II SA/Op 27/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. T. na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 26 czerwca 1990 r., sygn. akt SA/Wr/48/90 oddalającego skargę R. M. na decyzję z dnia [...], nr [...], Głównego Architekta Wojewódzkiego w Opolu w przedmiocie zakazu nieodpowiedniego użytkowania obiektu postanawia: odrzucić skargę. Z. T. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, żądając wyegzekwowania wykonania przez R. M. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 26 czerwca 1990 r., sygn. akt II SA/Wr 48/90, oddalającego skargę R. M. na decyzję Głównego Architekta Wojewódzkiego z dnia [...], nr [...], w przedmiocie zakazu nieodpowiedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego poprzez wykonanie w warsztacie mechaniki pojazdowej położonym na działce nr A w T., usług blacharsko - lakierniczych oraz nakazu użytkowania go zgodnie z przeznaczeniem. W uzasadnieniu swojego stanowiska Z. T. podniósł, że od 15 lat stara się o zaprzestanie prowadzenia przez sąsiada uciążliwej dla niego działalności, R. M. nie dostosował się do wyroku i nadal wykonuje usługi blacharsko - lakiernicze działając na jego szkodę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 7 grudnia 2006 r., sygn. akt II SA/Wr 752/06, przekazał skargę Z. T. według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, który pismem z dnia 19 stycznia 2007 r. wezwał Z. T. do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, poprzez: wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji), postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności, nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, wskazując, że odpisem pisma mogą być też uwierzytelnione fotokopie lub uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej, określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego w szczególności sprecyzowanie żądania - jeśli jest to skarga związana z wyrokiem NSA z 26 czerwca 1990 r., sygn. akt SA/Wr 48/90, do sprecyzowania, czy jest to skarga na niewykonanie wyroku (art. 154 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), czy skarga na bezczynność organu, a jeżeli tak, to jakiego). Skarżący w wyznaczonym przez Sąd terminie, w piśmie z dnia 21 stycznia 2007 r., wskazał, że składa skargę na niewykonanie wyroku NSA z dnia 26 czerwca 1990 r. przez R. M., ponadto przesłał odpis skargi i kopię w/w wyroku. Z. T. nie wskazał jednakże, organu, którego działalności skarga dotyczy, został więc do tego ponownie wezwany przez tut. Sąd pismem z dnia 22 marca 2007 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, Z. T. w piśmie z dnia 2 kwietnia 2007 r. wskazał, iż organem, którego dotyczy skarga jest Burmistrz Miasta i Gminy Paczków, jako następca prawny Naczelnika Miasta i Gminy w Paczkowie. Odpis skargi Z. T. wraz z załącznikami został przesłany, stosownie do art. 54 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., do Burmistrza Miasta i Gminy Paczków, celem udzielenia odpowiedzi na skargę. W odpowiedzi na skargę, Burmistrz Miasta i Gminy Paczków wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że po uprawomocnieniu się wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ we Wrocławiu z dnia 26 czerwca 1990 r., sygn. akt SA/Wr 48/90 oddalającego skargę R. M. na decyzję Głównego Architekta Wojewódzkiego w Opolu z dnia [...], nr [...], w celu wyegzekwowania nakazów określonych w wyżej wymienionych decyzjach, zgodnie z właściwością przekazano akta sprawy do Urzędu Rejonowego w Nysie. Naczelnik Urzędu Rejonowego w Nysie w dniu 24 października 1990 r., zgodnie z ustawą z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wystosował upomnienie do R. M. z wezwaniem do wykonania postanowień przedmiotowej decyzji, a następnie postanowieniem z dnia 7 stycznia 1991 r. nałożył grzywnę w celu przymuszenia na zobowiązanego R. M. W aktach sprawy w tym Urzędzie brak jest dalszych dokumentów dotyczących egzekwowania postanowień w/w decyzji. Następnie w roku 1997 Urząd Rejonowy w Nysie wydał decyzję nr [...] z dnia 28 stycznia 1997 r., w sprawie pozwolenia na dobudowę wiaty do istniejącego warsztatu samochodowego. Z. T. pismem z dnia 13 marca 2007 r. ponownie wystosował do Burmistrza Miasta i Gminy Paczków wniosek o wstrzymanie działalności przez R. M., wskazując, iż w dalszym ciągu w przedmiotowym obiekcie prowadzona jest działalność niezgodna z decyzją tj. zakład blacharsko - lakierniczy. Z uwagi na wskazanie przez skarżącego, że działalność prowadzona przez R. M. dotyczy naruszeń ustawy o ochronie środowiska, postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2007 