II SA/Op 317/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K. O. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu z dnia 12 września 2013 r. nr [...], w przedmiocie płatności obszarowych zarządza: pozostawić wniosek bez rozpoznania. K. O. pismem z dnia 7 maja 2014 r., (przesyłka nadana w placówce pocztowej w dniu 13 maja 2014 r.) złożył za pośrednictwem Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie, skargę na decyzję dnia 12 września 2013 r., nr [...], Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu, utrzymującą w mocy decyzję z dnia 14 maja 2013 r., nr [...], Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Namysłowie w sprawie odmowy przyznania skarżącemu pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) na rok 2012 r. W skardze zawarł wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skarga została wniesiona po terminie, który upływał skarżącemu w dniu 1 listopada 2013 r. Organ, odnosząc się do wniosku o przywrócenie terminu podał, że skarżący nie wykazał okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, do czego był zobowiązany na mocy art. 87 § 2 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U 2012 poz. 270, z późn. zm.), dalej zwanej P.p.s.a., ani czy stosowny wniosek został złożony w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Skarżący, na zarządzenie Sędziego z dnia 7 lipca 2014 r., został wezwany do uzupełnienia braków wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w Opolu, z dnia 12 września 2013 r., nr [...], w przedmiocie płatności obszarowych, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, poprzez wskazanie: 1) przyczyny uchybienia terminu, 2) czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, gdyż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, 3) uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a.), pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący odebrał wezwanie w dniu 11 lipca 2014 r. i odpowiedział na nie pismem z dnia 16 lipca 2014 r. (przesyłka nadana w placówce pocztowej w dniu 17 lipca 2014 r.), w którym stwierdził, że w lipcu 2013 r. wystosował pismo do Dyrektora ARiMR w Opolu z prośbą o pisemne wyjaśnienie powodów niezakwalifikowania działek do płatności. Do obecnej chwili nie otrzymał takiego wyjaśnienia, więc nie miał możliwości odwołać się od argumentów ARiMR. Wskazał też, że w jego ocenie przyczyna uchybienia terminu nie ustała, dlatego wnosi o przeprowadzenie procesu i przesłuchanie w charakterze świadków pracowników ARiMR wykonujących kontrolę oraz M. S., zam. [...]. W aktach sprawy znajduje się także pismo skarżącego z dnia 5 lipca 2014 r., (przesyłka nadana w placówce pocztowej w dniu 11 lipca 2014 r.), w którym również wnosi on o przesłuchanie ww świadków na okoliczność krzywdzących, nieuzasadnionych decyzji kontrolerów. Skarżący wskazał też, jako uzasadniający przyczynę spóźnienia fakt, że organ wielokrotnie przesuwał sobie terminy wydania decyzji, a jego pismo z prośbą o uzasadnienie wyników kontroli pozostało bez odpowiedzi, nigdy też nie wydano mu dokumentacji fotograficznej, więc nie mógł i nie miał podstaw aby się odwołać. W aktach sprawy znajdują się też dwa pisma skarżącego, jedno z dnia 25 lutego 2014 r., drugie z dnia 28 marca 2014 r., obydwa skierowane do Prezesa ARiMR w Warszawie. Z obu tych pism wynika, że wolą skarżącego jest zaskarżenia decyzji z dnia 12 września 2013 r., dlatego prosi organ o przywrócenie terminu do zaskarżenia tych decyzji do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego K. O. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należy pozostawić bez rozpoznania. Zgodnie z poglądami wyrażonymi w piśmiennictwie, podzielanym przez tut. Sąd, wniosek o przywrócenie terminu jest pismem w rozumieniu art. 45-47 P.p.s.a., które nie wszczyna postępowania w sprawie. Jak każde pismo w postępowaniu sądowym wniosek powinien odpowiadać warunkom formalnym przewidzianym w art. 46 P.p.s.a., a ponadto należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi. Brak jakichkolwiek danych mających na celu uprawdopodobnienie tych okoliczności uzasadnia wezwanie do uzupełnienia braków pisma, a ich nieuzupełnienie uzasadnia pozostawienie pisma bez rozpoznania (patrz Bogusław Dauter {w:}, Bogusław Gruszczyński, Andrzej Kabat, Małgorzata Niezgódka-Medek, Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi–Komenatrz, Warszawa 2011, (Wydanie 4), Wydawnictwo Lex a Wolters Kluwer business, ISBN 978-83-264-1342-1, s. 282, komentarz do art. 87). Według innych komentatorów (patrz Tadeusz Woś {w:}, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012 (Wydanie 5), Wydawnictwo Lexis Nexis, ISBN 978-83-7806-398-8, s. 559, komentarz do art. 87): "Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się zasadniczo do sądu, w którym czynność miała być dokonana (por. postanowienie NSA z 9 lutego 2006 r., I OZ 109/06, Lex nr 299489), jedynie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu musi odpowiadać warunkom formalnym pisma procesowego (por. uwagi do art. 46), jak również spełniać szczególne wymagania. W piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu i równocześnie dokonać czynności procesowej, która nie została dokonana w terminie. Spełnienie pierwszego z powyższych warunków nastąpi, jeśli zostaną przytoczone okoliczności uzasadniające przyjęcie braku winy w strony w uchybieniu terminu. (...) Mimo, że art. 87 § 2 na to nie wskazuje, w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu strona powinna również wskazać okoliczności uzasadniające dopuszczalność wniosku ze względu na zachowanie terminu. Jeśli wniosek o przywrócenie terminu nie spełnia wymagań art. 46 lub zawiera inne braki, powinny one zostać uzupełnione w trybie art. 49 (por. uwagi do tego przepisu). Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a.). Skarżący nie wskazał we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi przyczyny uchybienia terminu, czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, ani też uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Okoliczności tych nie można było także wywieść z treści pism skarżącego, w których wniósł także o przywróceniu terminu do wniesienia skargi (pisma z dnia 5 lipca 2014 r., z dnia 25 lutego 2014 r., z dnia 28 marca 2014 r.). Wobec tego został wezwany do uzupełnienia braków wniosku o przywrócenie terminu, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Odpowiadając na wezwanie Sadu pismem z dnia 16 lipca 2014 r., skarżący nie uzupełnił braków wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Nie wskazał bowiem przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi. Podał wprawdzie jako przyczynę, brak pisemnego wyjaśnienia przez organ powodów niezakwalifikowania działek do płatności obszarowych, ale kwestia ta może stanowić jedynie zarzut przeciwko treści decyzji z dnia 12 września 2013 r., nr 178/13, wymagający merytorycznego rozpoznania sprawy, a nie okoliczność uzasadniającą uchybienie terminu do wniesienia skargi. Ponadto skarżący nie tylko nie wskazał czasu ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi, ale przeciwnie napisał, że w jego ocenie przyczyna ta jeszcze nie ustała, dlatego wnosi o przesłuchanie świadków. Argumenty podnoszone przez skarżącego, mające uzasadniać wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, mogłyby zatem stanowić zarzuty względem decyzji organu, ale nie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Według uwag powyżej przywołanego komentarza do art. 49 P.p.s.a.: "Art. 49 znajduje zastosowanie w przypadku takich braków, które, uniemożliwiają nadanie pismu strony prawidłowego biegu, tzn. wywołanie przez pismo procesowe właściwych skutków procesowych zarówno w stosunku do sądu, jak i pozostałych podmiotów uczestniczących w postępowaniu (por. W .Siedlecki, Uchybienia procesowe w sądowym postępowaniu cywilnym, Warszawa 1971, s. 24)." W piśmiennictwie wyrażono także pogląd, że brakiem formalnym obarczony jest taki wniosek, w którego treści nie wskazano jakichkolwiek okoliczności mających uprawdopodabniać brak winy (patrz. Barbara Adamiak {w:} Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2006, s. 41). Skoro więc skarżący nie uzupełnił braków wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, to – w ocenie Sądu – nie ma możliwości jego rozpatrzenia. Po pierwsze, Sąd nie jest w stanie ocenić czy wniosek spełnia wymóg z art. 87 § 1 P.p.s.a., to jest czy wniosek został złożony w wymaganym 7 dniowym terminie od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, skarżący bowiem nie wskazał takiej przyczyny, jak i czasu jej ustania. Przeciwnie skarżący napisał, że przyczyna uchybienia terminu według niego jeszcze nie ustała. Po drugie, skarżący nie podał okoliczności uprawdopadabniających brak jego winy w uchybieniu terminu, wskazał bowiem jedynie na kwestie, które mogłyby być wyjaśniane w trakcie merytorycznej oceny decyzji, co ma miejsce po skutecznym wniesieniu skargi. Podsumowując skarżący nie wskazał więc okoliczności, które Sąd mógłby ocenić pod kątem zasadności przywrócenia stronie terminu do wniesienia skargi. Wobec powyższego, orzeczono jak w sentencji.