II SA/Op 279/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. N. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 12 marca 2012r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości postanawia odrzucić skargę. A. N. wniosła pismem z dnia 12 kwietnia 2012r., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 12 marca 2012r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji o orzeczeniu o niezbędności wejścia przez W. P. na teren sąsiedniej nieruchomości, położonej w [...] przy ulicy [...], działka nr [...], stanowiącej własność A. N., celem wykonania prac budowlanych na obiekcie, położonym w [...] przy ulicy [...], na działce nr [...]. Na skutek zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 21 maja 2012r., wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem, a także do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł. Wezwania zawierały pouczenie, że niedokonanie żądanych przez Sąd czynności w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, skutkować będzie odrzuceniem skargi. Pisma skierowane do skarżącej doręczono w dniu 24 maja 2012r., do rąk E. N., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Do dnia wydania niniejszego postanowienia, w sprawie nie nadesłano odpisu skargi i nie uiszczono wymaganego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, do warunków wymaganych przez przepisy P.p.s.a. do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego, jako pisma procesowego, zalicza się także stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nieuzupełniono w terminie oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i stanowiącym samodzielną podstawę prawną, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Dokonując oceny niniejszej skargi pod wyżej wskazanym kątem należało stwierdzić, że skarga ta podlegała odrzuceniu z powodu niewykonania zarządzeń Sądu, a to nieuiszczeniu wpisu od skargi oraz nieusunięciu braku formalnego skargi. Stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna m.in. czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a do pisma należy dołączyć jego odpisy dla doręczenia ich stronom postępowania (art. 47 § 1 P.p.s.a.). Ponadto, A. N. przy wnoszeniu skargi do sądu administracyjnego powinna była uiścić wpis od skargi, który w niniejszej sprawie, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wynosi 500 zł. Do uiszczenia wpisu w takiej wysokości, a także do usunięcia braku formalnego skargi przez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi, Sąd wezwał A. N. pismami z dnia 21 maja 2012r. Doręczenia wezwań dokonano do rąk dorosłego domownika – męża skarżącej E. N., w dniu 24 maja 2012r., a to odpowiada wymogom art. 72 P.p.s.a., zgodnie z którym w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Skoro doręczenie było skuteczne, to termin do dokonania żądanych czynności przez skarżącą, rozpoczął bieg w dniu 25 maja 2012r. i upłynął w dniu 31 maja 2012r. Pomimo upływu wskazanego terminu, skarżąca nie uiściła jednak wpisu, ani nie przedłożyła odpisu skargi. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. skargę A. N. należało odrzucić, co Sąd orzekł jak w sentencji.