r., sprawę przekazano Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska w Opolu. Wobec przytoczonych faktów Burmistrz stanął na stanowisku, że wykonał wszystkie przedmiotowe decyzje, a z uwagi na to, że według istniejącego stanu prawnego, Burmistrz nie wydaje decyzji z zakresu prawa budowlanego i nadzoru budowlanego, skarga niniejsza jest całkowicie bezzasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postanowienia art. 154 P.p.s.a., pozostają w związku z częstym niewykonywaniem albo niewłaściwym lub opieszałym wykonywaniem wyroków sądu administracyjnego przez organy administracji publicznej i przewidują uprawnienia sądu mające na celu wymuszenie wykonania przez konkretny organ administracji publicznej wyroku sądowego, pozostające obok i w związku z uprawnieniami orzeczniczymi tego sądu. Skarga, o której mowa w omawianym przepisie, może być wniesiona tylko w jednym z dwóch przypadków: - w razie niewykonania przez organ administracji publicznej wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność albo - w razie bezczynności organu administracji publicznej po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Z niewykonaniem przez organ administracji publicznej wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego, uwzględniającym na podstawie art. 149 P.p.s.a. skargę na bezczynność konkretnego organu w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 P.p.s.a., zobowiązującym go do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa, obowiązku tego nie wykonał. Natomiast bezczynność organu administracji publicznej w rozumieniu art. 154 P.p.s.a. zachodzi w sytuacji, gdy po wydaniu przez sąd administracyjny prawomocnego wyroku, uwzględniającego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lub § 2, art. 146-148 lub art. 150 P.p.s.a. skargę na akt lub czynność w zakresie określonym w art. 3 § 2 pkt 1 - 7 i uchylającego lub stwierdzającego nieważność zaskarżonego aktu lub czynności, właściwy organ w powtórnym postępowaniu prowadzonym w wykonaniu wyroku nie wykonał wyroku sądu administracyjnego w terminach prawem określonych. W tym miejscu należy podnieść, że zarzut braku wykonania wyroku dotyczył wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu z dnia 26 czerwca 1990 r., sygn. akt SA/Wr/48/90, oddalającego skargę R. M. na decyzję z dnia [...], nr [...], Głównego Architekta Wojewódzkiego w Opolu w przedmiocie zakazu nieodpowiedniego użytkowania obiektu. W postępowaniu tym skarżącym był R. M., zaś Z. T. wystąpił w charakterze uczestnika postępowania sądowego. Dla celów rozpoznawanej skargi Z. T. należy w pierwszej kolejności zwrócić uwagę na treść rozstrzygnięcia zawartego w powołanym wyroku i określić jego procesowe znaczenie dla dalszego postępowania w sprawie stanowiącej przedmiot rozstrzygnięcia. W związku z tym stwierdzić przyjdzie, że wyrok oddalający skargę oznaczał, iż sąd w istocie podzielił stanowisko organu, wyrażane w zaskarżonej decyzji Głównego Architekta Wojewódzkiego w Opolu, a zatem decyzja zawierająca zakaz nieodpowiedniego użytkowania obiektu budowlanego poprzez wykonywanie w nim usług blacharsko - lakierniczych i nakładająca nakaz użytkowania go zgodnie z przeznaczaniem, a zatem jedynie jako warsztatu mechaniki pojazdowej, nie została wzruszona przez sąd. Oddalając skargę inwestora, sąd administracyjny nie zobowiązywał organu administracji publicznej do kontynuowania postępowania administracyjnego. Dlatego też wykonania decyzji organu administracji publicznej, zawierającej obowiązek określonego zachowania się adresata decyzji, nie należy dopatrywać się w wyroku oddalającym skargę na tę decyzję. W konsekwencji, wydanie wyroku oddalającego skargę na decyzję oznacza, że sprawa administracyjna została rozstrzygnięta w sposób definitywny i wyrok ten nie pozostaje do wykonania, a tym samym nie istnieją przesłanki do wniesienia skargi w rozumieniu art. 154 § 1 P.p.s.a. Powtórzyć należy, że przepis art. 154 P.p.s.a., dopuszcza wniesienie przez stronę skargi w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. A contrario należy więc przyjąć, że nie jest dopuszczalna skarga o wykonanie wyroku w przypadku, gdy sąd administracyjny wydał wyrok oddalający skargę. Tymczasem taki właśnie charakter ma wskazany w skardze wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 26 czerwca 1990r., sygn. akt SA/Wr 48/90. W tym stanie rzeczy, z mocy art. 58 §1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., skargę wniesioną w takich warunkach przez Z. T. należało odrzucić jako niedopuszczalną, stąd orzeczono jak w sentencji.