II SA/Op 308/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na działania Prokuratora Okręgowego w Opolu w przedmiocie czynności podjętej w postępowaniu karnym postanawia: odrzucić skargę. Skarżący R. B., pismem z dnia 22 maja 2011 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na "decyzję administracyjną" Prokuratora Okręgowego w Opolu z dnia [...] sygn. [...], którą odmówiono podjęcia umorzonego przez Prokuraturę Rejonową w Brzegu dochodzenia w sprawie [...], o przestępstwo z art. 267 § 1 kk. W odpowiedzi na skargę Prokurator Okręgowy w Opolu wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że sformułowane przez skarżącego zarzuty dotyczą postępowania przygotowawczego, które podlega regułom procedury karnej, a tym samym przedmiot skargi wykracza poza granice właściwości sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy podnieść, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Stosownie do pkt 1 art. 58 § 1 P.p.s.a., przesłankę taką stanowi niewłaściwość sądu. W pierwszym rzędzie Sąd zobowiązany był zatem do zbadania, czy ze względu na przedmiot zaskarżenia skarga może zostać rozpoznana merytorycznie, czy też kwestionowane w niej akty lub czynności takiej kontroli sądowej nie podlegają. Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a., sąd orzeka w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym w art. 3 P.p.s.a., a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów P.p.s.a., jak wymienione w art. 4 P.p.s.a. spory o właściwość lub kompetencyjne, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w przytoczonych regulacjach. Zasada ta znajduje zastosowanie również w rozpoznawanej sprawie. Jak wynika z treści skargi oraz akt sprawy, skarżący kwestionuje czynność Prokuratora Okręgowego w Opolu zawartą w piśmie z dnia [...], sygn. [...] odmawiającą podjęcia umorzonego przez Prokuraturę Rejonową w Brzegu dochodzenia w sprawie [...], o przestępstwo z art. 267 § 1 kk. Skarżący nie wskazuje decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności, które organy administracji publicznej wydały, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby być przedmiotem skargi przed sądem administracyjnym. Kognicja sądu administracyjnego nie obejmuje możliwości weryfikacji czynności podjętych w postępowaniu karnym. Odpowiednie zastosowanie w tym zakresie znajdują przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555). W tym stanie rzeczy skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie, z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.