II SA/Op 343/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie należności przedemerytalnych p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie. Z. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy orzeczenie o odmowie przyznania świadczenia przedemerytalnego. Skarżąca podniosła, że spełnia wszystkie warunki wymagane prawem do otrzymania żądanego świadczenia, natomiast przeszkody w jego uzyskaniu nie może stanowić treść art. 25 ust. 11 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, na który powołują się organy administracji. W jej ocenie wykładnia tego przepisu dokonana uchwałą siedmiu sędziów NSA nie dotyczy przedmiotowej sprawy. Dodatkowo Z. W. wyjaśniła, że nie występowała o przyznanie zasiłku dla bezrobotnych na czas skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Następnie w dniu 10 stycznia 2005 r. wydał decyzję o numerze [...], którą uchylił decyzję własną z dnia [...] oraz decyzję Starosty [...] z dnia 4 sierpnia 2004 r. o odmowie przyznania świadczenia przedemerytalnego i decyzję Starosty [...] z dnia 6 sierpnia 2004 r. o uznaniu Z. W. za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku od dnia 10 lipca 2004 r. Jednocześnie Wojewoda [...] orzekł o przyznaniu stronie świadczenia przedemerytalnego od dnia 10 lipca 2004 r. w kwocie zaliczkowej. Powyższe rozstrzygnięcie oparto o treść art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i art. 37 k ust. 1 pkt 2, art. 37 l ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Organ odwoławczy przyznał, iż dokonał wadliwej wykładni art. 25 ust. 11 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, stwierdził również, że strona spełnia wszystkie ustawowe warunki do uzyskania świadczenia przedemerytalnego. W piśmie procesowym z dnia 11 stycznia 2005 r. Wojewoda [...] wniósł o umorzenie postępowania wszczętego skargą Z. W., powołując się na fakt uchylenia zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji oraz przyznanie skarżącej świadczenia przedemerytalnego. W piśmie procesowym z dnia 8 lutego 2005 r. Z. W. cofnęła skargę w związku z otrzymaniem pozytywnej decyzji Wojewody [...] z dnia 10 stycznia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba, że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W takim przypadku Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Czynność procesowa skarżącej – w świetle materiału sprawy - nie budzi wątpliwości, jest zatem skuteczna. Sąd nie stwierdził, by zaistniały przesłanki upoważniające do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Przedmiotem skargi objęto decyzję Wojewody [...], którą utrzymano w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji w sprawie odmowy przyznania Z. W. świadczenia przedemerytalnego. Organ odwoławczy uznał za słuszną argumentację skargi, wobec czego działając na podstawie art. 54 § 3 p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję własną oraz rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, i wydał nową decyzję, w której przyznał Z. W. świadczenie przedemerytalne. Skoro zatem z obrotu prawnego została wyeliminowana decyzja zaskarżona do Sądu a jednocześnie wydano orzeczenie korzystne dla strony, sprawa stała się bezprzedmiotowa. W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, z uwagi na skuteczne jej cofnięcie, należało umorzyć.