II SA/Op 349/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Krupiński Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Bogusz (spr.) Sędzia WSA Grażyna Jeżewska Protokolant St. sekretarz sądowy Joanna Szyndrowska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 listopada 2011 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie bezpłatnego wyżywienia 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Przedmiotem skargi wniesionej przez M. K. była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z 30 marca 2011 r. uchylająca decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Głogówku, działającego z upoważnienia Burmistrza Głogówka z dnia 29 września 2010 r. w sprawie przyznania M. K. świadczenia w formie bezpłatnego wyżywienia dla córki J. K. w Przedszkolu Publicznym w [...] na okres od 1 lutego 2010 r. do 30 czerwca 2010 r. i bezpłatnych obiadów dla córek J. K., M. K. i G. K. w Szkole Podstawowej w [...] na okres od 15 lutego 2010 r. do 30 czerwca 2010 r. i umarzająca postępowanie I instancji. Wydanie tych aktów administracyjnych poprzedziło postępowanie o następującym przebiegu. Wnioskiem z dnia 30 grudnia 2009 r., M. K. zwróciła się do Ośrodka Pomocy Społecznej w Głogówku o kontynuację finansowania dożywiania w II semestrze roku szkolnego 2009/2010 dla córek: J. K., M. K., G. K. i J. K. Jako miejsce spożywania obiadów wskazała Szkołę Podstawową w [...], a w przypadku J. K. Przedszkole Publiczne w [...]. We wniosku podała, że sytuacja materialna jej rodziny nie zmieniła się, nadal jest osobą bezrobotną, a rodzina utrzymuje się z emerytury męża, która wynosi 1.420,80 zł oraz dodatkowego zatrudnienia. We wniosku wskazała również, iż zaświadczenie o wysokości poborów męża za miesiąc grudzień otrzyma dopiero po 10 stycznia 2010 r. Do wniosku strona załączyła: zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w [...] z dnia 30 grudnia 2009 r. i decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] z dnia 4 marca 2009 r. o waloryzacji emerytury wojskowej I. K. Decyzją z dnia 25 stycznia 2010 r., nr [...], Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w Głogówku, działający z upoważnienia Burmistrza Głogówka, przyznał M. K. świadczenia w formie: 1) bezpłatnego wyżywienia dla dziecka J. K. w Przedszkolu Publicznym w [...], na okres od dnia 1 lutego 2010 r. do dnia 30 czerwca 2010 r., 2) bezpłatnych obiadów przyznanych dla dzieci: J. K., M. K. i G. K. - w Szkole Podstawowej w [...], na okres od dnia 15 lutego 2010 r. do dnia 30 czerwca 2010 r. Jako podstawę prawną wydanej decyzji organ wskazał przepisy m. in. ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej i ustawy z dnia 29 grudnia 2005 r. o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania". Od powyższej decyzji strona wniosła odwołanie, domagając się przyznania wnioskowanych świadczeń od 4 stycznia 2010 r. Wyjaśniła, iż nie miała możliwości dostarczenia zaświadczenia o wynagrodzeniu męża za grudzień 2009 r. wcześniej, gdyż zakład pracy męża rozlicza się przez biuro rachunkowe między 10 a 15 dniem następnego miesiąca. Decyzją z dnia 30 czerwca 2010 r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu uchyliło powyższą decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Głogówku z dnia 25 stycznia 2010 r. Nr [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że w zaskarżonej decyzji organ I instancji ograniczył się jedynie do podania wielkości dochodu rodziny oraz składników tego dochodu. Zespół orzekający stwierdził ponadto, że zaskarżona decyzja pozbawiona jest uzasadnienia prawnego. Na skutek ponownego rozpatrzenia sprawy, decyzją z dnia 29 września 2010 r. Nr [...], Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w Głogówku przyznał M. K. świadczenia w formie: 1) bezpłatnego wyżywienia dla dziecka J. K. w Przedszkolu Publicznym w [...], na okres od dnia 1 lutego 2010 r. do dnia 30 czerwca 2010 r., 2) bezpłatnych obiadów przyznanych dla dzieci: J. K., M. K. i G. K. - w Szkole Podstawowej w [...], na okres od dnia 15 lutego 2010 r. do dnia 30 czerwca 2010 r. W uzasadnieniu tej decyzji organ I instancji stwierdził, że na podstawie przeprowadzonego wywiadu środowiskowego oraz dołączonych do wniosku dokumentów, tj.: decyzji o świadczeniach rodzinnych, decyzji o emeryturze męża, zaświadczenia o dochodzie z pracy męża, zaświadczenia z Powiatowego Urzędu Pracy, oświadczenia o braku dochodów z pracy dorywczej oraz w związku z tym, że dochód rodziny nie przekracza 150% dochodu uprawniającego do korzystania z dożywiania w ramach realizacji programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" ustalono, iż wnioskodawczym kwalifikuje się do otrzymania w/w świadczeń. Stwierdzono bowiem, iż kryterium dochodowe rodziny M. K. wynosi 3.159,00 zł (351,00 zł x 6 osób = 2.106,00 zł x 150 %), a rzeczywisty dochód netto w rodzinie wynosi 2.422,93 zł (w tym 524,00 zł - świadczenia rodzinne, 1.420,84 zł - emerytura męża, 478,09 zł - wynagrodzenie za pracę męża), co oznacza, iż rodzina wnioskodawczym uprawniona jest do otrzymania świadczeń z pomocy społecznej. Organ I instancji wskazał jednocześnie, iż przyznanie dla dzieci obiadów na wyżej wymienione okresy, a nie od 4 stycznia 2010 r. jak to wynika z podania, nastąpiło w związku z faktem składnia poszczególnych wymaganych dokumentów niezbędnych do podjęcia decyzji w sprawie w dużych odstępach czasu, drogą korespondencyjną, a wywiad środowiskowy został przeprowadzony w dniu 25 stycznia 2010 r. i w tym dniu została podjęta decyzja o przyznaniu wyżej wymienionych świadczeń, w przedszkolu od dnia 1 lutego 2010 r., a w szkole od dnia 15 lutego 2010 r., a nie z datą wsteczną, tj. od dnia 4 stycznia 2010 r. Organ podał, że stanowisko takie jest podyktowane faktem, że rachunki za wyżywienie zgodnie z wewnętrznym zarządzeniem Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Głogówku są składane najpóźniej do 7 dnia miesiąca za dany miesiąc, a spowodowane to jest organizacją pracy księgowości Ośrodka. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał też, że w przypadku dzieci szkolnych w okresie od 1 lutego 2010 r. do 15 lutego 2010 r. trwały ferie zimowe, a stołówka w okresie przerw szkolnych nie wydaje posiłków. Organ podtrzymał stanowisko, że nie może przyznać świadczeń od dnia wpływu podania, gdyż podanie nie było kompletne. Od decyzji I instancji z dnia 29 września 2010 r. odwołanie złożyła M. K. Wymienioną na wstępie decyzję z 30 marca 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie I instancji. W motywach decyzji organ odwoławczy przedstawił przepisy prawa i zasady rządzące przyznawaniem świadczeń z pomocy społecznej. W szczególności podniósł, że podstawową zasadą przyznawania świadczeń z pomocy społecznej wynikającą z przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej ( Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 ze zra. - zwanej w dalszej treści uzasadnienia ustawą) jest zasada niezbędności, przez co należy rozumieć dążenie do zaspokojenia potrzeb osób i rodzin na poziomie elementarnym, a także pomoc w przezwyciężaniu trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. W celu realizacji tej zasady wprowadzone zostało w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy kryterium dochodowe, którego istota polega na tym, że prawo do świadczeń z pomocy społecznej przysługuje osobie w rodzinie, w której dochód na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, przy jednoczesnym wystąpieniu co najmniej jednej z przesłanek wymienionych w art. 7 pkt 2-15 lub innych okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy społecznej. W myśl § 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 lipca 2009 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. Nr 127, poz. 1055), kryterium dochodowe na osobę w rodzinie z dniem 1 października 2009 r. zostało ustalone w wysokości 351,00 zł. Pojęcie dochodu zdefiniowane zostało w art. 8 ust. 3 ustawy, który stanowi, że za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu, z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych i składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia oraz ubezpieczenie społeczne określone w odrębnych przepisach jak również o kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. Do dochodu ustalonego zgodnie z ust. 4 powyższego przepisu nie wlicza się: 1/ jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego; 2/ zasiłku celowego; 3/ pomocy materialnej mającej charakter socjalny albo motywacyjny, przyznawanej na podstawie przepisów o systemie oświaty; 4/ wartości świadczenia w naturze; 5/ świadczenia przysługującego osobie bezrobotnej na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z tytułu wykonywania prac społecznie użytecznych. Ponadto organ odwoławczy zaznaczył, że zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy, Rada Ministrów może przyjąć rządowy program pomocy społecznej mający na celu ochronę poziomu życia osób, rodzin i grup społecznych oraz rozwój specjalistycznego wsparcia. Ustawą z dnia 29 grudnia 2005 r. został ustanowiony program wieloletni "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" (Dz. U. z 2005 r. Nr 267, poz. 2259 ze zra.). W art. 15 tej ustawy ustawodawca zawarł delegację dla Rady Ministrów do określenia, w drodze rozporządzenia, sposobu realizacji Programu, sposobu planowania i dokonywania podziału środków budżetu państwa przyznanych na realizację Programu oraz zakres i formy monitorowania realizacji Programu, mając na względzie jego skuteczność i efektywność. Stosownie do art. 3 ustawy o ustanowieniu programu wieloletniego ,,Pomoc(...)", w ramach programu są realizowane działania dotyczące w szczególności: 1) zapewnienia pomocy w zakresie dożywiania: a) dzieciom do 7 roku życia, b) uczniom do czasu