II SA/Op 30/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie: Przewodniczący: Asesor sądowy Elżbieta Naumowicz – spr. po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. i J. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu postanawia: odrzucić skargę. G. i J. J. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O., skargę na decyzję tego organu z dnia [...], nr [...], uchylającą w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie [...] dotyczącą udzielenia skarżącym pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczego przy ul. [...] w N. i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Pismami z dnia 26 stycznia 2006 r. skarżący zostali wezwani przez Sąd do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł oraz uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej odpisu, w terminie siedmiu dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Pisma te zostały doręczone skarżącemu w dniu 31 stycznia 2006 r. za pisemnym potwierdzeniem odbioru. W aktach sprawy brak jest dowodu uiszczenia wpisu, jak również żądanego odpisu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Odnośnie braków formalnych skargi podać trzeba, że w myśl art. 47 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a. do skargi należy dołączyć jej odpisy dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, wymaganych przez przepisy p.p.s.a., warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego, jest również – stosownie do treści art. 230 p.p.s.a. – uiszczenie wpisu od skargi. Zgodnie z tym przepisem od pism wszczynających postępowanie, do jakich należy skarga, pobiera się wpis, który w myśl § 1 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) w sprawach z zakresu budownictwa, będącego przedmiotem skargi, jest wpisem stałym i wynosi 500 zł. Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i stanowiącym samodzielną podstawę prawną, w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W rozpoznawanej sprawie Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia braku formalnego skargi, polegającego na dołączeniu jej odpisu oraz uiszczenia wpisu od skargi. Pisma Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostały przesłane na adres podany w skardze i pod tym adresem doręczone skarżącemu w dniu 31 stycznia 2006 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem. Doręczenie było zatem skuteczne. Z tego względu zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin upływał w dniu 7 lutego 2006 r. Skoro we wskazanym przez Sąd terminie doszło ani do uzupełnienia braku skargi ani do uiszczenia wymaganego wpisu, stąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.