II SA/Op 3/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 17 listopada 2011r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 28 grudnia 2011r., R. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 17 listopada 2011r., nr [...], uchylającą decyzję Burmistrza Korfantowa z dnia 3 października 2011r., nr [...] o odmowie wymeldowania skarżącego z dotychczasowego miejsca pobytu stałego w [...], przy ulicy [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Opolski wniósł o jej oddalenie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 3 stycznia 2012r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł oraz do uzupełnienia braku formalnego przez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania przesłane zostały w dniu 9 stycznia 2012r. w jednej przesyłce pocztowej na adres skarżącego wskazany w skardze, tj. adres [...] w [...]. Wobec zwrotu przesyłki i adnotacji pracownika w/w [...], że R. W. przebywa w innej placówce, wezwania sądowe na skutek zarządzenia z dnia 16 stycznia 2012r., przesłano ponownie R. W. na adres [...] w [...] i pod tym adresem doręczone skarżącemu w dniu 24 stycznia 2012r. Potwierdzają tę okoliczność zarówno stosowne adnotacje, jak również podpisy skarżącego oraz pracownika zakładu karnego, złożone na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki (por. k-23 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia, nie uiszczono w sprawie wpisu i nie nadesłano odpisu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, do warunków wymaganych przez przepisy P.p.s.a. do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego, jako pisma procesowego, zalicza się także stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nieuzupełniono w terminie, oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i stanowiącym samodzielną podstawę prawną, w myśl, którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Dokonując oceny niniejszej skargi pod wyżej wskazanym kątem należało stwierdzić, że skarga ta podlegała odrzuceniu z powodu niewykonania w terminie zarządzeń Sądu, a to nieuiszczeniu wpisu od skargi oraz nieuzupełnieniu braku formalnego skargi. W niniejszej sprawie sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, ustalonego zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) oraz do uzupełnienia braku formalnego wniesionej skargi, polegającego na dołączeniu jednego egzemplarza jej odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem. Pisma Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostały przesłane na adres [...] w [...] w trybie art. 71 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym doręczenia osobom pozbawionym wolności dokonuje się za pośrednictwem administracji odpowiedniego zakładu. Skarżący odebrał przesyłkę pocztową zawierającą wezwania do uiszczenia wpisu i usunięcia braku formalnego skargi, w dniu 24 stycznia 2012r. Skoro doręczenie było skuteczne, to termin do dokonania żądanej czynności liczony kalendarzowo upływał w dniu 31 stycznia 2012r. (wtorek). Pomimo upływu wskazanego terminu, skarżący nie uiścił wymaganego wpisu, jak również nie uzupełnił braku formalnego skargi, stąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.