II SA/Op 313/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 23 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia odrzucić skargę. E. P. w dniu 18 sierpnia 2009 r., za pośrednictwem organu, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty Nyskiego z dnia [...] (znak sprawy [...], numer [...]) zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą E. i M. J. pozwolenia na przebudowę mieszkania własnościowego na parterze w budynku mieszkalnym dwurodzinnym w G., przy ul. [...]. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 21 września 2009 r. tut. Sąd, wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 (pięćset) zł. Wezwanie zawierało pouczenie, że niezastosowanie się do jego treści w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 września 2009 r., o czym świadczy adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Pomimo upływu wyznaczonego terminu, skarżący nie zastosował się do wezwania Sądu i nie uiścił wpisu od skargi. W dniu 7 października 2009 r. wpłynęło natomiast do tut. Sądu pismo E. P., datowane na dzień 5 października 2009 r., w którym wyjaśnił, że został zatrzymany przez Policję, nie podając w jakim czasie miało aresztowania oraz zarzucił, że roboty budowlane zostały wykonane przez państwa J. bez jego zgody. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, do warunków wymaganych przez przepisy P.p.s.a. do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego, zalicza się także stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. Dokonując oceny niniejszej skargi pod wyżej wskazanym kątem należało stwierdzić, że skarga ta podlegała odrzuceniu z powodu niewykonania zarządzenia Sądu, a to nieuiszczenia wpisu od skargi. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. od skargi pobiera się wpis. Stosownie natomiast do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury - 500 zł. Do uiszczenia wpisu w takiej wysokości wezwano skarżącego w dniu 23 września 2009 r. Termin dla skarżącego do dokonania żądanej czynności rozpoczął bieg w dniu 28 września 2009 r. i upłynął w dniu 5 października 2009 r. Pomimo upływu wskazanego terminu, skarżący nie uiścił wpisu od skargi. W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd. Skoro, pomimo prawidłowego wezwania, skarżący nie uiścił wpisu od skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, jego skarga podlegała odrzuceniu, na zasadzie przywołanego wyżej art. 220 § 3 P.p.s.a. Na rozstrzygnięcie Sądu nie ma wpływu pismo skarżącego z dnia 5 października 2009r. w którym oświadczył, że nie wyrażał zgody na wykonanie robót objętych zaskarżoną decyzją oraz podał, że przebywał w areszcie, nie wskazując, w jakim czasie miało to miejsce i czy uniemożliwiło uiszczenie wpisu bądź złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wobec tego, orzekając w sprawie w pierwszej kolejności wzięto pod uwagę okoliczności skutkujące odrzuceniem skargi z uwagi na nieuiszczenie należnego wpisu. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia.