II SA/Op 284/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. K., Z. W., M. C., A. K., E. F., M. K., M. Z., E. Z., A. S. na uchwałę Rady Gminy Komprachcice z dnia 28 marca 2019 r., Nr VII.40.2019 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę. N. K., Z. W., M. C., A. K., E. F., M. K., M. Z., E. Z. i A. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Rady Gminy Komprachcice z dnia 28 marca 2019 r., Nr VII.40.2019, w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Komprachcice. W skardze został podany jedynie adres N. K. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Opolu z dnia 5 sierpnia 2019 r. skarżący N. K. został wezwany do usunięcia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań - braków formalnych skargi przez: - wskazanie swojego numeru PESEL, - określenie naruszenia zaskarżoną uchwałą interesu prawnego lub uprawnienia, - uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł, a to wszystko pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto Sąd poinformował N. K. o braku możliwości odczytania nazwisk pozostałych osób wskazanych w skardze jako skarżących, i związku z powyższym wezwał skarżącego o wskazanie, o ile jest to możliwe, w terminie 7 dni, imion i nazwisk oraz adresów zamieszkania pozostałych skarżących, którzy wnieśli łącznie z nim skargę. Sąd pouczył, że brak odpowiedzi na to wezwanie będzie skutkował przyjęciem, że skarga została złożona wyłącznie przez N. K. Przed odebraniem ostatnio opisanego wezwania, N. K. przesłał do Sądu pismo procesowe z dnia 5 sierpnia 2019 r., w którym wskazał imiona i nazwiska oraz adresy zamieszkania pozostałych ośmiu skarżących. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II WSA w Opolu z dnia 9 sierpnia 2019 r. pozostali skarżący zostali wezwani do usunięcia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - braków formalnych skargi przez: - wskazanie swojego numeru PESEL, - określenie naruszenia zaskarżoną uchwałą interesu prawnego lub uprawnienia, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący N. K. odebrał wezwania Sądu w dniu 9 sierpnia 2019 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 104 akt sądowych). W zakreślonym terminie, w piśmie procesowym z dnia 12 sierpnia 2019 r. N. K. wyjaśnił, w jaki sposób zaskarżona uchwała narusza jego interes prawny oraz podał numer PESEL. Do pisma ponownie załączył wykaz imion i nazwisk oraz adresy zamieszkania pozostałych skarżących. W aktach sprawy znajduje się notatka urzędowa, z której wynika, że do dnia wydania niniejszego postanowienia N. K. nie uiścił wymaganego wpisu od skargi (k. 127 akt sądowych). Pozostali skarżący odebrali skierowane do nich wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi i nie udzielili na nie żadnej odpowiedzi. Skarżący, którzy odebrali wezwania osobiście i potwierdzili tę okoliczność własnoręcznym podpisem na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki to: Z. W. - w dniu 26 sierpnia 2019 r. (k. 119 akt sądowych), M. C. - w dniu 27 sierpnia 2019 r. (k. 121 akt sądowych), A. K. - w dniu 16 sierpnia 2019 r. (k. 106 akt sądowych), M. Z. - w dniu 19 sierpnia 2019 r. (k. 114 akt sądowych), E. Z. - w dniu 19 sierpnia 2019 r. (k. 115 akt sądowych). Skarżącemu A. S. wezwanie zostało doręczone w dniu 16 sierpnia 2019 r. do rąk dorosłego domownika – G. S., co dokumentuje zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru (k. 107 akt sądowych). Wezwania dla skarżących E. F. i M. K. zostały zwrócone do Sądu w dniu 3 września 2019 r. (k. 124 i 125 akt sądowych), po wcześniejszym dwukrotnym ich awizowaniu w dniach 16 i 26 sierpnia 2019 r. Przesyłki te uznano za skutecznie doręczone z upływem 14 dni od daty pierwszego ich awizowania, to jest w dniu 30 sierpnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). Oceniając dopuszczalność skargi wniesionej w niniejszej sprawie, wskazać trzeba, że zawierała ona braki formalne w postaci niepodania numeru PESEL oraz braku określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego przez wszystkich skarżących. Obowiązki w tym zakresie wynikają z art. 46 § 2 pkt 1 P.p.s.a., w którym wymieniono elementy pierwszego pisma wnoszonego do sądu (w tym skargi), wśród których znalazł się numer PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną (lit. b), a także z art. 57 § 1 pkt 3 § P.p.s.a., wedle którego skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Zaznaczyć też należy, że przedmiotem zaskarżenia jest uchwała Rady Gminy Komprachcice w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a koniecznym warunkiem do skutecznego wniesienia skargi na taki akt jest naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego przez taki akt (art. 58 § 1 pkt 5a P.p.s.a.). Ponadto skarżący N. K. zobowiązany został do uiszczenia wpisu od skargi, którego wysokość ustalono na podstawie § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, z późn. zm.). Podstawę prawną do wezwania o wpis sądowy stanowi przepis art. 220 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Wezwanie do uiszczenia wpisu i do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącemu N. K. osobiście w dniu 9 sierpnia 2019 r. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanych czynności upłynął zatem w dniu 16 sierpnia 2019 r. W powyższym terminie N. K. uzupełnił braki formalne skargi, ale nie uiścił wymaganego wpisu sądowego od skargi. Dla pozostałych skarżących siedmiodniowy termin uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie ich numerów PESEL i określenia naruszonego zaskarżoną uchwałą interesu prawnego lub uprawnienia rozpoczął bieg i upływał w niżej podanych datach. Z. W. odebrał wezwanie osobiście w dniu 26 sierpnia 2019 r., termin rozpoczął bieg w dniu 27 sierpnia 2019 r. i zakończył się 2 września 2019 r. (poniedziałek). M. C. odebrał wezwanie osobiście w dniu 27 sierpnia 2019 r., termin rozpoczął bieg w dniu 28 sierpnia 2019 r. i zakończył się 3 września 2019 r. (wtorek). A. K. odebrała wezwanie osobiście w dniu 16 sierpnia 2019 r., termin rozpoczął bieg w dniu 17 sierpnia 2019 r. i zakończył się 23 sierpnia 2019 r. (piątek). M. Z. odebrał wezwanie osobiście w dniu 19 sierpnia 2019 r., termin rozpoczął bieg w dniu 20 sierpnia 2019 r. i zakończył się 26 sierpnia 2019 r. (poniedziałek). E. Z. odebrała wezwanie osobiście w dniu 19 sierpnia 2019 r., termin rozpoczął bieg w dniu 20 sierpnia 2019 r. i zakończył się 26 sierpnia 2019 r. (poniedziałek). A. S. wezwanie doręczono do rąk dorosłego domownika w dniu 16 sierpnia 2019 r. Doręczenie odpowiadało wymogom z art. 72 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Zatem, termin rozpoczął bieg w dniu 17 sierpnia 2019 r. i zakończył się w dniu 23 sierpnia 2019 r. (piątek). Z kolei w odniesieniu do terminu skutecznego doręczenia wezwań skarżącym E. F. i M. K., wskazać należy, że zgodnie z art. 65 § 1 P.p.s.a., sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a. Jednakże w razie niemożności doręczenia korespondencji w podany sposób, zastosowanie mają postanowienia art. 73 § 1 P.p.s.a. W takim przypadku pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2 art. 73 P.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3 art. 73 P.p.s.a). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4 art. 73 P.p.s.a.). Ustawodawca wprowadził zatem tzw. fikcję doręczenia, polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie czternastu dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo). Wobec powyższego, doręczenie korespondencji sądowej E. F. i M. K. uznać należało za skuteczne, bowiem przesyłka została złożona na okres czternastu dni w placówce pocztowej oraz była dwukrotnie awizowana w dniach: 16 sierpnia 2019 r. i 26 sierpnia 2019 r. Za datę skutecznego doręczenia przesyłki uznać więc należało dzień 30 sierpnia 2019 r. (piątek). Zatem, termin rozpoczął bieg dla obu skarżących w dniu 31 sierpnia 2019 r. i zakończył się w dniu 6 września 2019 r. (piątek). Wskazani powyżej skarżący, czyli Z. W., M. C., A. K., M. Z., E. Z., A. S., E. F. i M. K., nie uzupełnili w wyznaczonych dla nich terminach braków formalnych skargi, dlatego skargę tych skarżących należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Natomiast skarga N. K. podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., jako nieopłacona. W związku z tym orzeczono, jak w sentencji postanowienia.