II SA/Op 273/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Kędzierzyn-Koźle na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i odszkodowania postanawia 1) umorzyć postępowanie, 2) zasądzić od Wojewody Opolskiego na rzecz Gminy Kędzierzyn-Koźle kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Gmina Kędzierzyn-Koźle wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia [...], nr [...], uchylającą w całości decyzję Starosty Kędzierzyńsko-Kozielskiego z dnia [...], nr [...], w sprawie wywłaszczenia na rzecz Gminy Kędzierzyn-Koźle nieruchomości, stanowiącej działkę nr a z k. m. [...], położonej w obrębie [...], będącej własnością A. A. i T. K. po ½ części oraz o ustaleniu odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Wskazaną decyzją organ odwoławczy umorzył postępowanie pierwszej instancji w przedmiotowej sprawie. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Opolski wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na uwzględnienie skargi Gminy Kędzierzyn-Koźle w całości. Do akt sprawy dołączono decyzję Wojewody Opolskiego z dnia [...], nr [...], wydaną w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, którą uchylono zaskarżoną decyzję i utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Pismem z dnia 16 czerwca 2006 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wezwał skarżącego do ustosunkowania się do treści odpowiedzi na skargę, udzielonej przez Wojewodę Opolskiego, a w szczególności do wniosku o umorzenie postępowania sądowego. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w piśmie procesowym z dnia 29 czerwca 2006 r., skarżąca Gmina wniosła o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem organ odwoławczy uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję. Pismem z dnia 12 września 2006 r. Sąd zwrócił się Wojewody Opolskiego o udzielnie informacji, czy decyzja z dnia [...], nr [...], o uchyleniu decyzji z dnia [...] i utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji została skutecznie doręczona stronom postępowania, czy upłynął już termin do złożenia skargi oraz czy ewentualna skarga została złożona. W wykonaniu powyższego organ wskazał, iż od decyzji z dnia [...] nie została wniesiona skarga. Ponadto wyjaśnił, iż jednej ze stron, tj. A. A. przedmiotowa decyzja nie została doręczona z przyczyn nieznanych urzędowi, bowiem jak wynika z adnotacji na kopercie przesyłka była awizowana dwukrotnie, jednakże nie została ona podjęta w terminie. Organ podał także, iż w czerwcu a następnie w lipcu 2006 r. ponownie przesłano A. A. decyzję, jednakże nie została ona odebrana przez adresata w wyznaczonym terminie. W związku z powyższą informacją Sąd, pismem z dnia 5 października 2006 r. zwrócił się do Wojewody Opolskiego o udzielenie w terminie 7 dni odpowiedzi na pytanie, czy nastąpiło skuteczne doręczenie A. A. decyzji z dnia [...] w sposób przewidziany przepisami procedury administracyjnej (ewentualnie czy nie zachodzi domniemanie doręczenia), a także czy została wniesiona przez którąkolwiek ze stron skarga na przedmiotową decyzję. Pismem procesowym z dnia 12 października 2006 r. Wojewoda Opolski wyjaśnił, iż przedmiotowa decyzja została wysłana na adres wskazany przez stronę A. A. ale nie została przez nią odebrana. Natomiast, jak wynika z adnotacji zamieszczonej na kopercie, przesyłka była za każdym razem awizowana dwukrotnie, jednakże nie została ona podjęta w terminie. Organ wywiódł zatem, iż w oparciu o art. 44 § 4 K.p.a. doręczenie zostało dokonane w sposób prawidłowy, a zatem zachodzi domniemanie doręczenia. Organ wskazał także, iż od decyzji z dnia [...], nr [...], nie została wniesiona skarga przez pozostałe strony postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy z innych przyczyn niż wymienione w punktach 1 i 2 wskazanej regulacji (cofnięcie skargi; śmierć strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania), stało się ono bezprzedmiotowe. W sprawie będącej przedmiotem kontroli sądowej doszło do wydania przez Wojewodę Opolskiego decyzji z dnia [...], nr [...], którą uchylono zaskarżoną do tut. Sądu decyzję z dnia [...], nr [...], oraz utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Decyzja z dnia [...] wydana została przez Wojewodę Opolskiego na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., który stanowi samoistną podstawę prawną do dokonania autokontroli przez organ administracji, pod warunkiem uwzględnienia skargi w całości. Decyzja ta nie została zaskarżona do Sądu, a zatem zyskała przymiot prawomocności. Reasumując należy stwierdzić, że skoro z obrotu prawnego została wyeliminowana decyzja zaskarżona do Sądu, czyli brak jest przedmiotu zaskarżenia, to postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na tę decyzję stało się bezprzedmiotowe i podlega ono umorzeniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach uzasadnia przepis art. 201 § 1 powołanej ustawy.