II SA/Op 287/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie: Asesor Sądowy Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w O. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie składki na ubezpieczenie społeczne postanawia: odrzucić skargę Skarżący A. C. w dniu 12 lipca 2005 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w O., wskazał w niej, że skarży decyzję ZUS w O. z dnia [...], nr [...], o odmowie wydania zaświadczenia stwierdzającego brak zaległości tytułu składek. W odpowiedzi na skargę z dnia 8 sierpnia 2005 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w O. wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), podniósł, że w myśl powołanego przepisu sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie skargi na bezczynność ZUS, bowiem ten nie jest organem administracji publicznej w rozumienie tego przepisu, a państwową osoba prawną. Ponadto wskazał, że skarżącemu przysługuje odwołanie do sądu powszechnego na podstawie art. 4779 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego, o czym pouczono skarżącego A. C. w zaskarżonej decyzji. Następnie w dniu 9 września 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wpłynęło pismo skarżącego z dnia 7 września 2005r., zawierające oświadczenie o wycofaniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić, ponieważ zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270), sąd orzeka w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ustawy). Oznacza to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania spraw, które nie zostały wymienione w cyt. przepisie. W szczególności nie jest on uprawniony do rozpoznawania odwołań od decyzji innych podmiotów niż organy administracji publicznej. Zasad ta obowiązuje także w rozpoznawanej sprawie. Jak wynika z akt sprawy skarżący skarży decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, który nie jest organem administracji publicznej, a państwową jednostką organizacyjną posiadającą osobowość prawną, zgodnie z § 1 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 4 października 1999 r. w sprawie nadania statusu Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. nr 80, poz. 914 ze zm.) i działa na podstawie ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. nr 137, poz. 887 ze zm.). Od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, stosownie do art. 83 ust. 2 cytowanej ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Sprawa nie należy zatem do właściwości administracyjnego, tylko powszechnego. Sąd nie wziął pod uwagę dokonanego przez skarżącego pismem z dnia 7 września 2005 r. cofnięcia skargi, cofnięcie skargi może bowiem dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Nie może wchodzić w grę cofnięcie skargi, jeśli z braku innych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia skarga podlega odrzuceniu (patrz: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz pod redakcją Tadeusza Wosia, Wydawnictwo Prawnicze "LexisNexis", Warszawa 2005 r., str. 291). W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak na wstępie.