II SA/Op 300/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia S. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 13 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Op 300/16 w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 19 lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy terenu postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 13 listopada 2017 r., po rozpatrzeniu sprzeciwu S. W. od zarządzenia starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu z dnia 28 września 2017 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. Odpis postanowienia, wraz z pouczeniem o braku środków zaskarżenia, doręczony został w dniu 27 listopada 2017 r. dorosłemu domownikowi skarżącego – A. W. za pisemnym pokwitowaniem, o czym świadczą adnotacje na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 265 akt sądowych). Na postanowienie z dnia 13 listopada 2017 r. S. W. wniósł zażalenie, zawarte w piśmie z dnia 4 grudnia 2017 r., nadanym w placówce pocztowej w tym samym dniu, co wynika z prezentaty oraz stempla pocztowego na kopercie przesyłki (k. 271 i 273 a. sąd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Zażalenie należało odrzucić. Stosownie do treści art. 194 § 1 P.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10. Przepis art. 260 § 1 i § 2 P.p.s.a. stanowi, że rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Postanowienie, o którym mowa w art. 260 § 1 P.p.s.a. nie zostało wymienione w żadnym z punktów art. 194 § 1 P.p.s.a., ponadto ustawa nie przewiduje wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienie. Stosownie bowiem do art. 260 § 2 P.p.s.a., Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, co oznacza, że droga sądowa zostaje wyczerpana. W obowiązującym stanie prawnym, na postanowienie sądu wydane po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza, zażalenie nie przysługuje. Wniesienie zażalenia na tego rodzaju postanowienie jest więc niedopuszczalne. Zgodnie z art. 178 P.p.s.a., który z mocy art. 197 § 2 P.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z tych względów, na podstawie art. 178 w zw. z art. 194 § 1 i art. 197 § 2 P.p.s.a., orzeczono o odrzuceniu zażalenia.