku z tym, że uchwała Rady Miasta Opola z dnia 15 lipca 2013 r. nr XLV/699/13 nie precyzuje tych pojęć, powołał orzeczenia sądowe, które wskazują, na konieczność interpretacji prawa zgodnie z potocznym znaczeniem słów. Skarżący uważał, że w projekcie zamiennym, który był przedmiotem zaskarżonej decyzji dokonano zmiany kształtu i formy dachu, bowiem w zakres tych słów wchodzi dokonanie zmiany kąta nachylenia połaci dachu, w części jego wysokości i zwiększenia rzutu dachu. W odpowiedzi na skargę OWINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację i wywody zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego tego, że decyzja Prezydenta Miasta Opola z dnia 4 lutego 2013 r. uchylająca własną decyzję z dnia 11 maja 2011 r. nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę "A" uchyla decyzję w "niewielkiej części", stwierdził, że "decyzja ta została uchylona w zakresie remontu dachu budynku - czyli w stosunku do przewidzianej w projekcie części robót budowlanych, gdzie stwierdzono istotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego". Tym samym organ nie stwierdził przeszkód do zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego, który zawierał odstępstwa obejmujące roboty budowalne dachu budynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, z późn. zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ponadto, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Natomiast uwzględnienie skargi, na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a., następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Jeżeli skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw to na podstawie art. 151 P.p.s.a. podlega oddaleniu. Przedmiotem skargi była powołana wyżej decyzja OWINB z dnia 31 marca 2014 r. utrzymująca w mocy decyzję PINB w Opolu z dnia 10 lutego 2014 r. w zakresie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia inwestorowi pozwolenia na wznowienie robót budowlanych z jednoczesnym zobowiązaniem go do uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego. Zanim jednak Sąd oceni prawidłowość zastosowania tej normy prawa materialnego trzeba przypomnieć, że sprawa – co do stanu faktycznego – dotyczy robót budowlanych polegających na remoncie obiektu budowlanego, czyli innych niż określone w art. 48 ust. 1 i art. 49 b ust. 1 Prawa budowlanego, w których mowa jest o budowie. Zgodnie z art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego właściwy organ w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub 49 b ust. 1 wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. Postanowienie takie zapoczątkowuje postępowanie naprawcze. W odróżnieniu od art. 48 do 49 b Prawa budowlanego, w których zostały uregulowane procedury legalizujące samowolę budowlaną, w art. 51 zawarto procedurę naprawczą. Procedura ta w ust. 1 art. 51 Prawa budowlanego stanowi, że przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji: 1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo 2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, albo 3) w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Zgodnie z art. 51 ust. 3 Prawa budowlanego po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, i wydaje decyzję: 1) o stwierdzeniu wykonania obowiązku albo 2) w przypadku niewykonania obowiązku - nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Natomiast zgodnie z art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Z powyżej przedstawionej regulacji wynika zatem, że na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego w odniesieniu do projektu budowlanego zamiennego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące projektu budowlanego, który można określić mianem "podstawowego", "pierwotnego", a zatem także art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Zgodnie z nim przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Regulacja ta oznacza, że wykonane przez inwestora zmiany powinny być odniesione do obowiązujących przepisów, w tym miedzy innymi prawa miejscowego (miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego) i przepisów techniczno - budowlanych. Według niektórych poglądów doktryny organ nadzoru budowlanego został praktycznie pozbawiony możliwości ingerencji w treść merytoryczną projektu. Nie stanowi to jednak przeszkody do oceny zgodności przyjętych rozwiązań projektowych z prawem. Organ zatwierdzający projekt budowlany zamienny zobowiązany jest do sprawdzenia go stosownie do wymogów zawartych w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego i to nie w sposób czysto techniczny. Trzeba podkreślić, że to, iż projekt budowlany został sporządzony przez osobę uprawnioną nie zwalnia organu od jego rzetelnej oceny. Wyrazem tej prawidłowo przeprowadzonej oceny jest uzasadnienie decyzji. Przepis art. 107 § 3 K.p.a. wprost nakazuje organowi wskazanie w