II SA/Op 282/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Janowska (spr.) Asesor sądowy Elżbieta Naumowicz Protokolant: Referent-stażysta Agnieszka Jurek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi "A" S.A w O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia dopuszczalnego poziomu hałasu oddala skargę. Decyzją z dnia [...] nr [...] wydaną na podstawie art. 115a ust. 1,3,5 i 6 i art. 378 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze zm.), Prezydent Miasta [...], na podstawie przeprowadzonych pomiarów przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku poza zakładem, powstałych w wyniku działalności "A" S.A. w O., określił wskazanej spółce dopuszczalne poziomy hałasu poza zakładem, w odniesieniu do terenów, na które oddziałuje zakład – podlegających ochronie, na następującym poziomie: - dla pory dziennej, w godzinach od 6.00 do 8.00 – 55 dB; - dla pory nocnej, w godzinach od 22.00 do 6.00 – 45 dB. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wyjaśnił, że postępowanie w sprawie wydania decyzji określającej dopuszczalne poziomy hałasu dla instalacji "A" S.A. w O. toczy się od 2003r. tj. od chwili przeprowadzenia w dniu 4 czerwca 2003r. przez pracowników organu oraz Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, kontroli połączonej z wykonywaniem pomiarów poziomu hałasu emitowanego do środowiska, podczas pracy urządzeń będących na wyposażeniu tej drukarni. Pomiary hałasu w dniach 30 maja i 2 kwietnia 2003r. wykazały przekroczenie obowiązujących w tym czasie standardów akustycznych, w zależności od wariantu pracy poszczególnych urządzeń, od 1,00 do 5,3 dB w porze nocnej. W wyniku zażalenia spółki na postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia 23 czerwca 2003r. nr [...], nakładającego obowiązek przedłożenia wniosku o wydanie pozwolenia na emitowanie hałasu do środowiska, postępowanie zostało z przyczyn formalnych przekazane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze – organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Wykonane w sierpniu 2004r. przez B S.A. w O. pomiary hałasu w środowisku wykazały w dalszym ciągu przekroczenie norm hałasu w porze nocnej od 0,8 dB/A/, z uwagi na fakt, że były to pomiary jednostkowe, nie odzwierciedlające klimatu akustycznego w otoczeniu drukarni, nie mogły być podstawą wydania przez organ decyzji określającej dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku. W związku z powyższym w dniu 13 października 2004r. został na "A" S.A. w O. nałożony obowiązek opracowania przeglądu ekologicznego. Decyzja ta została ponownie zaskarżona, a następnie decyzją z dnia 23.03.2005r.nr [...] wydaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, uchylona i przekazana do ponownego rozpatrzenia, z uwagi na niepełne ustalenia w zakresie oceny negatywnego oddziaływania tej instalacji na środowisko. Przeprowadzone przez organ I instancji postępowanie wyjaśniające, w tym rozprawa administracyjna z udziałem mieszkańców sąsiednich posesji, wykazało, że w porze nocnej zakłócana jest cisza nocna przez wjeżdżające na teren zakładu samochody ciężarowe, emitowany jest hałas z urządzeń drukarskich przenikający do środowiska przez otwarte okna. Ponownie zlecone B S.A. w O. pomiary zostały wykonane w ciągu pełnych pięciu dni, w okresie od 11 do 13 sierpnia 2005r. oraz od 17 do 19 sierpnia 2005r. i 29 sierpnia 2005r., metodą pomiarów ciągłych w dwóch punktach pomiarowych (oraz w trzecim punkcie w odniesieniu do 3 godzin), zgodnie z obowiązującą metodyką referencyjną, przy użyciu legalizowanych mierników poziomu dźwięku. Wykonane pomiary i obliczenia wykazały, że równoważny poziom dźwięku, odniesiony do pięciu dni, nieznacznie przekroczył dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku (w punkcie pomiarowym nr 1 na poziomie II kondygnacji – 55,1dB, w punkcie pomiarowym nr 2 na granicy zabudowy mieszkaniowej i terenu zakładu – 55,6 dB). Wykonane pomiary hałasu w porze