II SA/Op 304/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Ewa Janowska – spr. po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. E. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 15 marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy terenu postanawia: odrzucić skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, decyzją z dnia 15 marca 2016 r., nr [...], uchyliło rozstrzygnięcie organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia, w postępowaniu administracyjnym dotyczącym ustalenia na rzecz J. E. warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków rekreacji indywidualnej, na działce położonej w obrębie [...]. Powyższa decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu wraz z pouczeniem o przysługujących środkach zaskarżenia oraz o sposobie i terminie ich wniesienia, przesłana została na adres skarżącego J. E. i tam doręczona dorosłemu domownikowi, w dniu 19 maja 2017 r. Świadczy o tym adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji, znajdująca się w aktach administracyjnych sprawy. Z powyższą decyzją nie zgodził się J. E., który pismem z dnia 19 czerwca 2017 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu. Skarga ta zastała nadana w placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 28 czerwca 2017 r. i wpłynęła do organu w dniu 30 czerwca 2017 r., co wynika z dołączonej do akt koperty oraz prezentaty organu umieszczonej na skardze. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.), - zwanej dalej jako: "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca postanowieniem skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że zaskarżona decyzja doręczona została skarżącemu listem poleconym w dniu 19 maja 2017 r. W zakresie trybu dokonywania doręczeń przez organ administracyjny, zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257- zwanej dalej K.p.a.). W myśl art. 39 K.p.a. w związku z art. 40 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej doręcza pisma stronie za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Artykuł 43 K.p.a. stanowi z kolei, że w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Konsekwencją przyjętego rozwiązania jest możliwość skutecznego doręczenia pisma procesowego, w tym decyzji organu administracji, do rąk dorosłego domownika przebywającego w miejscu zamieszkania strony. Z niniejszego przepisu wynika jednocześnie domniemanie, że przekazanie pisma adresatowi następuje w dniu odbioru pisma przez dorosłego domownika. W świetle powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja została prawidłowo doręczona J. E. w dniu 19 maja 2017 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął zatem bieg w dniu 20 maja 2017 r., i - zważywszy, że ostatni dzień terminu przypadał na dzień 18 czerwca 2017 r., będący niedzielą - termin ten upływał z dniem 19 czerwca 2017 r. (poniedziałek), stosownie do art. 83 § 2 P.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Skoro skarga została wniesiona w dniu 28 czerwca 2017 r., to czynność ta nastąpiła z uchybieniem ustawowego terminu. Wobec powyższego, skargę należało odrzucić na podstawie przywołanych powyżej przepisów art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., co Sąd orzekł, jak w sentencji.