II SA/Op 322/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 3 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. i R. H. na Sąd Rejonowy w K. w przedmiocie działalności sądu powszechnego postanawia: o d r z u c i ć s k a r g ę. A. i R. H. wnieśli drogą pocztową, listem poleconym nadanym w dniu 19 kwietnia 2005 r., kierowanym na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, pismo zawierające "skargę na Sąd Rejonowy w K.". Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2005 r., sygn. akt IV SA/Wr 330/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu, wskazując w uzasadnieniu, że instytucja, która jest przedmiotem skargi, ma swoją siedzibę na terenie województwa opolskiego tj. na obszarze objętym właściwością tego Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu pismem z dnia 6 września 2005 r. wezwał skarżących, pod rygorem odrzucenia skargi, do uzupełnienia w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania jej braków formalnych, poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności będącej przedmiotem skargi, ewentualnie poprzez nadesłanie ich odpisu oraz oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy. W odpowiedzi na wezwanie skarżący w piśmie z dnia 8 września 2005 r., w zakreślonym przez Sąd terminie, wskazali, że wnoszą skargę na nieprawidłowe - ich zdaniem - prowadzenie przez Sąd Rejonowy w K. sprawy dotyczącej zniesienia współwłasności nieruchomości, powołując przepis art. 37 § 1 oraz art. 38 § 1 bliżej nieokreślonego aktu prawnego i wskazując, że z przepisów tych "jednoznacznie wynika o zakresie nadzoru nad działalnością administracyjną sądów". Do pisma dołączyli kserokopie pism przygotowawczych kierowanych do Sądu Rejonowego w K., dotyczących wydzielenia oraz podziału działki gruntu. Ponadto w piśmie uzupełniającym z dnia 19 września 2005 r. zawarli skargę na asesora sądowego, który orzekał w powyższej sprawie, dołączając kserokopię pisma procesowego w sprawie oraz postanowienia Sądu Rejonowego w K. o oddaleniu wniosku o wydzielenie do wyłącznego użytkowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skargę należało odrzucić. W pierwszej kolejności podać trzeba, że zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1271 ze zm.) z dniem 1 stycznia 2004 r. utworzone zostały w Warszawie i miejscowościach, w których miały siedziby ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego, utworzone na podstawie dotychczasowych przepisów, wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz zniesione zostały ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na zasadzie § 1 pkt 9 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. nr 72, poz. 652), dla obszaru województwa opolskiego utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu. Stosownie do art. 59 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, sąd, któremu sprawa została przekazana przez inny sąd administracyjny, który stwierdził swą niewłaściwość, jest związany postanowieniem o przekazanie sprawy. Zgodnie z art. 3 ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach. W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej, należącej do właściwości sądu administracyjnego, mieści się zatem kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie określonym przepisem art. 3 ustawy, a nadto inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy, jak spory o właściwość lub spory kompetencyjne wymienione w art. 4 ustawy, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych. Powyższe oznacza, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanym przepisie. Zasada ta ma zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. Analiza treści skargi oraz pism skarżących prowadzi do wniosku, że skarżący nie wskazali decyzji, postanowienia ani innego aktu lub czynności wydanych przez organy administracji publicznej, które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby stanowić przedmiot skargi do sądu administracyjnego. Przedstawione przez skarżących zarzuty dotyczące działania Sądu Rejonowego w K. i czynności orzeczniczych w zawisłej przed tym Sądem sprawie dotyczącej zniesienia współwłasności nieruchomości, nie mieszczą się w kognicji sadu administracyjnego. Do rozpoznawania spraw z zakresu zniesienia współwłasności nieruchomości, należących do zakresu prawa cywilnego, ustawodawca w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.), zwanej dalej K.p.c., przewidział właściwość rzeczową sądów powszechnych, a nie sądu administracyjnego, działającego poza systemem sądów powszechnych. Z tego też względu właściwość sądu administracyjnego nie może obejmować i nie obejmuje kontroli działalności orzeczniczej sądów powszechnych, w tym terminowości oraz legalności wydawanych przez te sądy orzeczeń, a takiego właśnie zakresu, a nie działalności określonej przez skarżących jako "działalność administracyjna", dotyczy treść skargi. Przepisy art. 367 § 1 i 2 oraz art. 394 § 1 K.p.c. określają środki zaskarżenia przysługujące stronie niezadowolonej z treści orzeczenia sądu powszechnego pierwszej instancji do sądu drugiej instancji, którym dla Sądu Rejonowego w K. jest Sąd Okręgowy w O. Mając powyższe na uwadze, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiącym, że sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną, stąd orzeczono, jak w sentencji.