nocnej wykazały dużo większe przekroczenia norm hałasu, które odpowiednio wyniosły (punkt 1) 52,7 dB/A/ oraz 51,4 dB (punkt 2). W rezultacie, w ramach monitoringu hałasu w otoczeniu zakładu, w dniach 11-13.08.2005r., 17-19.08.2005r. i 29.08.2005r. ustalono, że emitowany do środowiska hałas przekracza obowiązujące na rozpatrywanym terenie normatywne poziomy hałasu w odniesieniu do pory nocnej o 7,7 dB i 6,4 dB/A/ w punktach pomiarowych 1 i 2, wykonane wyniki pomiarów w punkcie 3 nie wskazały na istnienie przekroczeń. Normatywny poziom hałasu ustalono na podstawie rozporządzenia Ministra Środowiska z 29 lipca 2004r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 178, poz. 1841), przyjmując za właściwe dla rozpatrywanego terenu wartości określone w pkt 3a i b – tabela 1, załącznika do rozporządzenia. Organ I instancji dodatkowo wyjaśnił, że przy ustalaniu dopuszczalnego poziomu dźwięku wzięto pod uwagę sposób zagospodarowania terenu, odpowiadający charakterystyce i funkcji podanej w pkt 3 załącznika do rozporządzenia, a odnoszącym się do terenu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zamieszkania zbiorowego oraz zabudowy jednorodzinnej, posiłkując się ustaleniami "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta [...]". W odwołaniu od decyzji z [...] "A" S.A. w O. wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania administracyjnego, bądź o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, kwestionując poprawność przeprowadzonych przez B S.A. pomiarów, na których oparł się organ ustalając dopuszczalne poziomy hałasu poza zakładem. W ocenie strony, wyniki pomiarów zostały zawyżone w związku z niedopełnieniem wszystkich wymogów metody referencyjnej (wykonawca nie pomniejszył wykonanych przez siebie pomiarów o 3 dB wskazane przez ustawodawcę oraz nie uwzględnił w prowadzonych badaniach hałasu z innych źródeł, np. – praca silników pojazdu, muzyka, prowadzone rozmowy na zewnątrz budynku drukarni). Organ odwoławczy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O., decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy potwierdził, że podstawą materialnoprawną orzekania w przedmiotowej sprawie jest art. 115a powołanej przez Prezydenta Miasta [...], ustawy – Prawo ochrony środowiska. Przepis ten stanowi, że w wypadku stwierdzenia przez organ ochrony środowiska, na podstawie pomiarów własnych, pomiarów dokonanych przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska lub pomiarów podmiotu obowiązanego do ich prowadzenia, że poza zakładem, w wyniku jego działalności, przekroczone są dopuszczalne poziomy hałasu, organ ten wydaje decyzję o dopuszczalnym poziomie hałasu; za przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu uważa się przekroczenie wskaźnika hałasu LAeq D lub LAeq N. W decyzji określa się dopuszczalne poziomy hałasu poza zakładem przy zastosowaniu wskaźników hałasu LAeq D i LAeq N w odniesieniu do rodzajów terenu, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1, na które oddziałuje zakład (art. 115a ust. 3). W razie braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oceny, czy teren należy do rodzajów terenu, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1, właściwe organy dokonują na podstawie faktycznego zagospodarowania i wykorzystywania tego i sąsiednich terenów (art. 115). Ponadto, organ odwoławczy wyjaśnił, że w decyzji tej mogą być określone wymagania mające na celu nieprzekraczanie poza zakładem dopuszczalnych poziomów hałasu, a w szczególności: 1) rozkład czasu pracy źródeł hałasu dla całej doby, wraz z przewidywanymi wariantami, 2) zakres i sposób prowadzenia pomiarów poziomu hałasu, w zakresie, w jakim wykraczają one poza wymagania, o których mowa w art. 147 i 148 Prawa ochrony środowiska, 3) sposób postępowania, w przypadku uszkodzenia aparatury służącej do pomiarów poziomu hałasu, jeżeli jej zastosowanie jest wymagane, 4) sposób i częstotliwość przedkładania pomiarów, o których mowa w