II SA/Op 331/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz Sędzia WSA Ewa Janowska Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik – spr. Protokolant Sekretarz sądowy Mariola Górska po rozpoznaniu w dniu 11 października 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. M. na czynność Prezydenta Miasta Opola z dnia 18 marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie opłaty za kartę pojazdu postanawia: odrzucić skargę. Przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego stanowi skarga wniesiona przez skarżącego M. M. na czynność Prezydenta Miasta Opola z dnia 18 marca 2011 r., nr [...], w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za kartę pojazdu dla samochodu osobowego X o nr rej. [...]. Skarżący M. M., pismem z dnia 2 marca 2011 r., wystąpił do Prezydenta Miasta Opola z żądaniem zwrotu kwoty 850 (2 x 425) zł, stanowiącej różnicę pomiędzy opłatą pobraną za wydanie kart pojazdu dla samochodów: Y o nr rejestracyjnym [...] oraz X o nr rejestracyjnym [...], w kwocie 1000 (2x 500) zł, a należną opłatą w wysokości 150 (2x 75 zł) zł. Uzasadniając swoje żądanie wskazał na niezgodność § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz.U. Nr 137, poz. 1310) z art. 77 ust. 4 pkt 2 i ust. 5 Prawa o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) oraz art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji RP, orzeczoną wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r., sygn. akt U 6/04. Prezydent Miasta Opola, pismem z dnia 18 marca 2010 r., ustosunkowując się do żądania M. M., odmówił zwrotu żądnej kwoty. Wskazał, że w dniu pobierania opłat za karty pojazdu tj. w dniu rejestracji pojazdów: Y o nr rejestracyjnym [...] oraz X o nr rejestracyjnym [...] rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu było obowiązującym prawem natomiast w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r., sygn. akt 6/04 wskazane zostało, że w/w rozporządzenie traci moc obowiązującą z dniem 1 maja 2006 r. Pismem z dnia 4 kwietnia 2011 r. skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Na powyższe wezwanie organ nie udzielił odpowiedzi. W związku z powyższym skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w której zaskarżył czynność Prezydenta Miasta Opola z dnia 18 marca 2011 r., którą odmówiono mu zwrotu opłat za wydanie kart pojazdów dla samochodów marki Y o nr rejestracyjnym [...] oraz marki X o nr rejestracyjnym [...]. Prezydent Miasta Opola w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie uznając, iż opłaty dla obu wskazanych w skardze samochodów pobrane zostały zasadnie na podstawie obowiązującego wówczas rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu, a zatem nie ma podstaw do ich zwrotu. Skarga M. M. została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Op 330/11. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 4 lipca 2011 r., ze sprawy o sygn. akt II SA/Op 330/11 wyłączono do odrębnego rozpoznania sprawę o zwrot opłaty za kartę pojazdu dla samochodu X o nr rejestracyjnym [...], którą zarejestrowano w repertorium sądowym pod sygn. akt II SA/Op 331/11 i która stanowi przedmiot niniejszego postępowania. Przy sprawie o sygn. akt II SA/Op 330/11 wskutek w/w wyodrębnienia pozostała natomiast sprawa dotycząca zwrotu opłaty za kartę pojazdu dla samochodu Y o nr rejestracyjnym [...]. Wyrokiem z dnia 11 października 2011 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Op 331/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uchylił zaskarżoną czynność Prezydenta Miasta Opola z dnia 18 marca 2011 r., w przedmiocie opłaty za kartę pojazdu zarówno dla samochodu marki: Y o numerze rejestracyjnym [...] jak również dla samochodu X o numerze rejestracyjnym [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części "P.p.s.a." Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Jak wynika z akt sprawy o sygnaturze II SA/Op 330/11 wyrokiem z dnia 11 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uchylił zaskarżoną czynność Prezydenta Miasta Opola z dnia 18 marca 2011 r., dotyczącą odmowy zwrotu pobranej opłaty za kartę pojazdu zarówno dla samochodu marki: Y o numerze rejestracyjnym [...] jak również dla samochodu X o numerze rejestracyjnym [...], która stanowi przedmiot niniejszego postępowania, zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Op. 331/11. Powyższe orzeczenie nie jest prawomocne, niemniej jednak, w świetle art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., wykluczona jest możność wszczęcia nowego postępowania i jego prowadzenia w przedmiotowej sprawie, gdyż zachodzi tożsamość podmiotowa stron postępowania, jak i przedmiotowa. Powyższe stanowisko znajduje swoje potwierdzenie w judykaturze. Jak bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 stycznia 2009 (II GSK 1043/08 opublikowane na stronie internetowej – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych), podzielonym przez Sąd rozpoznający niniejszą sprawę "stan sprawy w toku (lis pendens) oznacza, że w sprawie objętej skargą nie można wszcząć nowego postępowania między tymi samymi stronami." Wydanie merytorycznego orzeczenia w tej sprawie prowadziłoby do naruszenia zasady zawisłości sprawy (tzw. lis pendens). Zawisłość sprawy rozpoczyna się z chwilą wszczęcia postępowania, a kończy z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie. Prowadzenie niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego, którego przedmiotem zaskarżenia jest czynność Prezydenta Miasta Opola z dnia 18 marca 2011 r. w zakresie opłaty za kartę pojazdu dla samochodu X o numerze rejestracyjnym [...] w sytuacji, gdy wyrokiem z dnia 11 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uchylił tę czynność także w zakresie opłaty za kartę pojazdu dla samochodu - X o numerze rejestracyjnym [...] - powodowałoby, że zakończenie jednego z tych postępowań prawomocnym merytorycznym orzeczeniem stwarzałoby powagę rzeczy osądzonej (tzw. res iudicata). Z tych względów działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.