II SA/Op 319/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uzgodnienia przebudowy obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez J. K. było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego Opolu z [...] nr [...], którym uchylono w całości postanowienie Starosty Krapkowickiego z dnia [...], nr [...] w sprawie uzgodnienia realizacji przedsięwzięcia polegającego na przebudowie budynku inwentarskiego położonego na działce nr A we wsi [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu wniosło o ojej oddalenie nie znajdując podstaw do zastosowania art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej zwana "P.p.s.a.". Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 24 września 2009 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł., a to stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003, Nr 221 poz. 2193 ze zm.). Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego skierowane do skarżącego na podstawie art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. zawierało pouczenie, iż opłatę należy uiścić w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 7 października 2009 r. (por. zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania karta 10 akt sądowych). W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Postepowanie sądowoadministracyjne co do zasady jest odpłatne. Zgodnie z art. 214 § 1 P.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Kosztami sądowymi są między innymi wpisy ustalane na podstawie rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. przepis art. 211 P.p.s.a. i art. 212 § 1 P.p.s.a. oraz cytowane rozporządzenie Rady Ministrów). Zgodnie z art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym w myśl § 2 tego artykułu, pismami są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie z powołanym rozporządzeniem w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym pobiera się wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności a wynosi on 100 zł. (por. § 2 ust. 1 pkt 1 powołanego wyżej rozporządzenia). Wpis taki, podobnie jak każdy inny, strona powinna uiścić w terminie 7 dnia od daty doręczenia wezwania. Uchybienie temu terminowi skutkuje odrzuceniem skargi. Stosownie bowiem do treści art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, Przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei w myśl § 3 art. 220 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpatrywanej sprawie skarżący otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu w dniu 7 października 2009 r., zatem termin tygodniowy o jakim mowa w art. 220 § 1 P.p.s.a. upłynął z dniem 14 października 2009 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wpisu w sposób przewidziany przepisami czyli przez uiszczenie w kasie sądu lub przelanie wymaganej kwoty na rachunek bankowy sądu. Skoro tak to w konsekwencji skarga podlegała odrzuceniu stosownie do zacytowanego już art. 220 § 3 P.p.s.a. Z tych przyczyn, opierając się na powołanych wyżej przepisach prawa procesowego, sąd orzekł jak wyżej.