II SA/Op 31/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. K. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 19 listopada 2020 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę. F. K. (zwany dalej "skarżącym") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 19 listopada 2020 r., nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Pismem procesowym z dnia 4 stycznia 2021 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę. Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 21 stycznia 2021 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL oraz nadesłanie dwóch odpisów skargi własnoręcznie podpisanych lub potwierdzonych za zgodność z oryginałem. Wezwano także skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł. Powyższe wezwania zawierały pouczenie, że niezastosowanie się do ich treści w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, spowoduje odrzucenie skargi. Wezwania te zostały przesłane w jednej przesyłce i doręczone skarżącemu osobiście w dniu 10 lutego 2021 r., co dokumentuje zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki (k-29 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełniono braków formalnych i fiskalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.) - zwanej dalej P.p.s.a. Jedną z tych przesłanek jest nieuzupełnienie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W tej kwestii wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem - w myśl art. 47 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. - do skargi należy dołączyć m.in. jej odpisy dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Stosownie natomiast do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., pierwsze pismo wnoszone do sądu (w tym skarga) powinno zawierać w szczególności PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną. W przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W świetle tej regulacji niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem przez sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawę odrzucenia skargi stanowi art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. Ponadto, zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Opłaty sądowe obejmują wpis oraz opłatę kancelaryjną. Stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi odnotować trzeba, że zawierała ona braki fiskalne w postaci nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi, a także braki formalne polegające na niepodaniu numeru PESEL skarżącego oraz niedołączeniu dwóch odpisów skargi. Z tych względów wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi, a wezwanie w tym przedmiocie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 10 lutego 2021 r. Wyznaczony przez Sąd siedmiodniowy termin do dokonania żądanych czynności rozpoczął zatem bieg w dniu 11 lutego 2021 r. i upłynął w dniu 17 lutego 2021 r. (środa). Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie zastosował się do wezwań, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi. Odnosząc się natomiast do zawartego w piśmie z dnia 4 stycznia 2021 r. oświadczenia o cofnięciu skargi, zauważyć należy, że Sąd nie mógł uwzględnić tego oświadczenia skarżącego. Wprawdzie zgodnie z art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie z reguły wiąże sąd (chyba, że sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności), jednakże takie badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, dostępne pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na względzie powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a.