II SA/Op 277/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. O. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia I. O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia [...], nr [...] w sprawie zobowiązania do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 sierpnia 2008 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 300 zł. Wezwanie to zostało przesłane na adres podany w skardze i pod tym adresem doręczone 9 września 2008 r. W terminie zakreślonym do wniesienia wpisu, skarżąca złożyła w tut. Sądzie wniosek o przyznanie prawa pomocy, którego odmówiono postanowieniem z dnia 29 stycznia 2009 r. W dniu 1 czerwca 2009 r. Sąd zarządził poinformowanie skarżącej, że ma obowiązek, wynikający z zarządzenia Przewodniczącego z dnia 27 sierpnia 2009 r., uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 300 zł od skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma, pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe pismo zostało przesłane pocztą na adres podany w skardze i po dwukrotnym awizowaniu w dniach 5 czerwca 2009 r. i 15 czerwca 2009 r., z pozostawieniem pisma w placówce pocztowej – co wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru oraz na kopercie przesyłki – zostało następnie zwrócone jako niepojęte w terminie. Do dnia dzisiejszego skarżąca nie zastosowała się do wezwania i nie uiściła wymaganego wpisu od skargi, co wynika z zapisku urzędowego (k. 66 a. sąd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, do jakich należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Na zasadzie art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Według § 2 ust. 3 pkt 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w sprawach skarg z zakresu cudzoziemców, paszportów i wiz, nieobjętych wpisem stosunkowym, wpis stały wynosi 300 zł. Stosownie do przepisu art. 214 § 1 i § 2 oraz art. 219 § 1 P.p.s.a., obowiązkiem skarżącej przy wniesieniu skargi było uiszczenie wpisu od skargi, wynoszącego 300 zł. Wobec niedopełnienia tego obowiązku, zarządzeniem Przewodniczącego skarżąca została wezwana o dokonanie tej czynności, natomiast po zakończeniu postępowania w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy, działając na zasadzie art. 6 P.p.s.a. – zgodnie z którym sąd administracyjny powinien udzielać stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań – Sąd poinformował skarżącą o płynącym z zarządzenia Przewodniczącego obowiązku uiszczenia wpisu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W myśl art. 73 § 1 i 2 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi, pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o tym fakcie wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Określony w art. 73 § 1 P.p.s.a. 14-dniowy okres, liczony od pierwszego zawiadomienia, które nastąpiło w dniu 5 czerwca 2009 r., upływał z dniem 19 czerwca 2009 r., albowiem skoro skarżąca nie podjęła adresowanej do niej i dwukrotnie awizowanej przesyłki pocztowej, zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, doręczenie należało uznać za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu. Przyjmując, że w tej dacie nastąpiło skuteczne doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu, stąd od dnia następnego, tj. 20 czerwca 2009 r. rozpoczął bieg zakreślony przez Sąd 7-dniowy termin na dokonanie żądanej czynności opłacenia skargi i upłynął on z dniem 26 czerwca 2009 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu, zatem wniesiona przez nią, lecz nieopłacona, skarga podlegała odrzuceniu na zasadzie art. 220 § 3 P.p.s.a., stąd orzeczono, jak w sentencji.