II SA/Op 346/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: zawiesić postępowanie. S. S. w dniu 18 maja 2010 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy R. z dnia [...], nr [...], mocą której odmówiono skarżącej przyznania świadczenia pielęgnacyjnego wnioskowanego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy w związku z opieką nad mężem, J. S.. Skarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych i przepisów Konstytucji przez pozbawienie osoby rezygnujące z pracy zarobkowej, opiekujące się niepełnosprawnymi współmałżonkami, pomocy społecznej. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu wniosło o umorzenie postępowania. Uzasadniając ten wniosek procesowy organ wyjaśnił, iż po zapoznaniu się z treścią skargi, z uwagi na poniesione w niej okoliczności świadczące o naruszeniu prawa oraz interesu prawnego skarżącej, w trybie art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w całości uwzględnił skargę S. S. i decyzją z dnia [...], nr [...], uchyliło w całości zaskarżoną decyzję, jak również decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Decyzja samokontrola została przedstawiona sądowi do wglądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie ze skargi S. S. podlega zawieszeniu. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wskazał, iż skorzystał z uprawnienia przewidzianego w art. 54 § 3 P.p.s.a. i uwzględnił skargę w całości. Zgodnie z art. 54 §3 P.p.s.a. organ, którego działalna lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Od decyzji autokontrolnej przysługuje stronie także skarga do sądu. Decyzję wydaną na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., strony postępowania mogą zaskarżyć stosowne do art. 53 § 1 i 54 § 1 P.p.s.a. w terminie 30 dnia od daty jej doręczenia, wnosząc skargę do Sądu za pośrednictwem organu, który ją wydał. Jeżeli strona nie wniesie skargi w wyżej wskazanym terminie decyzja autokontrolna staje się prawomocna. Wówczas też dopiero zajdzie podstawa do umorzenia postępowania ze skargi na decyzję uchyloną decyzją autokontrolą. W realiach rozpoznawanej sprawy postępowanie sądowe ze skargi z dnia 18 maja 2010 r. podlegać będzie umorzeniu jako bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., gdy decyzja z [...] uchylająca decyzję z [...] stanie się prawomocna. Z porównania daty wydania decyzji autokontrolnej (1[...]) i terminu 30 dni o jakim mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a., wynika, że decyzja ta nie może być jeszcze prawomocna. Jeżeli zatem niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne zależne jest od innego toczącego się postępowania ( tu autokontrolnego ewentualnie sądowego po zaskarżeniu decyzji ) to na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. należało zawiesić sprawę ze skargi na decyzję z [...]. Podjęcie postępowania nastąpi – w braku innych przeszkód – w trybie art. 128 § 1 pkt 4 P.p.s.a.