pkt 2, organowi właściwemu do wydania decyzji i wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska (art. 115a ust. 4). Postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu wszczyna się z urzędu. Prowadzone, zatem postępowanie, jak wywodził organ odwoławczy winno zmierzać do rozpatrzenia i udowodnienia istnienia bądź braku przesłanek, o których mowa w przedmiotowej ustawie i fakultatywne określenie wymagań mających na celu nieprzekraczanie poza zakładem dopuszczalnych poziomów hałasu. Sposób prowadzenia postępowania musi się opierać na zasadach określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Po rozpatrzeniu sprawy, Kolegium uznało, że rozstrzygnięcie organu I instancji jest prawidłowe, zarówno z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i procesowym, jak również pod względem celowości. Organ odwoławczy dodał, że określenie wielkości dopuszczalnego hałasu uzależnione było od uzyskanych wyników pomiarów prowadzonych przez wyspecjalizowaną jednostkę przy użyciu legalizowanych i wzorcowanych przyrządów pomiarowych. Organ odwoławczy stwierdził, że uzyskane wyniki pomiarów należy uznać za wielkości odzwierciedlające sytuację rzeczywistą. Z treści raportu PN. "Hałas środowiskowy. Wyniki pomiarów hałasu w środowisku pochodzące od instalacji lub zakładu "A" – opracowanego w sierpniu 2005r. przez B S.A. w O. wynika, że końcowa wartość poziomu hałasu emitowanego z powyższej instalacji, mierzonego w trzech punktach, uwzględnia monitorowane w trakcie pomiarów zakłócenia oraz tło akustyczne i warunki meteorologiczne. Uwzględniając powyższe organ odwoławczy za bezsporne przyjął przekroczenie dopuszczalnych wartości poziomu hałasu emitowanego poza Zakłady [...] "A" S.A. w O., na tereny zabudowy mieszkaniowej i zamieszkania zbiorowego. Ustalając dopuszczalny poziom dźwięku organ odwoławczy wziął również pod uwagę obecny sposób zagospodarowania terenu, który odpowiada charakterystyce i funkcji podanej w ww punkcie załącznika do rozporządzenia. Dodatkowo stanowisko poparł zapisami "Studium uwarunkowań i zagospodarowania przestrzennego miasta [...]", w którym tereny wokół zakładu "A" S.A., oznaczone są w strefie mieszkaniowo-usługowej, dla której przewidziano zabudowę śródmiejską i willową z dużym udziałem zieleni oraz zakazem lokowania na tym terenie funkcji przemysłowej i zabudowy wysokiej. Jednocześnie organ II instancji podniósł, że Spółka "A" jest zakładem w rozumieniu art. 3 pkt 48 ustawy Prawo ochrony środowiska tj. instalacją wraz z terenem, do którego prowadzący instalacje posiada tytuł prawny oraz znajdującymi na nim urządzeniami. Wyjaśnił, że przez instalacje rozumie się stacjonarne urządzenia techniczne, zespół stacjonarnych urządzeń technicznych powiązanych technologicznie, do których tytułem prawnym dysponuje ten sam podmiot i położonych na terenie jednego zakładu, budowle niebędące urządzeniami technicznymi ani ich zespołami których eksploatacja może spowodować emisję (art. 3 pkt 6). Urządzeniami w myśl przedmiotowej ustawy są niestacjonarne urządzenia techniczne, w tym środki transportu. Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy przyjął za zasadne założenie, że hałas emitowany przez środki transportu, w tym samochody dostawcze i ciężarowe obsługujące "A", a stanowiące własność osób trzecich, winien być brany pod uwagę jako hałas z urządzeń powstający w wyniku działalności Spółki. Odnosząc się do zarzutów odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że uwzględnienie w wyniku końcowym pomiaru poprawki pomniejszającej uzyskany wynik o 3 dB, zgodnie z metodyka referencyjną określoną w załączniku nr 8 (lit. E pkt II ppkt 3) do rozporządzenia z dnia 23 grudnia 2004r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji (Dz. U. Nr 283, poz. 2842), dotyczy przypadku lokalizacji punktu pomiarowego przy elewacji budynku, w odległości 1 do 2 m od niej. Natomiast z opisu rozmieszczenia punktów pomiarowych wynika, że zarówno w