II SA/Op 279/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Wołczynie z dnia 26 lutego 2014 r., Nr XL/289/2014, w przedmiocie programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy postanawia: umorzyć postępowanie. Wojewoda Opolski wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Wołczynie z dnia 26 lutego 2014 r., Nr XL/289/14, w sprawie programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy Wołczyn. Skarżący domagał się stwierdzenia nieważności tej uchwały z powodu istotnego naruszenia prawa. W § 12 uchwały zapisano bowiem, że wchodzi ona w życie z dniem jej podjęcia, zatem zakwalifikowano ją do aktów kierownictwa wewnętrznego. Według organu nadzoru normy zawarte w uchwale rady gminy na podstawie art. 11 a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U z 2013 r., poz. 856), zwanej dalej ustawą o ochronie zwierząt, są w znacznej części normami prawa miejscowego. Wobec tego uchwała ta powinna zawierać unormowania przewidujące jej publikację, jako aktu prawa miejscowego w wojewódzkim dzienniku urzędowym z zachowaniem odpowiedniego vacatio legis, gdyż jej wejście w życie jest uzależnione od publikacji w sposób określony w art. 4 ust. 1 oraz art. 13 pkt 2 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych. Jednocześnie organ nadzoru wskazał na kolejne naruszenie prawa w kwestionowanej uchwale. I tak, nie podano w niej konkretnego schroniska, w którym umieszczane będą bezdomne zwierzęta, dokonywana będzie ich obligatoryjna sterylizacja albo kastracja, czy też będą usypiane ślepe mioty, konkretnego podmiotu, mającego dokonywać odławiania bezdomnych zwierząt na terenie gminy, ani też gospodarstwa rolnego dla interwencyjnej opieki na bezdomnymi zwierzętami gospodarskimi ani podmiotu zobowiązanego do zapewnienia całodobowej opieki weterynaryjnej (w tym po wypadkach drogowych i dla zapewnienia usług sterylizacji), co narusza art. 11 w związku z art. 11 a ustawy o ochronie zwierząt. Zdaniem Wojewody, wykładania celowościowa tych przepisów prowadzi do wniosku, że dla prawidłowej realizacji zadań własnych gminy w zakresie opieki nad zwierzętami bezdomnymi, właściwym jest jednoznaczne i konkretne określenie sposobu ich realizacji, w tym poprzez wskazanie konkretnych podmiotów z zakresu opieki weterynaryjnej i sprawujących opiekę. W odpowiedzi na skargę z dnia 29 maja 2014 r., Gmina Wołczyn wniosła o oddalanie skargi w całości. Następnie pismem procesowym z dnia 2 lipca 2014 r. wniosło o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jako bezprzedmiotowego. Gmina wskazała, że zaskarżona uchwała z dnia 26 lutego 2014 r. została uchylona uchwałą Rady Miejskiej w Wołczynie z dnia 25 czerwca 2014 r., Nr XLIV/321/14, którą jednocześnie na nowo uregulowano jej przedmiot. Uwzględniony został zatem zarzut skarżącego o niezkwalifikowaniu uchwały do aktów prawa miejscowego oraz wskazania konkretnego podmioty weterynaryjnego realizującego usługę sterylizacji i opieki po wypadkach drogowych oraz gospodarstwa rolnego w celu zapewnienia dla zwierząt gospodarskich opieki. Ustosunkowując się do pisma procesowego Gminy z dnia 2 lipca 2014 r., Wojewoda Opolski w piśmie procesowym z dnia 11 lipca 2014 r., przychylił się do wniosku Gminy o umorzenie postępowania. Zaznaczył, że uchwała Rady Miejskiej w Wołczynie z dnia 25 czerwca 2014 r., uchylająca zaskarżoną uchwałę, została zbadana pod względem legalności i nie wniesiono względem niej środków nadzorczych. Została ona opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego z dnia 11 lipca 2014 r. pod poz. 1644 i wejdzie w życie w dniu 16 lipca 2014 r. Skarżący wskazał, że przychyla się do wniosku o umorzenie pod warunkiem, że uchwała w okresie jej obowiązywania nie wywołała skutków prawnych. Na rozprawie w dniu 22 lipca 2014 r. strona skarżąca podtrzymała swoje stanowisko, zaś Prokurator Okręgowy w Opolu, który zgłosił swój udział w sprawie, składając pismo procesowe w dniu 17 lipca 2014 r. wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały. Gmina została wezwana do oświadczenia czy zaskarżona uchwała wywołała skutki prawne w okresie jej obowiązywania. Odpowiadając pismem procesowym z dnia 6 sierpnia 2014 r. Gmina, oświadczyła, że zaskarżona uchwałą nie wywołała skutków prawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd umarza postępowanie, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1), w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2) oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Taką "inną przyczynę", stwarzającą podstawę do umorzenia postępowania w zawisłej przed sądem sprawie, stanowiło - w ocenie Sądu - podjęcie w dniu 25 czerwca 2014 r., przez Radę Miejską w Wołczynie, uchwały Nr XLIV/321/14, którą uchylono zaskarżoną uchwałę Nr XL/289/14 z dnia 26 lutego 2014 r. Gmina wyjaśniła też, że kwestionowana uchwała nie wywołała skutków prawnych w okresie jej obowiązywania. W konsekwencji działań podjętych przez Radę Miejską w Wołczynie orzekanie w sprawie ze skargi Wojewody Opolskiego w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miejską w Niemodlinie z dnia 27 marca 2014 r., Nr LV/359/14, stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość tę wywołało skuteczne wyeliminowanie zaskarżonej uchwały z porządku prawnego przez właściwy organ, oraz wskazanie przez ten organ, że zaskarżona uchwała nie wywołała w okresie do jej uchylenia skutków prawnych. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.