II SA/Op 308/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 16 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółki z o.o. w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 9 kwietnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: odrzucić skargę. "A" Spółka z o.o. w [...], reprezentowana przez prokurenta S. K., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 9 kwietnia 2013 r., Nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Wraz ze skargą skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o odrzucenie skargi, podnosząc, iż skarga została wniesiona po terminie, ewentualnie w razie nieuwzględnienia wniosku o oddalenie skargi. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 9 lipca 2013 r., wezwano skarżącą Spółkę do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi, złożenie dokumentu określającego umocowanie S. K. do reprezentowania strony skarżącej oraz wyjaśnienie, jaki jest adres Spółki, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencję zawierającą wezwanie skierowano na adres siedziby Spółki tj. "ul. [...], [...] ". Pomimo dwukrotnego awizowania (w dniach 11 lipca 2013 r. i 22 lipca 2013 r.) przesyłka została zwrócona przez operatora pocztowego w dniu 30 lipca 2013 r. jako niepodjęta w terminie (por. k nr 26 akt sądowych). W związku z powyższym, na podstawie zarządzenia sędziego z dnia 5 sierpnia 2013 r. do akt sprawy dołączono wydruk z KRS potwierdzający aktualny adres Spółki, tj. jak w wezwaniu z dnia 9 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy wskazać, że Sąd przed rozpoznaniem skargi z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna m.in. czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast każde pismo strony powinno zawierać imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli i pełnomocników (art. 46 § 1 pkt 1 P.p.s.a.), podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4), ponadto do pism należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który wcześniej nie złożył pełnomocnictwa (art. 46 § 3 P.p.s.a.). Gdy pismo jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku- adres do doręczeń lub siedziby stron (art.46 § 2 P.p.s.a.). Niezachowanie wymogów formalnych skargi, skutkuje wezwaniem przez Sąd do ich uzupełnienia w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że Sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nieuzupełniono w terminie. W rozpoznawanej sprawie S. K., działając jako prokurent Spółki "A", nie podpisał skargi własnoręcznie (skarga zawiera podpis maszynowy), ani nie przedłożył pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej. Zarządzeniem z dnia 9 lipca 2013 r., Sąd wezwał Spółkę do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi, złożenie dokumentu określającego umocowanie S. K. do reprezentowania strony skarżącej oraz wyjaśnienie, jaki jest adres Spółki. Pismo Sądu zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania zostało przesłane na adres siedziby Spółki tj. "[...], [...]". Sąd nie dokonał doręczenia wezwania na adres wskazany w skardze tj. "[...], [...]", bowiem zarówno z akt administracyjnych, jak i wypisu z KRS (por. wypis z KRS z dnia 1 sierpnia 2013 r., K. nr 28 akt sądowych) wynika, że siedziba Spółki z o.o. "A" mieści się pod adresem "[...], [...]". Pomimo dwukrotnego awizowania skarżąca Spółka nie odebrała przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braków formalnych i jako "niepodjęta w terminie" została zwrócona przez pocztę Sądowi, w dniu 30 lipca 2013 r. Stosownie do art. 73 § 1 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 P.p.s.a). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 P.p.s.a.). Stosownie do art. 73 § 4 P.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu licząc – w myśl § 3 tegoż artykułu – od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Oznacza to, że warunkiem skuteczności doręczenia zastępczego jest uprzednie dwukrotne awizowanie doręczanej przesyłki. W rozpatrywanej sprawie pomimo dwukrotnego zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym (awizowanie przesyłki w dniach 11 lipca 2013 r. i 22 lipca 2013 r.), skarżąca nie podjęła w terminie kierowanego do niej wezwania i w związku z powyższym zwrócona przez pocztę korespondencja, dołączona została do akt ze skutkiem doręczenia na podstawie art. 73 P.p.s.a. Określony w art. 73 § 1 P.p.s.a. czternastodniowy okres, liczony od pierwszego zawiadomienia, które nastąpiło w dniu 11 lipca 2013 r., upływał z dniem 25 lipca 2013 r. Przyjmując, że w tej dacie nastąpiło skuteczne doręczenie wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin na dokonanie żądanej czynności upłynął z dniem 1 sierpnia 2013 r. Skoro skarżąca nie usunęła braków formalnych, to wniesiona przez nią, skarga podlegała odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., stąd orzeczono jak we wstępie postanowienia.