II SA/Op 28/05
PostanowienieWSA w Opolu2005-03-21
Skład orzekający: Asesor sądowy Grażyna Jeżewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Burmistrz, jako organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji, jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego?Ratio decidendi
Burmistrz, działając jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu kompetencji, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, ponieważ nie posiada interesu prawnego lub obowiązku prawnego, którego sprawa dotyczy. W związku z tym, skarga wniesiona przez Burmistrza podlega odrzuceniu na podstawie art. 50 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nawet jeśli następnie została cofnięta.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi Burmistrza na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylającą decyzję o zakazie funkcjonowania placówki handlowej w porze nocnej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, argumentując, że Burmistrz jako organ I instancji nie jest uprawniony do jej wniesienia. Następnie pełnomocnik Burmistrza cofnął skargę. Sąd administracyjny postanowił odrzucić skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie godzin pracy placówki handlowej postanawia: odrzucić skargę.
Przedmiotem skargi wniesionej przez pełnomocnika Burmistrza [...] – radcę prawnego Z. Ł., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. dnia [...], nr [...], uchylająca w całości decyzję Zastępcy Burmistrza [...] działającego z upoważnienia Burmistrza [...] nr [...] o zakazie funkcjonowania w porze nocnej, placówki handlowej [...] mieszczącej się w G. przy ul. [...], prowadzonej przez J. M. Wraz z wniesieniem skargi, pełnomocnik skarżącego uiścił wymagany wpis od skargi w wysokości 200 złotych.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o odrzucenie skargi, podnosząc iż w świetle art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Burmistrz [...] jako organ, który wydał w sprawie decyzję w I instancji, nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Pismem procesowym, które wpłynęło do Sądu w dniu 10 marca 2005 r., pełnomocnik skarżącego cofnął wniesioną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
skargę należało odrzucić.
Zgodnie z treścią art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Burmistrz [...], jako organ z upoważnienia którego wydano decyzję w I instancji, nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz występuje w stosunkach publiczno-prawnych jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji. W świetle przywołanego przepisu art. 50 § 1 ustawy, Burmistrz [...] nie jest uprawniony do wniesienia skargi, a zatem nie może być stroną przed sądem administracyjnym.
Sąd zważył ponadto, iż wprawdzie pełnomocnik skarżącego pismem procesowym cofnął w dniu 9 marca 2005 r. wniesioną przez siebie skargę, a więc zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania w trybie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy, niemniej jednak nie zmienia to faktu, iż najpierw zaistniały okoliczności skutkujące odrzuceniem skargi ze względu na jej wniesienie przez nieuprawniony do tego podmiot, a nie umorzeniem postępowania z powodu jej cofnięcia.
Mając zatem powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło