II SA/Op 348/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Teresa Cisyk Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Protokolant St. sekretarz sądowy Joanna Szyndrowska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 października 2011 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie świadczeń rodzinnych 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Przedmiotem skargi wniesionej przez A. W. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 lutego 2011 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję własną z dnia 30 czerwca 2010 r., nr [...], odmawiającą A. W. wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 18 marca 2009 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza Kluczborka przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Kluczborku, z dnia 19 grudnia 2008 r., nr [...], w sprawie odmowy przyznania prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego i dodatku do zasiłku z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego na dziecko N. W., urodzoną [...]. Wydanie zaskarżonej decyzji poprzedziło postępowanie o następującym przebiegu: Ostateczną decyzją z dnia 18 marca 2009 r., nr [...], Kolegium utrzymało w mocy wyżej opisaną decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Kluczborku z dnia 19 grudnia 2008 r., nr [...]. W piśmie z dnia 24 listopada 2009 r. (data wpływu do organu) A. W. zwróciła się do Ośrodka Pomocy Społecznej w Kluczborku o wznowienie postępowania w sprawie odmowy przyznania prawa do zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami w okresie zasiłkowym 2008/2009. Jako przesłankę wznowienia postępowania wnioskodawczyni podała ujawnienie nowych okoliczności mających wpływ na odmowę przyznania prawa do świadczeń. Wyjaśniła, że po kontroli ZUS w jej zakładzie pracy okazało się, że przez 3 lata, tj. w roku 2006, 2007 i 2008, zakład pracy błędnie naliczał składki na ubezpieczenie zdrowotne i społeczne, a to z kolei spowodowało przekroczenie kwoty dochodu na osobę w jej rodzinie ponad kwotę kryterium dochodowego o 1,72 zł i nieprzyznanie prawa do żądanych przez nią świadczeń rodzinnych. Podkreśliła, że wnosi o ponowne przeliczenie jej dochodów za rok 2007, biorąc pod uwagę dokumenty, które dołączyła do wniosku o wznowienie postępowania, tj. informację Dyrektora Publicznego Przedszkola nr [...] w Kluczborku z Oddziałami Zamiejscowymi w [...] i [...] z dnia 19 listopada 2009 r. oraz zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kluczborku nr [...] o wysokości dochodów uzyskanych przez A. W. w roku 2007, podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych. Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2009 r., nr [...], Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w Kluczborku wznowił postępowanie na wniosek A. W. w sprawie zakończonej ostateczną decyzją tego organu z dnia 19 grudnia 2008 r. Następnie decyzją z dnia 14 grudnia 2009 r. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w Kluczborku odmówił uchylenia własnej decyzji z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie odmowy przyznania prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego i dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego, na dziecko N. W. W wyniku rozpatrzenia odwołania A. W. od powyższej decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu decyzją z dnia 19 maja 2010 r., nr [...], uchyliło rozstrzygnięcie z dnia 14 grudnia 2009 r. i umorzyło postępowanie organu pierwszej instancji, wyjaśniając, że brak było podstaw do prowadzenia przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Kluczborku postępowania wszczętego postanowieniem o wznowieniu postępowania w sprawie, w której decyzję w ostatniej instancji wydało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu. Kolegium podkreśliło, że zgodnie z art. 150 § 1 K.p.a. organem administracji publicznej właściwym w sprawach wymienionych w art. 149 K.p.a. jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. Oznacza to, że w sprawie postępowanie wznowieniowe prowadził organ niewłaściwy, co czyni to postępowanie bezprzedmiotowym. Kolegium stwierdziło również, że wniosek A. W. o wznowienie postępowania nie jest bezprzedmiotowy, albowiem rozpatrzenie tego wniosku należy do jego kompetencji. Pismem z dnia 17 czerwca 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, działając na podstawie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, wezwało A. W. do uzupełnienia jej wniosku z dnia 24 listopada 2009 r. dotyczącego wznowienia postępowania, poprzez podanie konkretnej daty powzięcia przez nią wiadomości o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania w opisanej wyżej sprawie, tj. o nowych okolicznościach faktycznych lub nowych dowodach dotyczących dochodów stanowiących podstawę ustalenia prawa do zasiłku rodzinnego na dziecko, oraz o przesłanie dowodów potwierdzających, że powzięcie wiadomości miało miejsce w dacie przez nią wskazanej. Odpowiadając na wezwanie Kolegium, A. W. w piśmie z dnia 23 czerwca 2010 r. podała, że w zakładzie pracy, w którym jest zatrudniona, została przeprowadzona kontrola przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych i tę informację uzyskała w dniu 15 października 2009 r. oraz, że w tym właśnie dniu poinformowano ją o błędnie naliczonych składkach na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne w okresie trzech lat, tj. w roku 2006, 2007 i 2008, które podlegają zwrotowi. Podała również, że błędne naliczenie składek skutkowało koniecznością zwrotu kwoty w wysokości 96,84 zł, co miało także wpływ na to, iż aktualnie nie otrzymała świadczeń rodzinnych z powodu przekroczenia dochodów z roku poprzedzającego okres zasiłkowy. Ponadto dodała, że czyniła starania celem dokonania korekty w zeznaniach podatkowych za te lata, lecz organ podatkowy poinformował ją, iż wnioskowana korekta nie jest możliwa. Podkreśliła po raz drugi, że informację o błędnym naliczeniu składek powzięła w dniu 15 października 2009 r., oraz podała, że jej sytuacja jest bardzo trudna, a brak świadczeń dodatkowo ją pogarsza. Decyzją z dnia 30 czerwca 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu odmówiło wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Kolegium z dnia 18 marca 2009 r., którą utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie odmowy przyznania prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego i dodatku do zasiłku z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego, na dziecko N. W. W uzasadnieniu decyzji, po przytoczeniu regulacji prawnych mających w sprawie zastosowanie stwierdzono, że wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Kolegium z dnia 18 marca 2009 r. strona złożyła w dniu 24 listopada 2009 r., o czym świadczy data prezentaty Ośrodka Pomocy Społecznej w Kluczborku umieszczonej na wniosku. Poza sporem - zdaniem organu - pozostaje również okoliczność, że w piśmie z dnia 23 czerwca 2010 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku o wznowienie postępowania, A. W. podała, iż o okoliczności mogącej stanowić podstawę wznowienia postępowania dowiedziała się w dniu 15 października 2009 r., gdyż w tym właśnie dniu poinformowano ją o błędnie naliczonych składkach na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne w okresie trzech lat, tj. w roku 2006, 2007 i 2008. W tej sytuacji organ przyjął, że miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania - określony w art. 148 § 1 K.p.a. - upłynął w dniu 15 listopada 2009 r., a zatem strona uchybiła miesięcznemu terminowi do złożenia podania o wznowienie postępowania administracyjnego, co z kolei powoduje odmowę wznowienia postępowania. Kolegium stwierdziło również, że skoro strona złożyła podanie o wznowienie postępowania po upływie ustawowego terminu i nie wniosła prośby o jego przywrócenie, to brak było podstaw prawnych do wydania postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia postępowania. Zaznaczono jednocześnie, że organ nie znalazł podstaw prawnych do wszczynania postępowania w opisanej wyżej sprawie z urzędu. Pismem z dnia 26 lipca 2010 r. A. W. wystąpiła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy. Jednocześnie w piśmie tym zawarła wniosek o przywrócenie terminu do rozpoznania sprawy wyjaśniając, że dopiero 19 listopada 2009 r. otrzymała pismo z zakładu pracy dotyczące błędnego naliczenia składek, a wcześniejsze informacje w tym zakresie były nieoficjalne i nie mogły stanowić podstawy żądania wznowienia postępowania. Wnioskodawczyni podkreśliła, że niezachowanie terminu wynikało ze stanowiska, iż podanie o wznowienie zostało wniesione w terminie. Ponadto nie chciała zataić informacji, że nieoficjalną wiadomość uzyskała 15 listopada 2009 r. Uzasadniając wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, A. W. wskazała, że w dniu 24 listopada 2009 r. zgłosiła się do OPS w Kluczborku o wznowienie postępowania w sprawie odmowy przyznania prawa do zasiłku rodzinnego na dziecko wraz z dodatkami do tego zasiłku w okresie zasiłkowym 2008/2009. Podstawą wniosku była informacja, że zakład pracy błędnie naliczał składki na ubezpieczenie zdrowotne i społeczne w latach 2006, 2007 i 2008. To z kolei wpłynęło na błędne przyjęcie przy przyznawaniu zasiłku na córkę N. W., że jej dochód przekroczył kryterium dochodowe o kwotę 1,72 zł. Podkreśliła, iż nie zwróciła we wniosku uwagi na fakt, że informacja z zakładu pracy była nieoficjalna i że w związku z tym wystąpiła o formalne potwierdzenie błędnego naliczenia odsetek, a dokument w tej sprawie przedłożyła w załączeniu. Dalej argumentowała, że nie ma wykształcenia umożliwiającego jej dokładne zrozumienie obowiązujących zasad i nie zdawała sobie sprawy, że uchybia terminowi, skoro dopiero 19 października 2009 r. otrzymała pożądany dokument. Podniosła również, że czuje się pokrzywdzona, najpierw przez stwierdzenie przekroczenia kryterium dochodowego o kwotę 1,72 zł, następnie przez błędne obliczenie składek przez zakład pracy, a w dalszej kolejności, przez chęć posiadania formalnego dokumentu oraz uczciwego informowania o sytuacji. W wyniku rozpatrzenia powyższego wniosku, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu decyzją z dnia 25 lutego 2011 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając to rozstrzygnięcie Kolegium zrelacjonowano przebieg dotychczasowego postępowania w sprawie i przytoczyło przepisy art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. oraz art. 148 § 1 K.p.a. Następnie organ stwierdził, że A. W. dowiedziała się o okoliczności mogącej być podstawą wznowienia postępowania w sprawie odmowy przyznania jej świadczeń rodzinnych w dniu 15 października 2009 r., gdyż w tym właśnie dniu zakład pracy poinformował ją o błędnie naliczonych składkach na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne w okresie trzech lat, tj. w roku 2006, 2007 i 2008. Zatem miesięczny termin do złożenia podania o wznowienie postępowania w trybie art. 145 K.p.a. upływał w dniu 15 listopada 2009 r. Natomiast A. W. zwróciła się o wznowienie postępowania wnioskiem z dnia 24 listopada 2009 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu. Jednocześnie, w w/w piśmie nie został zawarty wniosek o przywrócenie terminu. Zdaniem Kolegium, nie można również uznać za zasadne twierdzenie zawarte we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, wedle którego miesięczny termin do wystąpienia z podaniem o wznowienie postępowania należy liczyć od daty 19 listopada 2009 r., w której to strona otrzymała pismo oficjalnie informujące ją o błędnym naliczeniu składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, a nie od daty 15 października 2009 r., kiedy to została o tym fakcie poinformowana nieoficjalne. Zgodnie bowiem z literalnym brzmieniem art. 148 § 1 K.p.a., podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. W niniejszej sprawie nie jest istotne w jakiej dacie stronie doręczono pismo zakładu pracy informujące o błędnym naliczeniu składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, lecz znaczenie ma obiektywny fakt, kiedy strona posiadła wiedzę w tym zakresie (dowiedziała się). Z oświadczenia strony zawartego w piśmie z dnia 23 czerwca 2010 r., jak i z samego wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy wynika bezspornie, że A. W. dowiedziała się o powyższych okolicznościach w dniu 15 października 2009 r., zatem od tej właśnie daty należy liczyć miesięczny termin do wystąpienia z podaniem o wznowienie postępowania. Odnosząc się natomiast do sformułowanego we wniosku z dnia 26 lipca 2010 r. o ponowne rozpoznanie sprawy żądania o przywrócenie terminu do rozpoznania sprawy, Kolegium wskazało, że pismo w sprawie ponownego rozpoznania sprawy został złożony przed upływem czternastodniowego terminu do