II SA/Op 29/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. D. na decyzję Opolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Opolu z dnia 17 grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu środka zastępczego postanawia: odrzucić skargę. K. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Opolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Opolu z dnia 17 grudnia 2014 r., nr [...], utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, o wymierzeniu skarżącemu kary pieniężnej w wysokości 20.000 zł, w związku z wprowadzeniem do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej środków zastępczych. Zarządzeniami z dnia 26 stycznia 2015 r., Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu zobowiązał skarżącego w terminie 7 dni, do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 600 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi, przez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Na skutek wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi (data otrzymania wezwania przez skarżącego: 30 stycznia 2015 r.), K. D. dokonał żądanej przez Sąd czynności, bowiem nadesłał za pośrednictwem poczty w dniu 6 lutego 2015 r. (data stempla pocztowego), egzemplarz podpisanej skargi. Z kolei na skutek wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 600 zł, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 15 maja 2015 r., odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. Odpis wskazanego postanowienia, został przesłany na adres skarżącego podany w formularzu wniosku. Pod tym adresem, przesyłka pocztowa zawierająca korespondencję sądową została dwukrotnie awizowana, w dniach 21 maja 2015 r. i 29 maja 2015 r., a następnie zwrócona w dniu do tut. Sądu, z adnotacją: "Zwrot. Nie podjęto w terminie". Następnie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 15 czerwca 2015 r., poinformowano skarżącego na podstawie art. 6 P.p.s.a., o wynikającym z zarządzenia z dnia 26 stycznia 2015 r. obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 600 zł, w terminie 7 dni od otrzymania pisma. Pismo to zostało przesłane skarżącemu za pośrednictwem poczty w dniu 15 czerwca 2015 r., lecz korespondencja sądowa powróciła jako nieodebrana w terminie. Wynika to z adnotacji na kopercie, że przesyłka była dwukrotnie awizowana w dniach: 18 czerwca 2015 r. i 26 czerwca 2015 r. (k. 80 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżący nie uiścił wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.) - zwanej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Podstawą określającą wysokość należnego w niniejszej sprawie wpisu od skargi, stanowi § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.). Zgodnie z przywołanym przepisem, wpis stosunkowy zależy od wysokości należności objętej zaskarżonym aktem i wynosi, ponad 10.000 zł do 50.000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł. Skoro przedmiotem zaskarżenia w sprawie jest kara pieniężna w wysokości 20.000 zł, to wymagany wpis od skargi wynosi, zgodnie z przywołanymi przepisami – 600 zł. Skarżącemu nie zostało przyznane przez Sąd prawo pomocy w zakresie zwolnienia, chociażby częściowego, od kosztów sądowych, gdyż jego wniosek o przyznanie prawa pomocy został rozpoznany negatywnie i w dniu 15 maja 2015 r. odmówiono przyznawania prawa pomocy. Wobec nie wniesienia sprzeciwu na zapadłe orzeczenie, uzyskało ono cechy prawomocności i z tych względów, Sąd ponownie wyznaczył skarżącemu termin do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi. Wpis ten K. D. obowiązany był opłacić w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma informującego o tym obowiązku, pod rygorem odrzucenia skargi, o czym został pouczony. Pismo informujące Sądu zostało skierowane do skarżącego, lecz pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki (w dniach: 18 czerwca 2015 r. i 26 czerwca 2015 r.), nie zostało odebrane przez adresata. Doręczenie wezwania nastąpiło zatem w trybie art. 73 P.p.s.a. W myśl tego przepisu, w razie niezastania adresata w mieszkaniu i braku możliwości doręczenia przesyłki dorosłemu domownikowi, administracji czy dozorcy domu, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia (§ 1 i 2). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, na jaki pismo złożono w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (§ 4). W świetle powyższych regulacji należało przyjąć, że po raz pierwszy przesyłka dla skarżącego była awizowana w dniu 18 czerwca 2015 r., co wynika z adnotacji na kopercie, zatem ostatni dzień czternastodniowego terminu do uznania jej za doręczoną, przypadał na dzień 2 lipca 2015 r. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanej przez Sąd czynności, upłynął zatem w dniu 9 lipca 2015 r. Pomimo upływu wskazanego terminu, skarżący nie uiścił żądanego wpisu od skargi. Uznać tym samym należało, że w sprawie zaistniała przesłanka do odrzucenia skargi, określona w art. 220 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wobec powyższego, Sąd orzekł jak w sentencji.