II SA/Op 29/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Sędzia WSA Krzysztof Sobieralski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 16 marca 2021 r. sprawy ze skargi I. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 października 2020 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie przyznania świadczenia wychowawczego postanawia umorzyć postępowanie. Skarżąca I. G., reprezentowana przez radcę prawnego D. Z., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 października 2020 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania skarżącej od decyzji, działającego z upoważnienia Burmistrza Lewina Brzeskiego, Kierownika Działu Świadczeń Socjalnych Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Lewinie Brzeskim z dnia 30 lipca 2020 r., nr [...], orzekającej o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie świadczenia dla małoletnich: D. G. za okres od 1 lipca 2019 r. do 30 listopada 2019 r. oraz Ł. G. za okres od 1 października 2019 r. do 30 listopada 2019 r., z uwagi na niezłożenie wniosku. W skardze do Sądu, pełnomocnik skarżącej podniósł zarzut naruszenia przepisów postępowania, tj. - art. 77 § 1 w związku z art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.), zwanej dalej K.p.a., poprzez nie rozpatrzenie przez organ całego materiału dowodowego zebranego w aktach sprawy, w konsekwencji, czego organ zamiast rozstrzygnąć co do istoty sprawy stwierdził niedopuszczalność odwołania złożonego przez pełnomocnika skarżącej, - art. 134 K.p.a. poprzez zastosowanie przez organ tego przepisu i wydanie na jego podstawie rozstrzygnięcia kończącego postępowanie, mimo braku przesłanek umożliwiających jego zastosowanie. Pełnomocnik skarżącej wniósł o dopuszczenie dowodu z odpisu pisma Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Lewinie Brzeskim z dnia 20 listopada 2020 r. na okoliczność doręczenia mu decyzji i uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia 29 października 2020 r., ze względu na istotne naruszenie, które miało wpływ na wynik sprawy. Ponadto pełnomocnik wniósł o zasądzenie na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania w kwocie 597 zł, w tym kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 497 zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu (zwane dalej: "Kolegium"), odpowiedziało na skargę pismem procesowym z dnia 20 stycznia 2021 r. i wniosło w nim o umorzenie postępowania przed sądem administracyjnym. Kolegium uzasadniło wniosek o umorzenie tym, że uwzględniło wniesioną skargę w całości w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Kolegium wskazało, że - w ramach autokontroli - wydało postanowienie z dnia 20 stycznia 2021 r., nr [...] (przesłane w załączeniu) i uchyliło w całości zaskarżone postanowienie z dnia 29 października 2020 r., jednocześnie stwierdzając, że wydanie postanowienia nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu Kolegium wyjaśniło, że fakt doręczenia decyzji organu I instancji z dnia 30 lipca 2020 r., nr [...], pełnomocnikowi strony potwierdził dowód doręczenia, który nie był znany Kolegium w dniu 29 października 2020 r., gdyż został przekazany w okresie późniejszym - w dniu 27 listopada 2020 r. Odpowiedź na skargę została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 27 stycznia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 P.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie Kolegium postanowieniem z dnia 20 stycznia 2021 r., nr [...], uwzględniło w całości wniesioną przez I. G. skargę na postanowienie Kolegium z dnia 29 października 2020 r., nr [...], stwierdzające niedopuszczalność odwołania skarżącej od decyzji organu pierwszej instancji orzekającej o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie świadczenia dla małoletnich. Uchylając zaskarżone postanowienie Kolegium stwierdziło jednocześnie, że wydanie tego aktu nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W orzecznictwie przyjmuje się jednolicie, że w przypadku uwzględnienia przez organ skargi w całości w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a., sąd stwierdza, że postępowanie staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 191/06; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II GSK 2367/13, dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W takiej sytuacji Sąd nie może badać legalności rozstrzygnięcia, które zostało prawomocnie uchylone i nie funkcjonuje już w obrocie prawnym. W myśl bowiem art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, z innych przyczyn niż wykazane w pkt 1-2. Nie ulega, zatem wątpliwości, że na skutek wydania przez organ odwoławczy postanowienia autokontrolnego przestał istnieć przedmiot skargi, a co za tym idzie, wystąpiła przesłanka umorzenia postępowania, o której mowa w cytowanym wyżej art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Mając na względzie powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a. umorzył postępowanie. Wniosek strony skarżącej o zwrot kosztów postępowania będzie przedmiotem odrębnych rozstrzygnięć tut. Sądu.