II SA/Op 29/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 września 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu zatrzymanego prawa jazdy postanawia: 1) umorzyć postępowanie, 2) zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu na rzecz skarżącego Z. G. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Z. G., działając przez pełnomocnika - adwokata P. R., w dniu 27 grudnia 2011 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 września 2011 r., nr [...], w przedmiocie odmowy zwrotu zatrzymanego prawa jazdy, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i zasądzenia od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, a następnie w piśmie procesowym z dnia 25 kwietnia 2012 r. wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. Wskazał, że działając w oparciu o przepis art. 54 § 3 P.p.s.a., wydał decyzję z dnia 11 kwietnia 2012 r., nr [...], uchylającą zaskarżoną decyzję, przez co uwzględnił skargę w całości. Decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 18 kwietnia 2012 r., co wynika z dołączonej kserokopii pocztowego zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki. Na wezwanie Sądu, w piśmie z dnia 4 czerwca 2012 r., organ poinformował, że skarżący nie wniósł skargi na powyższą decyzję z dnia 11 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: W myśl art. 54 § 1 P.p.s.a., do wszczęcia postępowania na skutek wniesienia skargi, a zarazem do przeprowadzenia przez Sąd kontroli zaskarżonego aktu, dochodzi z dniem doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. Z tym momentem organ administracyjny staje się stroną tego postępowania i ma obowiązek udzielenia odpowiedzi na skargę oraz przesłania do sądu skargi i akt sprawy. Ponadto, z dniem doręczenia skargi organowi powstaje jego uprawnienie do dokonania autokontroli zaskarżonego działania lub bezczynności. Instytucja ta stanowi jedyną na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego dopuszczoną przez prawo możliwość podjęcia przez organ władczego rozstrzygnięcia w sprawie, w której wniesiono skargę do sądu. Organ może dokonać tego na zasadzie art. 54 § 3 P.p.s.a., będącym samoistną podstawą prawną do przeprowadzenia autokontroli przez organ administracji. Przepis ten stanowi, że organ, którego działanie lub czynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Powyższe uregulowanie umożliwia zatem organowi administracji ponowną weryfikację swojego działania, przy czym dokonując tej czynności musi uwzględniać żądanie strony skarżącej. Wydanie przez organ rozstrzygnięcia w trybie autokontroli, czyli uwzględniającego w całości skargę, powoduje, że skarga ta traci pod względem merytorycznym swój byt, a postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie staje się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 § 1 tego przepisu. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, w której stosując tryb autokontroli, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu uchyliło zaskarżoną decyzję, uwzględniając żądanie strony zawarte w skardze. Na ten akt nie wniesiono skargi, zatem zaskarżone rozstrzygnięcie zostało skutecznie wyeliminowane z obrotu prawnego. W tych okolicznościach postępowanie sądowoadminstracyjne w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia stało się bezprzedmiotowe, stąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji. Zważywszy, że uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli czyni zasadnym pozytywne rozpatrzenie wniosku skarżącego w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania, na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 205 § 2 i 3 P.p.s.a., zasądzono od organu na rzecz strony skarżącej kwotę 457 zł, na którą składają się: wpis od skargi wynoszący 200 zł, zgodnie z § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości wpisów oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), koszty zastępstwa procesowego w wysokości 240 zł, ustalone w oparciu o przepis § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz.1349 ze zm.) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, o której mowa w art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 225, poz. 1635 ze zm.).