II SA/Op 291/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A w [...] na rozstrzygnięcie Ministra Zdrowia w przedmiocie dofinansowania projektu złożonego w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko na lata 2014-2020 postanawia przekazać sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. A w [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na informację Ministra Zdrowia o negatywnym wyniku oceny formalnej wniosku o dofinansowanie na realizację projektu pn. "Program przeciwdziałania negatywnym trendom demograficznym poprzez unowocześnienie i dostosowanie do aktualnych potrzeb zasobów infrastrukturalnych wysokospecjalistycznej opieki nad matką i dzieckiem w A w [...]". Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej dalej P.p.s.a., do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Siedzibą Ministra Zdrowia, czyli organu administracji publicznej, którego rozstrzygnięcie stanowi przedmiot zaskarżenia, jest Warszawa. Warszawa leży w województwie mazowieckim, czyli na obszarze właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (§ 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości - Dz. U. nr 72, poz. 652, z późn. zm.). Do rozpoznania niniejszej sprawy właściwy miejscowo jest więc Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Warszawie. Stosownie do art. 59 § 1 P.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 59 § 1 P.p.s.a.