II SA/Op 311/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 marca 2021 r., nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu decyzją z dnia 29 marca 2021 r., nr [...], utrzymało w mocy decyzję - działającego z upoważnienia Burmistrza Głubczyc - Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Głubczycach z dnia 12 stycznia 2021 r., nr [...], przyznającej M. R. pomoc w formie zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup środków czystości i higienicznych w kwocie 50 zł jednorazowo. Na powyższą decyzję M. R. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem poczty elektronicznej (e-mail). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 10 maja 2021 r. skarżąca została zobowiązana do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie podpisanego własnoręcznie egzemplarza skargi, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącej, do rąk dorosłego domownika – J. R., w dniu 24 maja 2021 r., co dokumentuje zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sądowych sprawy (k. 14). Skarżąca nie odpowiedziała na powyższe wezwanie do dnia wydania niniejszego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu wniesienia skargi (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy lub prawomocne jej osądzenie (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a. (pkt 5a), oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). Oceniając dopuszczalność skargi złożonej w niniejszej sprawie, wskazać należy, że zawierała ona brak formalny w postaci braku własnoręcznego podpisu skarżącej. W związku z tym wyjaśnienia wymaga, że po myśli art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony musi spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Warunki te zostały uregulowane w art. 46 P.p.s.a, w którym wymieniono elementy pierwszego pisma wnoszonego do sądu (w tym skargi). Zgodnie z § 1 pkt 4 tego przepisu do warunków formalnych pisma należy m.in. podpisanie pisma procesowego (skargi) przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 P.p.s.a. (popisanie skargi przez osobę upoważnioną za stronę, która nie może się podpisać), podpis musi być własnoręczny. Tym samym jest to jedyny element treści pisma procesowego, dla którego ważności nie jest obojętne, w jakiej formie jest złożony, co potwierdza także aktualne orzecznictwo sądowoadministracyjne (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2021 r., sygn. akt I OZ 181/21, dostępne CBOiS - orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi. Doręczenie wezwania nastąpiło w dniu 24 maja 2021 r. do rąk dorosłego domownika, co odpowiadało wymogom z art. 72 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Termin zatem do wykonania wezwania Sądu rozpoczął dla skarżącej bieg w dniu 25 maja 2021 r., a zakończył się w dniu 31 maja 2021 r. (poniedziałek). Termin ten upłynął bezskutecznie, ponieważ pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwania skarżąca nie nadesłała własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. z uwagi na nieuzpełnienie jej braków formalnych.