II SA/Op 33/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w [...] na decyzję Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Opolu z dnia 16 listopada 2012 r., nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych uchybień postanawia 1) umorzyć postępowanie, 2) zasądzić od Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Opolu na rzecz skarżących A S.A. kwotę 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A S.A. [...] w [...], działając przez pełnomocnika – radcę prawnego A. K., wniósł w dniu 17 grudnia 2012 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Opolu z dnia 16 listopada 2012 r., nr [...], w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych uchybień, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i zasądzenia od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Wskazał, że działając w oparciu o przepis art. 54 § 3 P.p.s.a., wydał decyzję z dnia 14 stycznia 2013 r., nr [...], uchylającą zaskarżoną decyzję, przez co uwzględnił skargę w całości. Na wezwanie Sądu, w piśmie z dnia 29 stycznia 2013 r., pełnomocnik strony skarżącej wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na fakt, iż zaskarżona decyzja została uchylona w całości, zgodnie z wnioskiem skarżącego. Prowadzenie zatem dalszego postępowania stało się bezprzedmiotowe. Pełnomocnik powtórzył także wniosek o zasądzenia od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: W myśl art. 54 § 1 P.p.s.a., do wszczęcia postępowania na skutek wniesienia skargi, a zarazem do przeprowadzenia przez Sąd kontroli zaskarżonego aktu, dochodzi z dniem doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. Z tym momentem organ administracyjny staje się stroną tego postępowania i ma obowiązek udzielenia odpowiedzi na skargę oraz przesłania do sądu skargi i akt sprawy. Ponadto, z dniem doręczenia skargi organowi powstaje jego uprawnienie do dokonania autokontroli zaskarżonego działania lub bezczynności. Instytucja ta stanowi jedyną na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego dopuszczoną przez prawo możliwość podjęcia przez organ władczego rozstrzygnięcia w sprawie, w której wniesiono skargę do sądu. Organ może dokonać tego na zasadzie art. 54 § 3 P.p.s.a., będącym samoistną podstawą prawną do przeprowadzenia autokontroli przez organ administracji. Przepis ten stanowi, że organ, którego działanie lub czynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Powyższe uregulowanie umożliwia zatem organowi administracji ponowną weryfikację swojego działania, przy czym dokonując tej czynności musi uwzględniać żądanie strony skarżącej. Wydanie przez organ rozstrzygnięcia w trybie autokontroli, czyli uwzględniającego w całości skargę, powoduje, że skarga ta traci pod względem merytorycznym swój byt, a postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie staje się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 § 1 tego przepisu. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, w której stosując tryb autokontroli, Opolski Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w Opolu uchylił zaskarżoną decyzję, uwzględniając żądanie strony zawarte w skardze. Pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 29 stycznia 2013 r. wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na fakt, że zaskarżona decyzja została uchylona w całości, zgodnie z wolą skarżącego. W tych okolicznościach postępowanie sądowoadminstracyjne w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia stało się bezprzedmiotowe, stąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzeczono, jak w punkcie pierwszym sentencji. Zważywszy, że uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli czyni zasadnym pozytywne rozpatrzenie wniosku skarżącego w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania, na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 205 § 2 P.p.s.a., zasądzono od organu na rzecz strony skarżącej kwotę 257 zł. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie wezwał skarżącej Spółki do obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, wobec tego nie zachodzą przesłanki do orzekania o obowiązku zwrotu wpisu. Strona skarżąca jest jednakże reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, dlatego też istnieje podstawa do zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 240 zł, ustalonych w oparciu o przepis § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, o której mowa w art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 225, poz. 1635 ze zm.).