uzasadnieniu decyzji faktów które uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Uzasadnienie decyzji powinno ponadto zawierać wyjaśnienie jej podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa. Jeżeli zatem przepis art. 51 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego nakazuje organowi sprawdzić projekt budowlany zamienny pod kontem jego zgodności z obowiązującymi przepisami, to mając na względzie dyspozycję art. 107 § 3 K.p.a. organ musi wyjaśnić dlaczego projekt budowlany zamienny odpowiada prawu. Zdaniem Sądu wskazanym wyżej wymogom Prawa budowlanego i postępowania administracyjnego w zakresie określonym w art. 51 ust. 1 pkt 3 i ust. 4 w zw. z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego oraz art. 107 K.p.a. w zw. z art. 7 i art. 77§1 K.p.a. organy obu instancji sprostały należycie. Trzeba zważyć, że sam fakt złożenia projektu budowlanego zamiennego przez inwestora w terminie nie mógł automatycznie legalizować wykonanych z odstępstwami od udzielonego pozwolenia na budowę robót budowlanych. Dopiero treść projektu wyznaczyła postępowanie organu nadzoru budowlanego. W trakcie oceny projektu zamiennego okazało się, że jego zatwierdzenie jest uzasadnione. Nie zachodzi, bowiem sprzeczność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego ani przepisami techniczno-budowlanymi. Ponadto sam projekt budowlany zamienny spełniał wymogi rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego ( Dz. U. 2012 Poz. 462 ze zm.) Co do planu miejscowego trzeba zważyć, że w toku postępowania administracyjnego dla obszaru inwestycji obowiązywały dwa różne plany. W szczególności uchwałą Rady Miasta Opola z dnia 28 stycznia 2010 r. Nr LXII/641/10 przyjęto miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego terenu "Śródmieście III". W planie tym określono, że dla obiektów budowlanych ujętych w rejestrze zabytków, do których należy remontowany obiekt obowiązują przepisy odrębne a zatem także przepisy ustawy z dnoa 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami ( Dz. U. 2003 Nr 162 Poz. 1568 ze zm. ). Dlatego słusznie inwestor przed uzyskaniem pozwolenia na budowę uzyskał pozwolenie Opolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 2 marca 2011 r. a w toku procedury naprawczej pozwolenie tegoż organu z dnia 8 stycznia 2013 r. , nr [...]. Z kolei uchwałą Rady Miasta Opola z dnia 15 lipca 2013 r., Nr XLV/699/13 uchwalono miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla obszaru [...] – ul. [...] w [...], którą opublikowano w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego w dniu 19 lipca 2013 r. pod pozycją 1769. Zgodnie z zapisami tego planu w rozdziale II "Przepisy szczególne" zawarto § 5 uchwalający karty terenów do planu i dla obszaru ul. [...] wprowadzono symbol i numer terenu "[...]" określając jego przeznaczenie podstawowe i uzupełniające oraz ustalając w pkt 4 zasady kształtowania zabudowy i wskaźniki urbanistyczne. W tej części planu pod lit. d) wpisano zakaz zmiany kształtu i formy dachów. Organy badając projekt budowlany zamienny dysponowały oceną Opolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków oraz Prezydenta Miasta Opola co do zgodności zamierzenia inwestycyjnego z zapisami planu. W szczególności prawidłowo uznały, że wykonanie dwóch lukarn w połaci dachu od strony północnej oraz wykonanie okapu dachu przy ścianie szczytowej są zgodne z planem i nie naruszają zapisów § 5 dla terenu [...]. W braku definicji zapisu "o kształcie i formie dachu" w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oraz Prawie budowlanym organy prawidłowo oparły się na stanowisku Konserwatora Zabytków i Prezydenta Miasta Opola. Ten drugi wskazał na zamiar autora planu, którym było to, aby dla obiektów zabytkowych zachowano takie parametry dachów, jak kąt nachylenia połaci dachowych, wysokość i rzut dachu. Zdaniem Sądu jest to ocena prawidłowa. Dodać jeszcze należy, że wbrew zarzutom skargi projekt budowlany zamienny jest dokumentem kompletnym w rozumieniu zapisów cytowanego wyżej rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Częścią projektu są rysunki między innymi rzutu dachu oraz elewacji obiektu wykonane w skali 1:50, właściwie opisane i zwymiarowane. Niezależnie od tego projekt zawiera mapę w skali 1:500 z zaznaczonym terenem inwestycji, w tym obiektem inwestora, skarżącego i [...] w [...], która pozwala na usytuowanie terenu inwestycji w stosunku do budynku A.B. Na marginesie trzeba zaznaczyć, że ma racje uczestnik postępowania T.P., że dobudowanie parterowego obiektu przez skarżącego do trzech zabytkowych budynków położonych bardzo blisko siebie spowodowało problemy sąsiedzkie i trudności tak przy remontach koniecznych z uwagi na wiek budynków, jak i groźbę zawilgocenia na styku obiektów. Z tych wszystkich względów skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.