jego złożenia, zatem niezasadnym było wnioskowanie o jego przywrócenie. Jeżeli jednak intencją strony było sformułowanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia podania o wznowienia postępowania, to informacyjnie organ wyjaśnił, że wniosek taki mógł być złożony wraz z podaniem o wznowienie postępowania. Organ nie uwzględnił również pozostałych zarzutów wnioskodawczyni, stwierdzając, że postępowanie w sprawie toczyło się z zachowaniem procedur i zasad postępowania administracyjnego. Natomiast obowiązek informowania o okolicznościach mogących mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków spoczywa na organach administracyjnych wtedy, gdy takie postępowanie jest w toku (zostało wszczęte). W niniejszej sprawie dniem wszczęcia postępowania w sprawie jest dzień wystąpienia z podaniem o wznowienie postępowania, które zostało wniesione po upływie termin ustawowego, zatem trudno doszukiwać się uchybień jakiegokolwiek organu administracji w zakresie poinformowania strony o terminie wystąpienia z wnioskiem o wznowienie, skoro żadne postępowanie administracyjne przed wystąpieniem z tym wnioskiem nie toczyło się. Również podnoszona przez A. W. okoliczność, że czuje się pokrzywdzona, nie może wpłynąć na zmianę rozstrzygnięcia podjętego w sprawie, gdyż rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie nie należy do sfery uznania administracyjnego. Końcowo organ stwierdził, że wydanie na podstawie art. 149 § 3 K.p.a. decyzji odmawiającej wznowienia postępowania jest możliwe tylko wówczas, gdy wznowienie postępowania z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych jest niedopuszczalne oraz gdy strona zgłosiła żądanie wznowienia z uchybieniem terminu. W skardze na powyższą decyzję A. W. wniosła o jej uchylenie i ponowne rozpoznanie sprawy. Kwestionowanemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie art. 145 K.p.a. oraz zasad współżycia społecznego, a także niewyjaśnienie stanu faktycznego. W motywach skargi podniosła, że podstawę wniosku o wznowienie postępowania stanowił dowód w postaci oficjalnego pisma zakładu pracy potwierdzającego błędne naliczanie składek na ubezpieczenie zdrowotne i społeczne za lata 2006, 2007 i 2008, które spowodowało przekroczenie przez skarżącą kryterium dochodowego uprawniającego do wnioskowanego zasiłku. Ponownie wskazała, że powyższe pismo otrzymała w dniu 19 listopada 2009 r. i niezwłocznie złożyła wniosek o wznowienie postępowania, a zatem dochowała miesięcznego terminu do jego wniesienia. Nie zgodziła się z organem odwoławczym, że termin do wniesienia wniosku winien być liczony od momentu, gdy nieoficjalnie dowiedziała się o błędnym naliczeniu składek. Zdaniem skarżącej, taka nieformalna informacja nie mogła stanowić dowodu uzasadniającego wniosek o wznowienie postępowania. Dlatego też skarżąca dołożyła wszelkiej staranności, aby wykazać, że faktycznie w sprawie pojawiły się nowe okoliczności, czego dowodem jest - otrzymane na jej żądanie - pismo z zakładu pracy potwierdzające błędne wyliczenie składek. Wyjaśniła, że nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu albowiem wniosek o wznowienie wniosła w terminie liczonym do chwili otrzymania dowodów potwierdzających błędne naliczenie składek ZUS. Uzasadniając zarzut naruszenia zasad współżycia społecznego skarżąca podniosła, że Kolegium dokonało niekorzystnej dla niej interpretacji przepisów prawa, natomiast przekroczenie kryterium dochodowego było wynikiem błędu pracodawcy. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację przytoczoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie sądowej A. W. podtrzymała skargę i argumenty w niej zawarte. Stwierdziła, że czuje się bardzo skrzywdzona zaskarżoną decyzją. Zwróciła uwagę na fakt, że nie miała możliwości (tak ją pouczono w urzędzie skarbowym) poprawienia PIT-u wystawionego przez zakład pracy o jej dochodach i składkach, a zatem nie mogła skutecznie dokonać korekty. Natomiast, gdyby zakład pracy poprawił swój błąd, to kwalifikowałaby się z tytułu dochodu do uzyskania wnioskowanego świadczenia. Skarżąca podkreśliła, że dopełniła wszystkich wymogów, aby otrzymać pomoc na niepełnosprawne dziecko i nie ze swojej winy traciła rocznie przysługujące jej 1800 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność ich wykładni oraz prawidłowość przyjętej procedury. Ponadto, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd bierze z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa proceduralnego i materialnego niezależnie od treści podnoszonych w skardze zarzutów, jednakże w zakresie oceny legalności nie może wykraczać poza sprawę, która była lub winna być przedmiotem postępowania przed organami administracji publicznej i której dotyczy zaskarżone rozstrzygnięcie. