II SA/Op 306/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Sobieralski – spr. po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Marszałka Województwa Opolskiego z dnia 21 czerwca 2019 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia bez odszkodowania zezwolenia na przetwarzanie odpadów postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia 21 czerwca 2019 r. Marszałek Województwa Opolskiego (dalej również jako organ), nr [...], na podstawie art. 47 ust. 1, 2, 3, 4 i 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2019 r. poz. 701 z późn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, z późn. zm.) - zwanej dalej K.p.a., orzekł o: cofnięciu A sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej również jako skarżąca lub Spółka) z urzędu bez odszkodowania zezwolenia udzielonego decyzją tego organu z dnia 18 lipca 2017 r. na przetwarzanie odpadów, polegające na rekultywacji terenu wyrobiska poeksploatacyjnego złoża kruszywa naturalnego [...] w [...], na działce nr a (pkt 1), zobowiązaniu A sp. z o.o. do usunięcia odpadów i skutków prowadzonej działalności objętej decyzją tego organu z dnia 18 lipca 2017 r. na przetwarzanie odpadów, polegające na rekultywacji terenu wyrobiska poeksploatacyjnego złoża kruszywa naturalnego [...] w [...], na działce nr a, na własny koszt, w terminie do dnia 19 lipca 2019 r. (pkt 2), decyzji nadał rygor natychmiastowej wykonalności (pkt 3). Zgodnie z treścią pouczenia od decyzji służyło stronie odwołanie do Ministra Środowiska, za pośrednictwem Marszałka Województwa Opolskiego w terminie 14 dni od daty jej otrzymania. Na powyższą decyzję Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Z uwagi na różny zakres podniesionych w skardze zarzutów, na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zamianami) - zwanej dalej P.p.s.a., oraz § 27 zarządzenia w sprawie ustalenia zasad biurowości, wydzielono sprawę ze skargi Spółki odnośnie cofnięcia bez odszkodowania zezwolenia na przetwarzanie odpadów, która jest przedmiotem niniejszego postępowania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 24 lipca 2019 r. A sp. z o.o., powołując się na art. 3 ust. 2. pkt 4, 7, 8, 9 oraz ust. 3 P.p.s.a., zarzuciła Marszałkowi Województwa Opolskiego m. in. umyślne działanie wbrew przepisom postępowania administracyjnego, mające na celu pozbawienie Spółki udziału w postępowaniu administracyjnym, "wypaczenie sprawy na niekorzyść strony", dezinformację, wprowadzenie w błąd w celu bezprawnego cofnięcia decyzji o przetwarzaniu odpadów, a więc działanie wbrew prawu oraz dokonywanie manipulacji mających wpływ na wynik postępowania niekorzystny dla skarżącej. W uzasadnieniu skargi A sp. z o.o. wskazała, że decyzja o cofnięciu z urzędu bez odszkodowania zezwolenia na przetwarzanie odpadów, polegające na rekultywacji terenu wyrobiska poeksploatacyjnego złoża kruszywa naturalnego [...] w [...], na działce nr a, jest wadliwa, zarówno pod względem ustaleń faktycznych, jak i podstaw prawnych. Podkreśliła również, że naruszone zostało prawo Spółki do obrony, bowiem uniemożliwiono jej zajęcie stanowiska opartego o zebrany w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy, a w konsekwencji uniemożliwienie zajęcia stanowiska, zapewnienia stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwienie jej wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Dalej skarżąca podniosła, że organ nie zgromadził w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, zaniechał bowiem uwzględnienia zeznań świadków ze sprawy prowadzonej przez Prokuratora Rejonowego w [...], pod sygn. [...], w którym to postępowaniu Spółka ma status pokrzywdzonego, a postępowanie dotyczy nielegalnego składowania odpadów na terenie wyrobiska poeksploatacyjnego złoża kruszywa naturalnego [...] przez byłego pracownika. W ocenie skarżącej okoliczności te mają znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu w całości. Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.). Niedopuszczalność skargi w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. zachodzi w sytuacji, gdy strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa do wniesienia odwołania do organu drugiej instancji w ramach postępowania administracyjnego i z pominięciem ww. środka zaskarżenia wnosi bezpośrednio do sądu skargę na decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji. W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje bowiem zasada, że postępowanie to nie powinno zastępować postępowania administracyjnego. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać wszczęte, dopóki toczy się postępowanie administracyjne lub nie zostały wykorzystane środki weryfikacji dostępne dla strony w postępowaniu administracyjnym (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 maja 20129 r., sygn. akt II SA/Łd 290/19 dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 127 § 1 i 2 K.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji, organem właściwym do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ. Aby skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego, należy w pierwszej kolejności skorzystać ze zwyczajnego środka zaskarżenia, takiego jak odwołanie od decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji w toku postępowania administracyjnego. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zaistniała podstawa do odrzucenia skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., gdyż skarżąca wniosła skargę na przedmiotową decyzję Marszałka Województwa Opolskiego bezpośrednio do Sądu, z pominięciem odwołania do Ministra Środowiska. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.