II SA/Op 271/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 12 marca 2012r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego na skutek wniosku Gminy [...] o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie nyskim Z dnia 28 grudnia 2011r., nr [...] postanawia odmówić wstrzymania decyzji. Gmina [...], pismem z dnia 10 kwietnia 2012r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia z dnia 12 marca 2012r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie nyskim z dnia 28 grudnia 2011r., nr [...], nakazującej rozbiórkę samowolnie wybudowanej świetlicy wiejskiej w [...], zlokalizowanej na działce nr A. W związku ze złożoną skargą Gmina [...] wystąpiła do Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zakwestionowanej decyzji. Odnosząc się natomiast do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji podniósł, że art. 61 § 2 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie przewiduje możliwości wstrzymania wykonania decyzji I organu instancji przez organ II instancji, lecz dotyczy możliwości wstrzymania wykonania własnej decyzji. Wobec czego, Opolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Opolu nie uwzględnił złożonego wniosku, gdyż uznał, że zawarte w nim żądanie wykracza poza kompetencje tego organu, przyznane przez przywołany przepis ustawy. W dniu 19 czerwca 2012r. wpłynął do Sądu wniosek Gminy [...], dotyczący wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie nyskim z dnia 28 grudnia 2011r., nr [...]. Uzasadniając swoją prośbę skarżąca podniosła, że wykonanie decyzji organu I instancji przed rozpatrzeniem skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu spowodowałoby wyrządzenie znacznej szkody, gdyby skarga została uznana. Szkoda polegałaby, w ocenie skarżącej, na powstaniu kosztów pracy sprzętu i robocizny w związku z obowiązkiem demontażu kontenerów i towarzyszącej infrastruktury, powiązanej z ponownymi kosztami montażu i zagospodarowania przyległego do obiektu kontenerowego terenu i towarzyszącej infrastruktury. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z zasadą, wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności będących jej przedmiotem. Natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie powołany przepis rozszerza możliwość wstrzymywania zaskarżonych aktów, wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przy czym użyty w treści art. 61 § 3 zwrot "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 P.p.s.a., który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli. Ten ostatni przepis stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy" i "granice sprawy", której dotyczy skarga zakreślają jednakowe ramy prawne, należy bowiem przyjąć, że ustawodawca odsyła do pojęcia sprawy administracyjnej w jej rozumieniu materialnoprawnym. Granice jej wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego stosunku administracyjnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej. W związku z tym treścią art. 61 § 3 objęte będą zarówno akty zaskarżone jak i akty wydane w I instancji oraz akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2012r., sygn. akt II SA/Wa 683/12). Jak zauważył jednakże Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 czerwca 2012r., postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem prowadzonym na wniosek skarżącego, a więc Sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje skarżący w treści swego wniosku. Ponadto, dopiero w przypadku gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie P.p.s.a., wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Nie jest zatem możliwe wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, jeżeli z uwagi na brak wniosku strony skarżącej, Sąd nie może wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji, którą jest decyzja organu II instancji (sygn. akt II OSK 1262/12). W niniejszej sprawie Gmina [...] wnioskiem z dnia 19 czerwca 2012r. zwróciła się o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie nyskim z dnia 28 grudnia 2011r., nr [...], czyli organu I instancji. Z powyższego wniosku wynika jednoznacznie, że skarżąca domaga się wstrzymania wykonania jedynie decyzji organu I instancji, a zakres wniosku nie obejmuje decyzji organu II instancji. Z uwagi na powyższe wywody uznać należało zatem, że w sprawie brak jest podstaw do wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji, skoro strona nie wystąpiła o wstrzymanie wykonania decyzji organu II instancji. Przedmiotem zaskarżonej do Sądu decyzji Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu jest bowiem utrzymanie w mocy rozstrzygnięcia o nakazaniu rozbiórki świetlicy wiejskiej. Istota i charakter tejże decyzji polegającej na utrzymaniu merytorycznego rozstrzygnięcia organu I instancji powoduje, że nawet w przypadku wstrzymania decyzji organu I instancji, ale bez jednoczesnego wstrzymania zaskarżonej do Sądu decyzji organu II instancji, dokonane wstrzymanie rozstrzygnięcia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie nyskim, nie odniesie upragnionego skutku prawnego. Nadal bowiem skuteczna będzie decyzja organu II instancji, utrzymująca decyzję o rozbiórce obiektu. Jednocześnie brak wniosku skarżącej Gminy w zakresie wstrzymania zaskarżonej decyzji (organu II instancji), czyni niemożliwym wstrzymanie wnioskowanego aktu. Mając na względzie powyższe, Sąd działając na zasadzie art. 163 § 3 P.p.s.a., postanowił o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie nyskim z dnia 28 grudnia 2011r., nr [...], co orzekł, jak w sentencji.