odniesieniu do punktu 1 i nr 2 dla pory nocnej i dziennej nie będzie miał zastosowania ww przepis. Ewentualne uwzględnienie wyżej wskazanej wartości nie ma wpływu na uzyskane wyniki pomiaru poziomu hałasu w porze nocnej we wskazanych punktach pomiarowych, które również przekroczyłyby normatywne 45 dB i upoważniałyby do określenia, w drodze decyzji administracyjnej, dopuszczalnego poziomu hałasu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania zarzucając wydanym decyzjom naruszenie przepisów art. 77, 80, 107 K.p.a. Skarżący wywodził, że do skutecznie wydanej i prawnie uzasadnionej decyzji potrzebne jest przytoczenie przepisów prawa, zgodnie z wydanym i obowiązującym orzecznictwem Sądu Najwyższego, przytoczenie przepisów prawa polega na podaniu treści tych przepisów. Zatem, wymienienie w decyzji Prezydenta Miasta [...] jedynie numeracji artykułów przepisów prawnych przyjętych za podstawę prawną nie spełnia warunku przytoczenie przepisu prawa, o jakim mówi art. 107 § 3 K.p.a. Wyjaśnienie bowiem, podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa polega nie tylko na obowiązku powołania podstawy prawnej w każdej decyzji i przytoczeniu obowiązującego prawa, ale także na wszechstronnym wyjaśnieniu podstawy prawnej i faktycznej decyzji, czyli na wytłumaczeniu dlaczego właściwy organ orzekający zastosował określony przepis rozstrzygając sprawę oraz dlaczego daną wykładnię przyjął, skoro strona przestawiła wykładnię odmienną. Dodatkowo, skarżący dokonując interpretacji zaskarżonej decyzji, zwrócił uwagę na zaistniałe sprzeczności, które podważają sposób opracowania opinii, polegają one na przyjęciu, że do przeprowadzonych pomiarów nie zostały wliczone dźwięki pochodzące od przejeżdżających pojazdów mechanicznych, podczas gdy w końcowej części decyzji organ wywodził, iż hałas emitowany przez środki transportu, w tym samochody dostawcze i ciężarowe obsługujące "A" a stanowiące własność osób trzecich, wiążą się z funkcjonowaniem Zakładów [...], winien być brany pod uwagę jako hałas z urządzeń powstający w wyniku działalności Zakładu. Reasumując skarżący zarzucił, że organ "zbłądził z obranej przez siebie linii podstawy orzeczenia". W pierwszej kolejności stwierdzając kategorycznie, że hałas pochodzący od pojazdów mechanicznych nie był wliczany do końcowego wyniku, a następnie oświadczając, że należy go zaliczyć do działalności zakładu, co świadczy jednoznacznie o wprowadzeniu hałasu pojazdów mechanicznych do ostatecznego rezultatu pomiarów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację, dodatkowo wyjaśniając, że za zdarzenia mogące mieć wpływ na poziom hałasu m.in. "przejazd samochodu w pobliżu mikrofonu" przyjęto hałas pochodzący od środków transportu innych niż samochody obsługujące "A" i jako źródło niepochodzące od instalacji, został pominięty przy określaniu wartości końcowej poziomu hałasu. Organ zaakcentował, że ruch samochodów dostawczych obsługujących Spółkę, stanowiących własność osób trzecich, wiąże się z funkcjonowaniem zakładu i emitowany hałas w tym zakresie powinien być brany pod uwagę jako źródło pochodzące od instalacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje jedynie legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 115a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w przypadku stwierdzenia przez organ ochrony środowiska, na podstawie pomiarów własnych, pomiarów dokonanych przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska lub pomiarów podmiotu zobowiązanego do ich prowadzenia, że poza zakładem, w wyniku jego działalności przekroczone są dopuszczalne poziomy hałasu, organ ten wydaje decyzję o dopuszczalnym poziomie hałasu; za przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu uważa się przekroczenie wskaźnika LAeq D lub LAeq N. W decyzji tej określa się dopuszczalne poziomy hałasu poza zakładem przy zastosowaniu wskaźników hałasu LAeqD i LAeqN w odniesieniu do terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową, pod