II SA/Op 299/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na Dyrektora Zakładu Karnego Nr 2 w Strzelcach Opolskich w przedmiocie skargi na działalność administracji zakładu karnego postanawia: odrzucić skargę. Skarżący R. B., pismem z dnia 27 kwietnia 2011 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę, której przedmiotem uczynił działalność administracji Zakładu Karnego nr 2 w Strzelcach Opolskich podnosząc, że skarga jego dotyczy braku kopert, znaczków pocztowych i innych artykułów biurowych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zakładu Karnego nr 2 w Strzelcach Opolskich wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko organ wyjaśnił, że zgodnie z § 20 ust. 2 i 3 Regulaminu Organizacyjno- Porządkowego Wykonywania Kary Pozbawienia Wolności, skazany nieposiadający środków pieniężnych otrzymuje od administracji Zakładu Karnego papier, koperty oraz znaczki pocztowe na dwie przesyłki pocztowe w miesiącu a w uzasadnionych wypadkach także na dalszą korespondencję. Wskazał, że od początku pobytu w zakładzie skarżący wystosował około 1000 pism do różnych instytucji, na które otrzymał papier, koperty, znaczki i klej, i w zdecydowanej większości korzystał z materiałów dostarczanych przez administrację zakładu, sporadycznie korzystał natomiast z materiałów biurowych dostarczanych przez bliskich. Wyjaśnił, że posiadane przez funkcjonariusza artykuły biurowe i piśmiennicze są przeznaczone na prowadzenie zajęć grupowych w pracowniach terapii zajęciowej, na których skazani wytwarzają min. koperty- jakościowo bez zastrzeżeń i posiadają stały dostęp do materiałów biurowych w tym kleju. Z możliwości uczestnictwa w takiej terapii R. B. zrezygnował, zaś propozycja zaklejania listów w obecności pracownika zakładu karnego spotkała się z jego niezadowoleniem. W konkluzji organ uznał, że skarga R. B. jest bezzasadna bowiem nie znajduje odzwierciedlenia w dokumentacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt. 1-8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270), zwanej daje P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawie skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty (pkt 2) i postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3). Ponadto sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na inne niż wyżej wymienione akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4), akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6), akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7) i bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w punktach 1-4a (pkt 8). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 P.p.s.a., a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy, jak wymienione w art. 4 spory o właściwość lub kompetencję, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach. Należy jedynie odnotować, iż postępowanie skargowe w rozumieniu przepisów K.p.a. jest jednoinstancyjne i nie ma w nim miejsca na środki zaskarżenia. Jeśli jednak obywatel jest niezadowolony ze sposobu załatwienia sprawy przez organ, może złożyć skargę na działalność tego właśnie organu. W sprawie niniejszej R. B. wniósł skargę na działania administracji Zakładu Karnego w Strzelcach Opolskich w przedmiocie braku kopert, znaczków pocztowych, kleja i innych artykułów biurowych. Skarżący nie wskazał jednak, jako zaskarżonego żadnego aktu, ani czynności wymienionych w treści przepisu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. aktów, w przedmiocie, których kognicja należy do wojewódzkiego sądu administracyjnego. R. B. nie wykazał również bezczynności organu polegającej na niepodjęciu przewidzianego prawem aktu lub czynności w sprawie indywidualnej (art. 3 § 2 pkt 8 cyt. ustawy). W przedmiotowej sprawie nie został, więc wydany żaden akt podlegający kontroli sądowoadministracyjnej, nie miała też miejsca bezczynność organu administracji. W tym stanie rzeczy skarga R. B. była niedopuszczalna i - jako taka - podlegała odrzuceniu. Na marginesie trzeba wskazać skarżącemu, że nadzór nad wykonywaniem orzeczonej kary wykonują nie tylko organy Służby Więziennej, ale też sąd powszechny, w szczególności sąd penitencjarny lub sędzia penitencjarny, należący do organów postępowania wykonawczego w myśl art. 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557 ze zm.). Natomiast zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz.U. Nr 151, poz. 1647), skargi dotyczące działalności jednostek organizacyjnych oraz postępowania funkcjonariusza Służby Więziennej, zwanego dalej "funkcjonariuszem" i pracownika Służby Więziennej, zwanego dalej "pracownikiem" załatwiają odpowiednio – w zależności od treści skargi i zarzutów w niej podniesionych: - kierownik jednostki organizacyjnej Służby Więziennej, dyrektor okręgowy służby więziennej, Dyrektor Generalny Służby Więziennej, Minister Sprawiedliwości. Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji postanowienia.