II SA/Op 329/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. A. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 16 kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 24 maja 2012 r. A. A. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 16 kwietnia 2012 r., nr [...], w przedmiocie pozwolenia na budowę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 25 czerwca 2012 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem w 2 egzemplarzach, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania skarżący odebrał osobiście - pod adresem podanym w skardze - w dniu 12 lipca 2012 r., co wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki. W aktach sprawy brak jest dowodu uiszczenia wpisu, jak również żądanych odpisów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Odnośnie braków formalnych skargi podać trzeba, że w myśl art. 47 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. do skargi należy dołączyć jej odpisy dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, wymaganych przez podane przepisy P.p.s.a., warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego, jest również - stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. - uiszczenie od niej wpisu. Zgodnie z tą regulacją, od pism wszczynających postępowanie, do jakich należy skarga, pobiera się wpis, który w myśl § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wynosi w niniejszej sprawie 500 zł. Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz do uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie; oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i stanowiącym samodzielną podstawę prawną, w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W rozpoznawanej sprawie Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie jej odpisu w 2 egzemplarzach oraz wezwał do uiszczenia wpisu. Pisma Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostały przesłane na adres skarżącego podany w skardze i pod tym adresem doręczone skarżącemu w dniu 12 lipca 2012 r., co zostało potwierdzone osobiście przez skarżącego. Z tego względu, zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin rozpoczął bieg w dniu 13 lipca 2012 r. i upływał skarżącemu z końcem dnia 19 lipca 2012 r. (czwartek). Skoro we wskazanym przez Sąd terminie nie doszło do uzupełnienia braku formalnego skargi, ani też do uiszczenia wymaganego wpisu, stąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a. - orzeczono, jak w sentencji.