II SA/Op 277/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na Prokuratora Rejonowego w Brzegu w przedmiocie postępowania karnego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 27 kwietnia 2011 r., skarżący R. B., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na "decyzję administracyjną" Prokuratora Rejonowego w Brzegu – A. S., "która jest niezgodna z prawem i wyczerpuje art. 19 § 1 w zw. z art. 20 § 2 k.p.k, na podstawie art. 2, 7, 9, 30, 31, 32, 41 pkt 4, 45 i 49 konstytucji, które zostały naruszone przez w/w, co obraża art. 8 pkt.1 konstytucji, oraz inne artykuły postępowania karnego i prawa materialnego. Jednocześnie skarżący określił, iż w/w skarga dotyczy również Prokuratora Prokuratury Rejonowej w B. – R. J. i Prokuratora Okręgowego w O. w sprawach: [...], [...] i [...] , którzy zdaniem skarżącego, naruszyli praworządność w rozumieniu tzw. wymogu dobrego prawa, przez co naruszyli "art. 44 pkt 1 i 2, art. 45 pkt 4, 66 pkt 1 w zw. z art. 67 pkt 1 i 5, rozdziału 4, ustawy o prokuraturze z dnia 20 czerwca 1985 r. (Dz. U. 2008, nr 7 poz. 39) oraz art. 231 § 1 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. i art. 239 k.k., z próbą art. 272 k.k. co pociąga za sobą naruszenie art. 119 § 1 k.k. i art. 191 k.k. w zw. z art. 18 § 2 k.k.,art. 24 k.k. i art. 20 k.k., jak również art. 297 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 2 § 1 i 2 k.p.k., art. 7 k.p.k., 92 k.p.k., art. 174 k.p.k. oraz 303 k.p.k." W odpowiedzi na skargę Prokurator Rejonowy w Brzegu wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, iż stanowisko strony przeciwnej nie zawiera rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie (nie jest postanowieniem), ani czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a tym samym nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego określonego w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 3 czerwca 2011 r., R. B. wezwany został do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności; w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres Zakładu Karnego Nr [...] w S. i pod tym adresem doręczone skarżącemu osobiście, w dniu 9 czerwca 2011 r., co potwierdza zwrotne pocztowe poświadczenia odbioru przesyłki. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Sądu, pismem z dnia 13 czerwca 2011 r., R. B. poinformował, iż nie może odnieść się do wezwania Sądu, gdyż w jednym dniu wnosi kilka pism z tą samą datą i nie wie, której konkretnie sprawy wezwanie dotyczy. Jednocześnie skarżący celem uzupełnienia sprawy złożył kolejną skargę dotycząca trzech prokuratorów z Prokuratury Rejonowej w S.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., określa wymogi formalne przewidziane dla skargi. Stanowi on, iż skarga powinna spełniać wymogi przewidziane dla pism w postępowaniu sądowym (art. 46 – 48 P.p.s.a.), a ponadto winna również zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (pkt 1); oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy (pkt 2) oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (pkt 3). Ogólne warunki, którym powinno odpowiadać każde pismo strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, określone zostały w art. 46 P.p.s.a. Zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., do pisma strony należy zatem dołączyć również jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a, wymogi te dotyczą również skargi. Niezachowanie wymogów formalnych skargi, zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., skutkuje wezwaniem skarżącego przez Sąd do usunięcia jej braków w wyznaczonym terminie. W razie natomiast ich nieuzupełnienia, bądź uzupełnienia po upływie wyznaczonego terminu, Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W skardze wniesionej do tut. Sądu R. B. nie podał numeru i daty zaskarżonego aktu lub czynności W związku z tym został on wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w tym zakresie, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia Wezwanie doręczone zostało skarżącemu skutecznie w dniu 10 maja 2011 r. W tym zakresie przyjęto, że doręczenie odpowiadało wymogom z art. 71 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym doręczenia osobom pozbawionym wolności dokonuje się za pośrednictwem administracji odpowiedniego zakładu. Wprawdzie ustosunkowując się do wezwania skarżący przesłał do tut. Sądu w wymaganym terminie pismo z dnia 11 maja 2011 r., niemniej jednak nie wskazał on numeru i daty zaskarżonego aktu lub czynności. Stosownie do tego przyjąć należało, że pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach niewykonania wynikającego z niego obowiązku, skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. Uznać tym samym należało, że w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki odrzucenia skargi. Ponadto należy wyjaśnić, że skarżący w skardze do sądu administracyjnego, kwestionował działania i zaniechania Prokuratorów prowadzących sprawy o sygn. akt : [...], [...] i [...], w tym Prokuratura Rejonowego w Brzegu. Zgodnie natomiast z art. 3 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności. organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach. Ponadto, stosownie do treści art. 4 powołanej ustawy sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach. W szczególności nie jest właściwy do weryfikacji czynności wydanych w postępowaniu karnym, co do których odpowiednie zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555). W tym stanie rzeczy skargę należało odrzucić, na podstawie wskazanego wyżej art. 58 § 1 pkt 1 i 3 P.p.s.a W związku z powyższym orzeczono, jak na wstępie postanowienia.