II SA/Op 306/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 18 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. O. i W. O. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 12 maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku nałożonego w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem postanawia odrzucić skargę. Skarżący - małżonkowie U. O. i W. O. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 12 maja 2017 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie brzeskim z dnia 20 marca 2017 r., nr [...], stwierdzającą wykonanie obowiązku przez K. i A. O., wynikającego z decyzji nakazowej z dnia 7 czerwca 2016 r., nr [...], wydanej przez Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 14 lipca 2017 r. wezwano skarżących małżonków U. O. i W. O. do uiszczenia - solidarnie - wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Skarżący W. O. został też wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi. Skarżącemu wyjaśniono, że przesłane wraz ze skargą odpisy skargi zostały przez niego podpisane, natomiast sama skarga została podpisana jedynie przez U. O. Powyżej opisane wezwania zawierały pouczenie, że niezastosowanie się do nich w terminie 7 dni od dnia otrzymania spowoduje odrzucenie skargi. Wezwania do uiszczenia solidarnie wpisu zawierały dodatkowe pouczenie, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia drugą osobę z obowiązku jego uiszczenia. Wezwania - dla każdego ze skarżących - przesłano na ich adres podany w skardze i pod tym adresem zostały odebrane przez skarżących w dniu 27 lipca 2017 r. Dokumentują to zwrotne pocztowe potwierdzenia odbioru znajdujące się w aktach sądowych sprawy i wynika z nich, że wezwania były odebrane przez U. O. osobiście (k. 17 akt sądowych) oraz przez W. O. - poprzez doręczenie do rąk jego małżonki U. O., będącej jednocześnie skarżącą (k. 18 akt sądowych). Skarżący nie uiścili wymaganego wpisu od skargi, a W. O. nie podpisał skargi, ani też nie przesłał podpisanego własnoręcznie egzemplarza skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę U. O. i W. O. należało odrzucić. Na wstępie odnotować trzeba, że w pierwszej kolejności sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (pkt 5a) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Odnośnie braków formalnych skargi wyjaśnić należy, że zgodnie z treścią art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem - w myśl art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. - skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przepis art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi natomiast, iż w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W świetle tej regulacji, niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem przez sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest wówczas art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., wedle którego sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. W rozpoznawanej sprawie Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi przez podpisanie skargi lub przesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Obok wskazanej przesłanki dopuszczalności skargi, warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi jako pisma procesowego, jest również - stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. - uiszczenie od niej wpisu. Zgodnie z tą regulacją, od pism wszczynających postępowanie, do jakich należy skarga, pobiera się wpis stały, który w myśl § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), wynosi w niniejszej sprawie 500 zł. Nieuiszczenie wpisu skutkuje wezwaniem przez Sąd do jego dokonania w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W przedmiotowej sprawie Sąd wezwał skarżącego W. O. do podpisania skargi lub nadesłania własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, w terminie 7 dni, oraz oboje skarżących - do uiszczenia wpisu od skargi, również w terminie 7 dni. Skarżący odebrali przedmiotowe wezwania w dniu 27 lipca 2017 r. U. O. odebrała te wezwania osobiście. W. O. zostały one doręczone w trybie zastępczym, wynikającym z art. 72 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Zatem, termin dla W. O. do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz dla niego i U. O. do opłacenia wpisu od skargi był taki sam i rozpoczął bieg w dniu 28 lipca 2017 r., a zakończył się w dniu 3 sierpnia 2017 r. Termin powyższy upłynął dla skarżących bezskutecznie. Odnośnie do wpisu od skargi odnotować jeszcze trzeba, że skarżący małżonkowie U. i W. O. zostali wezwani solidarnie do uiszczenia wpisu, co oznaczało, że opłacenie skargi przez jednego z nich zwalnia z tego obowiązku drugiego małżonka. Skarżący nie zastosowali się do doręczonego im wezwania i nie uiścili wymaganego wpisu od skargi. Skoro skarżący nie uiścili wymaganego wpisu, to z tej przyczyny ich skargę należało odrzucić, jako nieopłaconą, na podstawie cyt. wyżej art. 220 § 3 P.p.s.a. Ponadto skarżący W. O. do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełnił braku formalnego skargi, tj. własnoręcznie jej nie podpisał ani nie nadesłał własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, więc - stosownie do cytowanego wcześniej art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. - jego skargę należało odrzucić również z tej przyczyny. Wobec powyższego orzeczono, jak w sentencji.