II SA/Op 348/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie ochrony zwierząt z wniosku Z.K. o sprostowanie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 24 października 2013 r., sygn. akt II SA/Op 348/13 postanawia: sprostować w uzasadnieniu wyroku z dnia 24 października 2013 r., sygn. akt II SA/Op 348/13, oczywistą omyłkę w ten sposób, że w wierszu 6 i 7 od góry na stronie piątej tego wyroku daty "13 stycznia 2013 r. do 21 stycznia 2013 r." oraz " 3 lutego 2013 r. do 22 lutego 2013 r." zastąpić datą " 13 stycznia 2011 r. do 21 stycznia 2011 r.", oraz " 3 lutego 2011 r. do 22 lutego 2011 r.". Wyrokiem z dnia 24 października 2013 r., sygn. akt II SA/Op 348/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uchylił zaskarżoną decyzję SKO w Opolu z dnia 25 stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie ochrony zwierząt oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Niemodlina z dnia 17 lipca 2012 r. W uzasadnieniu tego wyroku w wierszu 6 i 7 na stronie 5 tego wyroku Sąd wskazał, że Z.K. przebywał w szpitalu "w okresie od 13 stycznia 2013 r. do 21 stycznia 2013 r. oraz od 3 lutego 2013 r. do 22 lutego 2013 r.". Pismem z dnia 20 listopada 2013 r. Z.K. wniósł o sprostowanie uzasadnienia wyroku z dnia 24 października 2013 r. poprzez prawidłowe określenie okresów pobytu w szpitalu zgodnie z kartami leczenia szpitalnego z dnia 21 stycznia 2011 r. oraz 22 lutego 2011 r., z których wynika, że przebywał w szpitalu w okresie od 13 stycznia 2011 r. do 21 stycznia 2011 r. oraz od 3 lutego 2011 r. do 22 lutego 2011 r.". Do wniosku dołączył kserokopię kart informacyjnych leczenia szpitalnego z dnia 21 stycznia 2011 r. oraz 22 lutego 2011 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki. Sprostowanie może nastąpić z urzędu i na wniosek strony. Sposób redakcji art. 156 § 1 P.p.s.a., może sugerować, że sprostowanie wyroku następuje wyłącznie z urzędu. Jednakże możliwość złożenia wniosku w tym zakresie nie jest wykluczona, o czym stanowi wprost: art. 159 P.p.s.a., który mówi, że "wniosek o sprostowanie" nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia i art. 194 § 1 pkt 5 P.p.s.a., przewidujący prawo do zażalenia m.in. na odmowę sprostowania orzeczenia (por. B. Dauter [w;], B. Gruszczyński, A.Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Wydawnictwo Zakamycze 2005, s. 358). Instytucja sprostowania dotyczy wyeliminowaniu z obrotu prawnego wadliwych orzeczeń, a tym samym zagwarantowaniu pewności obrotu prawnego. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu art. 156 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywista wadliwość może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (patrz: B. Dauter [w;], B. Gruszczyński, A.Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Wydawnictwo Zakamycze 2005, s. 359). W niniejszej sprawie w uzasadnieniu wyroku z dnia 24 października 2013 r. Sąd błędnie określił daty pobytu przez Z.K. w szpitalu. Opisaną omyłkę należy uznać za oczywistą, gdyż zarówno z akt administracyjnych, jak i kart informacyjnych leczenia szpitalnego wynika, że Z.K. przebywał w szpitalu w okresach od dnia 13 stycznia 2011 r. do 21 stycznia 2011 r. oraz od dnia 3 lutego 2011 r. do 22 lutego 2011 r. W ocenie Sądu błędy w określeniu powyższych dat noszą znamiona oczywistej omyłki pisarskiej, która podlega sprostowaniu na podstawie powołanego art. 156 § 1 P.p.s.a. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia.