II SA/Op 331/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Elżbieta Naumowicz - spr. po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie informacji publicznej postanawia: o d r z u c i ć s k a r g ę. D. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w dniu 25 sierpnia 2005r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) skargę na "niezgodne z prawem działanie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej". Jednocześnie w odrębnym piśmie, skierowanym do Sądu w tym samym dniu, skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, argumentując, iż błędnie obliczył ten termin, opierając się na przekonaniu, iż termin do wniesienia skargi wynosi jeden miesiąc, a także na wadliwym przyjęciu, że miesiąc lipiec liczy trzydzieści dni. Rozpoznawszy powyższy wniosek, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu nie uznał argumentów skarżącego i postanowieniem z dnia 3 października 2005r. odmówił D. P. przywrócenia terminu do wniesienia skargi, a następnie postanowieniem z dnia 5 grudnia 2005r. odrzucił zażalenie wniesione na to postanowienie ze względu na nieuzupełnienie w terminie braków formalnych. Postanowienie o odrzuceniu zażalenia doręczono skarżącemu w dniu 15 grudnia 2005r. wraz pouczeniem o środku zaskarżenia, z którego skarżący jednak nie skorzystał. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, skargę na wydawane przez organy akty, w sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, można wnieść do sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na powyższe wezwanie, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W przedmiotowej sprawie D. P. pismem z dnia 14 czerwca 2005 r. wystąpił do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie opisanym w powyższym piśmie. Pismem z dnia 7 lipca 2005 r. D. P. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, w wyniku czego [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. w piśmie z dnia 15 lipca 2005 r., nr [...], podtrzymał stanowisko wyrażone w poprzednim piśmie. W związku z powyższym należy przytoczyć pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 września 2002 r., sygn. II SAB 180/02 (niepubl.), że w razie zgłoszenia żądania udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi, na organie nie ciąży obowiązek wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, a jedynie zawiadomienia wnoszącego, iż żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą. Takie działanie może być zwalczane między innymi poprzez wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a następnie w drodze skargi do sądu administracyjnego, wniesionej w terminie określonym w art. 53 § 2 powołanej ustawy. Przenosząc powyższe uwagi na grunt przedmiotowej sprawy, należy stwierdzić, że tego typu wyjaśnień udzielił skarżącemu [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. w piśmie z dnia [...], który następnie – wezwany do usunięcia naruszenia prawa – w piśmie z dnia 15 lipca 2005 r., nr [...], podtrzymał prezentowane stanowisko. Weryfikacja stanowiska organu przez Sąd mogła nastąpić w wyniku skargi wniesionej przy zachowaniu trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 2 ustawy. Skoro powyższe pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia 15 lipca 2005 r. skarżący odebrał osobiście w dniu 25 lipca 2005r., co potwierdził własnoręcznym podpisem, zatem określony w art. 53 § 2 ustawy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 26 lipca 2004r. i upłynął z dniem 24 sierpnia 2005r. Skarga wniesiona została natomiast w dniu 25 sierpnia 2005 r., poprzez nadanie jej w urzędzie pocztowym, o czym świadczy data stempla pocztowego uwidoczniona na kopercie, a więc po upływie wymaganego terminu. Skarżący nie kwestionował zaistniałego opóźnienia, przy czym złożony przezeń wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie został uwzględniony, o czym tut. Sąd orzekł postanowieniem z dnia 3 października 2005 r., które stało się prawomocne. Wniesienie skargi po upływie przepisanego terminu, który nie został przywrócony, stanowi - zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - obligatoryjną przesłankę odrzucenia skargi przez sąd. Z uwagi na tę okoliczność nie mogło dojść do rozpoznania skargi pod względem merytorycznym. W związku z powyższym skargę, jako spóźnioną, należało odrzucić, stąd orzeczono, jak w sentencji.