II SA/Op 3/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 19 listopada 2015 r., znak [...] w przedmiocie odmowy przedłużenia zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego postanawia: odrzucić skargę. J. M., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 19 listopada 2015 r., znak [...], w przedmiocie odmowy przedłużenia umowy najmu lokalu mieszkalnego. Pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 19 listopada 2015 r. stanowiło odpowiedź na pismo skarżącej z dnia 19 października 2015 r., zatytułowane "odwołanie od nakazowego pisma A sp. z o.o. w [...] z dnia 30 września 2015 r., nr [...]", w sprawie odmowy przedłużenia umowy najmu lokalu socjalnego nr [...] położonego przy ul. [...] w [...]. W skarżonym piśmie Kolegium wyjaśniło J. M., iż na zasadzie art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, ze zm.) stronie służy odwołanie od decyzji wydanej w pierwszej instancji, jednakże kwestia objęta pismem z dnia 19 października 2015 r. stanowi sprawę cywilną, w stosunku do której nie mają zastosowania przepisy procedury administracyjnej. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu wniosło o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej, wskazując, że sprawa przedłużenia umowy najmu lokalu socjalnego położonego w [...] przy ul. [...], nie stanowi indywidualnej sprawy z zakresu administracji publicznej, należącej do właściwości jednostki samorządu terytorialnego, co w konsekwencji wyklucza tryb odwoławczy przewidziany w art. 127 § 1 K.p.a. i zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1659, ze zm.), dlatego sprawa nie może być przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu rozpoznana. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Skarga należało odrzucić. Na wstępie należy podkreślić, że w przypadku wniesienia skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 3 § 2 P.p.s.a. w związku z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). W ocenie Sądu, wskazany w skardze przedmiot sprawy nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odmowa przedłużenia umowy najmu lokalu socjalnego nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej i nie mieści się w katalogu spraw, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Kwestionowane przez skarżącą pismo organu z dnia 19 listopada 2015 r. nie stanowi decyzji czy postanowienia, ani nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Także pismo A z dnia 30 września 2015 r., odmawiające przedłużenia umowy najmu lokalu socjalnego nie jest decyzją ani postanowieniem; nie jest również aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Trzeba dostrzec, że zasady gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy unormowane są w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 150, ze zm.). Z wskazanej ustawy wynika, że odpłatne używanie lokalu wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu gminy (art. 5 cyt. ustawy), jak i najem wydzielonych z tego zasobu lokali socjalnych (art. 23 ustawy) regulowane są umowami cywilnoprawnymi. Również w orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, że sprawa zawarcia lub przedłużenia umowy najmu lokalu socjalnego jest sprawą cywilną, załatwianą w drodze umowy cywilnoprawnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2012 r., sygn. akt I OSK 530/12, dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Wprawdzie w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2008 r., sygn. akt I OPS 4/08, wskazano, że uchwała zarządu dzielnicy miasta odmawiająca zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy określonej osoby do wynajęcia lokalu oraz umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy, jest aktem z zakresu administracji publicznej, tym niemniej w uzasadnieniu tej uchwały stwierdzono, że już czynności dotyczące zawarcia lub odmowy zawarcia umowy najmu lokalu nie są związane z wykonywaniem publicznoprawnych zadań gminy. Tak więc pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu nie jest aktem lub czynnością organu z zakresu administracji publicznej, który mógłby być zaskarżony do sądu administracyjnego, a jedynie pismem wyjaśniającym skarżącej, że kwestia przedłużenia umowny najmu lokalu socjalnego należy do kategorii spraw cywilnych, a te podlegają kognicji sądu powszechnego. Skarga wniesiona do sądu administracyjnego na takie pismo podlega zatem odrzuceniu, jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Pismo natomiast A z dnia 30 września 2015 r. polegającą na odmowie przedłużenia umowy najmu lokalu, jak i inne znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy pisma w tym przedmiocie, podpisane przez Burmistrza [...], należy uznać za oświadczenie woli jednej ze stron umowy najmu, tj. gminy, złożone przez jej organ. Dlatego odmowa zawarcia ponownej umowy najmu lokalu socjalnego nie jest aktem z zakresu władztwa publicznego przysługującego Burmistrzowi [...], jako organowi administracji publicznej i nie podlega kognicji sądu administracyjnego, lecz sądu powszechnego. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono o odrzuceniu skargi.