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej kontroli zakwestionowanego rozstrzygnięcia, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja podjęta została z naruszeniem prawa. W pierwszej kolejności przypomnieć należy, że zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu utrzymało w mocy decyzję własną, którą odmówiono A. W. wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Kolegium z dnia 18 marca 2009 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza Kluczborka przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Kluczborku, z dnia 19 grudnia 2008 r, nr [...], w sprawie odmowy przyznania prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego i dodatku do zasiłku z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego, na dziecko N. W. Kolegium uznało, że skarżąca uchybiła miesięcznemu terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, o którym mowa w art. 148 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej K.p.a. W ocenie Sądu, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy zaskarżone orzeczenie należało uznać za przedwczesne. Jak wynika bowiem z treści wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy z dnia 26 lipca 2010 r. skarżąca nie tylko nie zgodziła się z decyzją organu z dnia 30 czerwca 2010 r., ale również złożyła wyraźny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania, uzasadniając go stosowną argumentacją. Zgodnie natomiast z przepisem art. 58 § 1 K.p.a., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 57 § 2 K.p.a.). W myśl natomiast art. 59 § 1 K.p.a., o przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej. Od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie. W świetle powyższego stwierdzić należy, że przed rozpatrzeniem wniosku skarżącej o ponowne rozpoznanie sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu zobowiązane było wydać - stosownie do art. 58 i 59 K.p.a. - orzeczenie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania. Dostrzec bowiem trzeba, że ewentualne przywrócenie skarżącej terminu wyłącza możliwość wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania z powodu uchybienia terminu, a zatem wydanie takiej decyzji przed rozpatrzeniem prośby A. W. było niezgodne z prawem. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania strona może bronić się, wnosząc prośbę o przywrócenie terminu (por. B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2011, str. 572 - 573). Nie można zgodzić się ze stanowiskiem Kolegium prezentowanym w zaskarżonym orzeczeniu, że skarżąca była uprawniona do złożenia podania o przywrócenie terminu jedynie wraz z wnioskiem o wznowienie. W ocenie Sądu, wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania nie stanowi przeszkody do rozpatrzenia żądania przywrócenia terminu. Dodatkowo wskazać przyjdzie, że wypowiadanie się w treści badanej decyzji odnośnie wniosku o przywrócenie terminu było nieuprawnione, bowiem wniosek ten wszczął odrębne postępowanie, które winno zostać zakończone stosownym rozstrzygnięciem. Zdaniem Sądu stwierdzone uchybienie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania spowodowało konieczność uchylenia - na mocy art. 145 § 1 pkt 1 c P.p.s.a. - zaskarżonej decyzji. Rozstrzygnięcie w kwestii wykonalności zaskarżonej decyzji oparto o przepis art. 152 P.p.s.a. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z powyższych rozważań i sprowadzają się do przeprowadzenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu postępowania w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia podania o wznowienie i wydania w tym zakresie stosownego orzeczenia, a następnie - w zależności od jego wyniku - podjęcia właściwego rozstrzygnięcia w sprawie wznowienia postępowania.