szpitale i domy opieki zdrowotnej, pod budynki związane ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży, na cele uzdrowiskowe, na cele rekreacyjno-wypoczynkowe lub na cele mieszkaniowo-usługowe – art. 115a ust. 3 w związku z art. 113 ust. 2 pkt 1 ustawy. Postępowanie tym przedmiocie wszczyna się z urzędu – art. 115a ust. 5 ustawy. Sposób określenia dopuszczalnego poziomu dźwięku reguluje rozporządzenie Ministra Środowiska z 13 sierpnia 2004r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 178, poz. 1841) wydane na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy. Z regulacji tej wynika, że dopuszczalny poziom hałasu w środowisku określa się wartością równoważnego poziomu dźwięku A dla przedziału czasu odniesienia, a równoważny poziom dźwięku jest to wartość poziomu ciśnienia akustycznego ciągłego ustalonego dźwięku, skorygowanego według charakterystyki częstotliwościowej A, która w określonym przedziale czasu odniesienia jest równa średniemu kwadratowi ciśnienia akustycznego analizowanego dźwięku o zmiennym poziomie w czasie; równoważny poziom dźwięku określa się w decybelach (dB) – § 1 rozporządzenia. Dopuszczalny poziom hałasu określa się odrębnie dla godzin od 6.00 do 22.00 (pora dnia) i dla godzin od 22.00 do 06.00 (pora nocy).Natomiast dopuszczalne poziomu hałasu zostały określone w załączniku do rozporządzenia. Z lektury akt wynika, że przekroczenie norm hałasu emitowanego do środowiska przez skarżącego zostało stwierdzone na podstawie raportu nr [...], PN. "Hałas Środowiskowy wyniki pomiarów hałasu w środowisku pochodzącego od instalacji lub zakładu "A" S.A. w O., ul. [...]. Wyniki pomiaru wykazały, że poziom hałasu pochodzącego od instalacji "A" zmierzony w okresie 16 godzin, a określony dla 8 najniekorzystniejszych godzin w porze dziennej w ciągu 5 dób pomiarowych uzyskany po uwzględnieniu zakłóceń pomiaru i tła akustycznego wyniósł w punkcie 1 – 55,1dB, zaś w punkcie nr 2 – 55,6 dB i nieznacznie przekroczył wartość dopuszczalną, równą 55 dBA. Poziom hałasu pochodzącego od instalacji "A" S.A. zmierzony w ciągu 5 dób pomiarowych w nieprzerwanych okresach 8 godzin, a określony dla 1 najniekorzystniejszej godziny w nocy w punkcie pomiarowym 1, uzyskany po uwzględnieniu zakłóceń pomiaru i tła akustycznego wyniósł 52,7 dBA, natomiast w punkcie 2 – 51,4dBA. Poziom hałasu w porze nocnej przekroczył wartość dopuszczalną, wynoszącą 45 dBA, w punktach pomiarowych nr 1 i 2 odpowiednio o 7,7 dBA i 6,4 dBA, nie przekroczył wartości dopuszczalnej w punkcie pomiarowym nr 3. Jak wynika z raportu pomiaru hałasu tło akustyczne było przedmiotem badania i zostało uwzględnione w wynikach kontroli. Zatem, przeprowadzone przez organy postępowanie wykazało istnienie przesłanek pozwalających na wydanie decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu na podstawie art. 115a Prawa ochrony środowiska. Sposób prowadzenia postępowania opierał się na zasadach określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego, obligujących organy w szczególności do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, przy uwzględnieniu zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu obywateli. W ocenie Sądu, nie sposób dopatrzyć się istotnych dla wyniku sprawy błędów i uchybień w przeprowadzonym przez organy postępowaniu dowodowym. Zgodnie z przepisami ustawy organ zawiadomił Spółkę o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie uciążliwości dla środowiska działalności zakładów graficznych, jednocześnie zawiadomiono w drodze obwieszczenia z dnia 16.06.2005r. o wszczętym postępowaniu mieszkańców interweniujących w sprawie emitowania do środowiska ponadnormatywnego hałasu z urządzeń poligraficznych Spółki. Zebrane dowody (wyniki rozprawy administracyjnej, wnioski wypływające ze zleconego wyspecjalizowanej jednostce raportu o stwierdzonym poziomie hałasu) były podstawą dokonanej przez organy analizy pod względem celowości i rodzaju