II SA/Op 344/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: odrzucić skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, w wyniku rozpatrzenia odwołania E. i R. D. oraz L. T. od decyzji Prezydenta Miasta Opola z dnia [...], nr [...], określającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie pawilonu handlowego z warsztatem mechaniki pojazdowej samochodów osobowych, zlokalizowanego w O. przy ul. [...], decyzją z dnia [...], nr [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Powyższa decyzja Kolegium przesłana została stronom postępowania za pośrednictwem poczty, listem poleconym, przy czym L. T. doręczona została w dniu 27 kwietnia 2010 r. za pisemnym pokwitowaniem na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Decyzję organu odwoławczego L. T. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, składając skargę osobiście w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w dniu 28 maja 2010 r., co wynika z prezentaty i adnotacji zamieszczonej na piśmie opatrzonym datą 26 maja 2010 r., zawierającym skargę. W treści tego pisma skarżący wskazał, że datą doręczenia był dzień 28 kwietnia 2010 r. i że skargę wnosi z zachowaniem terminu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu wniosło o odrzucenie skargi, podnosząc fakt jej wniesienia z uchybieniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, natomiast na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. Zauważyć należy, że wskazany w art. 53 § 1 P.p.s.a. termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, a więc niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie. Termin ten jest również terminem prekluzyjnym, w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca skargę. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie dowody zawarte w aktach administracyjnych jednoznacznie świadczą, że zaskarżona decyzja – wbrew twierdzeniom skargi – została skarżącemu doręczona w dniu 27 kwietnia 2010 r., a nie w dniu 28 kwietnia 2010 r. Fakt przyjęcia decyzji skarżący potwierdził bowiem własnoręcznym podpisem na zwrotnym pocztowym poświadczeniu odbioru przesyłki załączonym do akt sprawy, na którym obok podpisu odbiorcy umieszczony został datownik wskazujący jako datę doręczenia dzień 27 kwietnia 2010 r. Taki sam datownik widnieje również na odwrotnej stronie poświadczenia odbioru obok podpisu doręczyciela. W kwestionowanej decyzji skarżący został przy tym prawidłowo pouczony o sposobie i terminie wniesienia skargi, wynoszącym trzydzieści dni od dnia jej otrzymania. W związku z powyższym należało przyjąć, że określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 28 kwietnia 2010r., i upłynął z dniem 27 maja 2010 r. Skoro skarga została wniesiona, poprzez osobiste złożenie jej przez skarżącego w siedzibie organu, w dniu 28 maja 2010 r., na co bezspornie wskazuje treść prezentaty, to należało przyjąć, że czynności wniesienia skargi dokonano z uchybieniem ustawowego terminu. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.