II SA/Op 318/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie: Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 18 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. A. w przedmiocie zatrzymania osoby przez policję postanawia: odrzucić skargę. J. A. wniosła w dniu 2 sierpnia 2004 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego - O. Z. we Wrocławiu prośbę o zwolnienie jej męża K. A. z Zakładu Karnego w N., w związku z jego zatrzymaniem przez Policję na polecenie Sądu Rejonowego w N. Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2004r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, uznał się za niewłaściwym w sprawie, z powodu miejsca siedziby organu, którego działalność została zaskarżona i sprawę przekazał zgodnie z właściwością do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga winna ulec odrzuceniu. Zgodnie z art.3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) sąd orzeka w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 powołanej ustawy). Zaskarżona czynność zatrzymania męża skarżącej przez Policję na polecenie Sądu Rejonowego w N., nie mieści się w żadnej z wyżej wymienionych kategorii spraw należących do właściwości sądów administracyjnych. Skarżąca wyraziła dezaprobatę, co do czynności zatrzymania jej męża, który sprawował nad nią stałą opiekę, z uwagi, że jest osobą schorowaną, a na żadną pomoc sąsiedzką czy rodzinną nie może liczyć. Jednakże sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania sprawy skarżącej, bowiem kwestionowane przez nią polecenie zatrzymania w Zakładzie Karnym, nie zostało wymienione w art. 3 przywołanej ustawy. Skoro rozpoznanie przedmiotowej skargi nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).