obowiązków nakładanych w drodze decyzji administracyjnej na Spółkę w zakresie zasad korzystania ze środowiska. W prowadzonym postępowaniu organy nie uchybiły również zasadzie czynnego udziału stron, które informowane były o podejmowanych działania wyjaśniających (wszczęcie postępowania, planowane pomiary hałasu), brały udział w postępowaniu wyjaśniającym (rozprawa administracyjna), miały możliwość zapoznania się z zebranymi dowodami (przedłożenie Spółce "A" egzemplarza raportu z wykonanych pomiarów) i wypowiedzenia się, co do podjętych ustaleń przez organ I instancji, w tym zakresie (dwukrotne wezwanie skarżącego do zajęcia stanowiska w sprawie przed wydaniem decyzji). W ocenie Sądu, podniesiony przez skarżącą Spółkę zarzut, że zauważone przez organ odwoławczy uchybienie polegające na niewystarczającym uzasadnieniu prawnym decyzji pierwszoinstancyjnej powinno skutkować uchyleniem decyzji Prezydenta Miasta [...] nie zasługuje na uwzględnienie. W tym miejscu należy przypomnieć, że zgodnie z art. 15 K.p.a. postępowanie administracyjne jest postępowaniem dwuinstancyjnym. Postępowanie odwoławcze powinno polegać nie tylko na kontroli postępowania organu I instancji, lecz także na weryfikacji zaskarżonej decyzji pod względem jej legalności i celowości. Powinno mieć miejsce ponowne merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy niejako "od nowa", gdyż organ odwoławczy nie jest związany poczynionymi przez organ I instancji ustaleniami i dokonaną oceną dowodów. W ocenie Sądu, nieuzasadnione są także zarzuty skarżącego o rozstrzyganiu przez organ odwoławczy na podstawie niekompletnego materiału dowodowego, rozumiane jako orzekanie w oparciu o raport nie wykazujący w sposób jednoznaczny, że w najbliższym otoczeniu instalacji Spółki dopuszczalny poziom hałasu jest przekroczony. Zdaniem Sądu organ mógł uznać wyniki raportu za wielkości odzwierciedlające sytuację rzeczywistą. Z treści raportu wynika bowiem, że końcowa wartość emitowanego z instalacji "A" hałasu mierzonego w trzech punktach uwzględnia monitorowane w trakcie pomiarów zakłócenia oraz tło akustyczne i warunki meteorologiczne. Zdarzenia mogące mieć wpływ na poziom hałasu i mające miejsce w bezpośrednim otoczeniu aparatury pomiarowej (praca ekipy pomiarowej, głośne rozmowy mieszkańców, hałas z budynku mieszkalnego, przejazd pociągu, przejazd samochodu w pobliżu mikrofonu, szczekanie psa) niepochodzące od instalacji zostały szczegółowo opisane oraz uwidocznione na wykresach przebiegu pomiaru i wyeliminowane przy określaniu końcowej wartości wyników pomiaru. Uwzględniając powyższe oraz na podstawie opracowanych wyników pomiarów i dokonanej przez autorów raportu analizy pomiarów względem wartości określonej w pkt 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska z 29.07.2004r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu środowisku (Dz. U. Nr 178, poz. 1841 ze zm.), organ odwoławczy zasadnie przyjął przekroczenie dopuszczalnych wartości poziomu hałasu emitowanego przez zakład skarżącego na tereny zabudowy wielorodzinnej. Oznacza to, że dokonana przez organ odwoławczy ocena dowodów nie naruszała przepisu art. 80 K.p.a. i skutkowała wydaniem decyzji na podstawie art. 115a powołanej ustawy – Prawo ochrony Środowiska. Nadto, zauważyć przyjdzie, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem brak przytoczenia w decyzji podstawy prawnej bądź nieprzytoczenie wszystkich przepisów prawa, które winny być wskazane, w sytuacji, gdy podstawa prawna istnieje, nie jest taką wadą, która skutkuje uchyleniem decyzji. Mając powyższe na uwadze, kontrolując zaskarżoną decyzję, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie znalazł naruszeń prawa materialnego lub procesowego, które stosownie do art. 145 § 1 P.p.s.a. uzasadniałyby jej uchylenie, stwierdzenie nieważności albo stwierdzenie wydania z naruszeniem prawa. W tych warunkach na podstawie art. 151 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.