II SA/Op 311/09

PostanowienieWSA w Opolu2009-10-12

Skład orzekający: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo Wójta Gminy dotyczące wypowiedzenia umowy najmu lokalu mieszkalnego, stanowiące spór cywilnoprawny, może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie mieszczą się w katalogu określonym w art. 3 P.p.s.a., w tym spraw o charakterze cywilnoprawnym, takich jak spory dotyczące stosunku najmu lokalu mieszkalnego. W związku z tym, skarga dotycząca pisma Wójta Gminy w przedmiocie wypowiedzenia umowy najmu podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Skarżąca L. S. wniosła skargę na pismo Wójta Gminy Branice dotyczące wypowiedzenia umowy najmu lokalu mieszkalnego. Zarzuciła Wójtowi brak podjęcia stosownych czynności w związku z nieprawidłowym użytkowaniem lokalu przez sąsiadów, niszczeniem mienia i zakłócaniem porządku domowego. Wójt Gminy w odpowiedzi na skargę uznał ją za nieuzasadnioną z powodu braku dowodów.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 12 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na pismo Wójta Gminy Branice z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wypowiedzenia umowy najmu postanawia: odrzucić skargę. W piśmie z dnia 10 sierpnia 2009 r., nazwanym skargą, skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu za pośrednictwem Gminy Branice, L. S. zakwestionowała pisma Wójta Gminy Branice, w tym m.in. pismo nr [...] z dnia [...], stanowiące odpowiedź na wniosek skarżącej o wypowiedzenie umowy najmu lokatorom zajmującym sąsiedni lokal nr [...] w L. i wyjaśniające, że brak jest dostatecznych dowodów do podjęcia żądanych działań. W skardze skarżąca podniosła fakt użytkowania przez sąsiadów lokalu niezgodnie z umową i sprzecznie z przeznaczeniem, niszczenie urządzeń wspólnego użytku oraz zakłócanie porządku domowego. Zarzuciła również, że od dwóch lat Wójt Gminy Branice nie podejmował stosownych czynności w tym zakresie i nie załatwił sprawy. W nadesłanej na wezwanie Sądu odpowiedzi na skargę, Wójt Gminy Branice podał, że uznaje skargę za nieuzasadnioną, wskazując na brak dowodów niszczenia mienia i zakłócania porządku przez najemców lokalu w L. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach. W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 P.p.s.a., oraz inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy, jak wymienione w art. 4, spory o właściwość lub kompetencję, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach. W szczególności nie jest władny do rozpoznawania skarg w potocznym znaczeniu tego słowa na sposób funkcjonowania organów administracji publicznej. Skargi te rozpoznawane są na podstawie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego i w stosunku do nich przepisy P.p.s.a. nie mają zastosowania (zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 1998 r., sygn. akt III SA 1636/97 – opubl. LEX nr 37138). Ostatnia uwaga dotyczy tej części skargi, w której skarżąca wyraziła dezaprobatę dla sposobu działania Wójta Gminy Branice w kwestii spełniania ciążących na nim obowiązków w zakresie gospodarowania gminnymi lokalami mieszkalnymi. W pozostałym zakresie, w ocenie Sądu, skarżąca nie wskazała decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności, które organy administracji publicznej wydały lub dokonały, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby być przedmiotem skargi przed sądem administracyjnym. Przedstawiony w sprawie spór, do którego odnosi się skarżone pismo Wójta Gminy Branice z dnia [...], ma natomiast charakter cywilnoprawny, albowiem dotyczy stosunku najmu lokalu mieszkalnego stanowiącego własność gminy. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że niniejsza sprawa, jako sprawa z zakresu prawa cywilnego, jest normowana przez przepisy kodeksu postępowania cywilnego (art. 1 K.p.c.). Zgodnie natomiast z art. 2 K.p.c., do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy. Tym samym wskazane w skardze pismo Wójta Gminy Branice z dnia [...], dotyczące ewentualnego rozwiązania stosunku cywilnoprawnego, a nie administracyjnoprawnego, nie jest nie jest aktem, który podlegałby kognicji sądu administracyjnego. Skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło