II SA/Op 338/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie stypendium szkolnego postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...], Nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, po rozpatrzeniu zażalenia G. G., reprezentującego małoletniego K. G., na bezczynność Prezydenta Miasta Opola w zakresie załatwienia wniosku o przyznanie stypendium szkolnego dla syna K. G., postanowiło uznać zażalenie za uzasadnione i wyznaczyć 14-dniowy termin do załatwienia sprawy. Powyższe postanowienie doręczone zostało G. G. w dniu 16 stycznia 2007 r. za pisemnym pokwitowaniem. G. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu za pośrednictwem Prezydenta Miasta Opola pismo opatrzone datą 16 maja 2007 r., nazwane "skarga i zażalenie". Pismo to wpłynęło do Urzędu Miasta Opola w dniu 18 maja 2007 r., o czym świadczy data prezentaty. Wskazując numer i datę postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], jak również numer innego aktu Kolegium z dnia 20 lutego 2006 r., G. G. żądał "uchylenia powyżej wskazanej decyzji" i przyznania na rzecz K. G. stypendium szkolnego wraz z odsetkami od roku 2004 oraz nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności podając, że Urząd Miasta Opola nie wypłacił synowi zaległych pieniędzy i nie płaci stypendium szkolnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zakres kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych pod względem rzeczowym określony został w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przepis ten zawiera katalog skarg na wymienione w nim działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, do jakich należą: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W tym miejscu zaznaczyć należy, że katalog ten nie jest wyczerpujący, gdyż do właściwości sądów administracyjnych należą również sprawy, w których ustawy szczególne przewidują taką kontrolę (art. 3 § 3 P.p.s.a.) oraz spory o właściwość i spory kompetencyjne (art. 4 P.p.s.a.). Wskazane uregulowanie oznacza, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powyższych przepisach i w związku z tym, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zasada ta ma zastosowanie w niniejszej sprawie. Przedmiotem skargi, wniesionej przez G. G. do tut. Sądu, jest bowiem postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], którym wniesione przez G. G., reprezentującego małoletniego K. G., zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta Opola w zakresie załatwienia wniosku o przyznanie stypendium szkolnego dla K. G. uznano za uzasadnione i wyznaczono 14-dniowy termin do załatwienia sprawy. Skarżący wyraźnie wnosił w skardze o uchylenie tego właśnie aktu wydanego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, podając jego numer i datę wydania. Podstawę wydania zaskarżonego postanowienia stanowił przepis art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej K.p.a. Przepis ten określa tryb postępowania w razie bezczynności organu administracji publicznej w wydaniu rozstrzygnięcia i przewiduje możliwość wniesienia przez stronę zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia (§1). Uznając zażalenie za uzasadnione organ ten wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości (§2). W orzecznictwie i doktrynie utrwalił się pogląd, iż organ wyższego stopnia rozstrzyga w tym zakresie w drodze postanowienia. Nie jest to jednak orzeczenie, które kończy postępowanie w sprawie ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Nie przysługuje też na nie zażalenia, gdyż powołany przepis art. 37 § 2 K.p.a. nie przewiduje możliwości zaskarżenia postanowienia wydanego na jego podstawie. Pouczono o tym skarżącego w treści zaskarżonego postanowienia. Zgodnie natomiast z art. 142 K.p.a. postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Jak Sąd wskazał już powyżej, stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, a takim postanowieniem nie jest zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...]. Z powyższych względów wniesioną skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.