II SA/Op 312/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na postanowienie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 11 maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi. K. S. reprezentowany przez pełnomocnika – S. G., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 11 maja 2017 r., nr [...], w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych prowadzonych przez W. i F. Z. na działce nr a przy ul. [...] w [...]. W nawiązaniu do treści skargi, skarżący w piśmie z dnia 26 czerwca 2017 r. podał, że skarga stanowi także "ponaglenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie nyskim w załatwianiu spraw budowlanych poprzez opieszałość, mataczenie i odwlekanie w czasie". Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 18 lipca 2017 r. ww. pełnomocniczka skarżącego została wezwana pismem z dnia 21 lipca 2017 r. do uzupełnienia - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi - braków formalnych skargi wniesionej pismem z dnia 9 czerwca 2017 r. poprzez nadesłanie czterech odpisów skargi oraz przedłożenie oryginału pełnomocnictwa, a ponadto o sprecyzowanie, czy skarga dotyczy także bezczynności lub przewlekłego prowadzenia przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie nyskim postępowania w sprawie, w której wydano zaskarżone postanowienie, bądź też w innej sprawie - i w takim przypadku o oznaczenie tej sprawy. Wezwanie zawierało pouczenie, że brak odpowiedzi w wyznaczonym terminie skutkować będzie przyjęciem, że skarga została wniesiona tylko na postanowienie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 11 maja 2017 r., nr [...]. Powyższe wezwanie zostało doręczone S. G. w dniu 28 lipca 2017 r. za pisemnym pokwitowaniem na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W piśmie z dnia 1 sierpnia 2017 r. S. G. wniosła o przedłużenie terminu do usunięcia braków formalnych pisma lub o zawieszenie postępowania do czasu uzyskania odpowiedniego pełnomocnictwa od swego brata – K. S., który aktualnie przebywa za granicą i przechodzi rehabilitację po operacji serca, co powoduje niemożność uzyskania odpowiedniego pełnomocnictwa i informacji w celu usunięcia braków skargi w tak krótkim terminie siedmiu dni. Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił wniosek o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi jako niedopuszczalny. Powyższe postanowienie, wraz z pouczeniem o prawie wniesienia zażalenia oraz wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, doręczone zostało pełnomocniczce skarżącego w dniu 12 września 2017 r. Następnie Sąd wezwał K. S. do uzupełnienia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi – braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału pełnomocnictwa oraz nadesłanie czterech odpisów skargi własnoręcznie podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem, a także oznaczenie przedmiotu skargi. Jednocześnie pouczono, że brak odpowiedzi na wezwanie w wyznaczonym terminie skutkować będzie przyjęciem, iż skarga została wniesiona tylko na postanowienie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 11 maja 2017 r., nr [...]. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, przesłana na adres skarżącego w [...], wynikający z akt administracyjnych sprawy, po dwukrotnym awizowaniu w dniach 30 października i 7 listopada 2017 r. została zwrócona jako niepodjęta w terminie, co wynika z pocztowego zwrotnego potwierdzenia odbioru oraz adnotacji i stempli na kopercie przesyłki (k. 51 akt sąd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi stawiane wszystkim pismom procesowym w postępowaniu sądowoadministracyjnym reguluje przepis art. 46 § 1 P.p.s.a. Poza tym, na zasadzie art. 47 § 1 P.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Według art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W tym miejscu dodać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, iż niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13w orzecznictwie wyrażony został pogląd, iż, dostępna na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W uzasadnieniu NSA zaakcentował, że wymogi określone w art. 47 P.p.s.a. należy traktować na równi z wymogami pisma, o których mowa w art. 46 P.p.s.a., a niedołączenie przez skarżącego odpisu skargi w sposób oczywisty wywiera wpływ na sytuację procesową pozostałych stron postępowania i jest brakiem, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego posiada tzw. ogólną moc wiążącą, wynikającą z art. 269 § 1 P.p.s.a., który nie pozwala żadnemu składowi sądu administracyjnego rozstrzygnąć innej sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zawartym w uchwale powiększonego składu NSA. Według bowiem tego przepisu, jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi W niniejszej sprawie, wobec tego, że ustanowiony w sprawie pełnomocnik nie wylegitymował się pełnomocnictwem, to skarżący, który osobiście podpisał wniesioną skargę, został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi. Wezwanie do nadesłania czterech odpisów skargi własnoręcznie podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem, wraz z pouczeniem o terminie wykonania wezwania oraz rygorze jego niewykonania, zostało przesłane na adres skarżącego znany Sądowi z akt administracyjnych i awizowane w dniu 30 października oraz w dniu 7 listopada 2017 r. Należy przyjąć, że skuteczne doręczenie wezwania skarżącemu nastąpiło w dniu 13 listopada 2017 r. (poniedziałek) w trybie art. 73 P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 P.p.s.a., pismo takie składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, umieszczając jednocześnie zawiadomienie jego złożeniu wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od pozostawienia zawiadomienia – w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej i w takim przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu liczonego od dnia pierwszego awiza. W tych okolicznościach zakreślony w wezwaniu siedmiodniowy termin rozpoczął bieg w dniu 14 listopada 2017 r. i upłynął z dniem 21 listopada 2017 r. W terminie tym, a nawet do daty wydania niniejszego postanowienia, nie doszło jednak do uzupełnienia przez skarżącego braku formalnego skargi poprzez przedłożenie wymaganych czterech odpisów skargi, niezbędnych dla doręczenia organowi oraz uczestnikom postępowania. Wobec zatem nieusunięcia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 1 sentencji. Orzeczenie w punkcie 2 sentencji uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd zwraca z urzędu cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.