II SA/Op 330/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Krupiński (spr) Sędziowie: sędzia WSA Elżbieta Kmiecik sędzia WSA Ewa Janowska Protokolant: sekretarz sądowy Dorota Rak po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych postanawia: umorzyć postępowanie Przedmiotem skargi wniesionej przez A. Z. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...], nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...], nr [...], orzekającą o uznaniu skarżącej za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W skardze wskazywano, iż zaskarżona decyzja jest krzywdząca, gdyż okoliczność jaka legła u podstaw jej wydania, tj. zbyt niskie zarobki w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji, była wynikiem działania pracodawcy, który bardzo nisko ją zaszeregował płacowo. Pismem procesowym z dnia 20 lutego 2006 r. skarżąca cofnęła wniesioną przez siebie skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie czynność procesowa skarżącej nie zmierza do obejścia prawa. Na obecnym etapie postępowania nie można również przyjmować, iż zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą nieważności. Tym samym nie występują w sprawie przesłanki negatywne wyłączające możliwość uznania tej czynności za prawnie skuteczną. W świetle powyższego, zgodnie z przepisem art.161 § 1 pkt 1 przywołanej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiącym, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, należało postanowić jak w sentencji.