ukończenia szkoły ponadgimnazjalnej, c) osobom i rodzinom znajdującym się sytuacjach wymienionych w art. 7 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, w szczególności osobom samotnym, w podeszłym wieku chorym lub niepełnosprawnym - w formie posiłku, świadczenia pieniężnego na zakup posiłku lub żywności albo świadczenia rzeczowego w postaci produktów żywnościowych. W myśl zaś art. 5 ust. 1 tej ustawy, pomoc w zakresie dożywiania może być przyznana nieodpłatnie osobom i rodzinom, o których mowa w art. 3 pkt 1, jeżeli dochód osoby samotnie gospodarującej lub dochód na osobę w rodzinie nie przekracza 150% kryterium dochodowego, o którym mowa odpowiednio w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej. Po przedstawieniu tych uregulowań i zasad prawnych organ odwoławczy ocenił decyzję I instancji z 29 września 2010 r. W szczególności stwierdził, że w uzasadnieniu decyzji I instancji organ nie wskazał jakie okoliczności sprawy zadecydowały o tym, że pomoc przyznano w formie rzeczowej, pomimo że powodem uchylenia przez Kolegium poprzedniej decyzji organu z dnia 25 stycznia 2010 r. było niewyjaśnienie tej okoliczności. Kolegium wskazało, że wyjaśnienie przesłanek podjętego rozstrzygnięcia jest niezbędne w celu przekonania strony o zasadności podjętej decyzji i przedstawienia motywów podjętego rozstrzygnięcia, a brak właściwego uzasadnienia powoduje, że strona nie ma możliwości obrony swoich interesów. Kolegium podkreśliło, że wyjaśnienia zawarte w piśmie z dnia 22 października 2010 r. nie mogą zastąpić uzasadnienia decyzji, bowiem staranność przekazywania adresatowi uzasadnienia własnych argumentów wykorzystanych przy formułowaniu treści decyzji jest istotnym elementem funkcji perswazyjnej uzasadnienia, przy czym nawet ewentualne wyjaśnienie stronie kwestii okresu na jaki przyznane zostały wnioskowane świadczenia przez pracownika socjalnego nie zwalnia organu od obowiązku ujęcia tych wyjaśnień w uzasadnieniu decyzji. Kolegium podniosło, że w zaskarżonym akcie I instancji brak uzasadnienia dlaczego przyznano pomoc na taki, a nie inny okres odpowiednio od dnia 1 lutego 2010 r. do 30 czerwca 2010 r. oraz od dnia 15 lutego 2010 r. do 30 czerwca 2010 r. Okres ferii zimowych i nie funkcjonowanie w tym czasie stołówki szkolnej nie jest bowiem przeszkodą do przyznania stronie świadczenia pieniężnego na zakup posiłków za ten okres. Za nieuzasadnione przyjął organ stwierdzenie I instancji, że przyznanie świadczeń na okresy wskazane w decyzji podyktowane jest m. in. tym, że rachunki za wyżywienie zgodnie z wewnętrznym zarządzeniem Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Głogówku są składane najpóźniej do 7 dnia miesiąca za dany miesiąc, co wynika z organizacji pracy w księgowości Ośrodka. Kolegium zauważyło, że organizacja pracy ośrodka pomocy społecznej nie może decydować o realizacji świadczeń z pomocy społecznej. Organ przyznając świadczenia z pomocy społecznej winien mieć na uwadze przede wszystkim obowiązujące w tym zakresie przepisy ustawy. Podsumowując te rozważania Kolegium przyjęło, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji należy uznać za niewystarczające, a tego rodzaju uchybienie obliguje organ odwoławczy do uchylenia decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Mimo takiej konkluzji organ odwoławczy podniósł, że jeżeli świadczenia w postaci bezpłatnego wyżywienia dla dziecka J. K. w Przedszkolu Publicznym w [...] oraz bezpłatnych obiadów przyznanych dla dzieci: J. K., M. K. i G. K. - w Szkole Podstawowej w [...], zostały przyznane odpowiednio na okres od dnia 1 lutego 2010 r. i 15 lutego 2010 r. do dnia 30 czerwca 2010 r. to w konsekwencji w dacie wydawania decyzji przez organ odwoławczy świadczenia te nie są już realizowane. Brak jest podstaw prawnych do przekazywania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Kolegium uznało, że postępowanie w sprawie przyznania stronie świadczeń, stało się bezprzedmiotowe, bowiem nie istnieje przedmiot postępowania. W szczególności zaskarżona decyzja nie jest już realizowana. Kolegium dodało, że bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 105 K.p.a. oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. W skardze sądowoadministracyjnej M. K. domagała się uchylenia decyzji organu odwoławczego podnosząc, że zaskarża "procedurę przyznawania pomocy w zakresie dożywiania dzieci objętych działaniem Ośrodka Pomocy Społecznej w Głogówku". Skarżąca zaznaczyła, że sposób załatwiania spraw o pomoc społeczną oparty jest na nieprzyjaznym i dezinformacyjnym traktowaniu rodzin. Organ pomocy społecznej nie współpracuje z instytucjami realizującymi rządowy program dożywiania i bezzasadnie oszczędza na dzieciach zamiast im pomagać. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i odwołał się w całości do argumentacji zawartej w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie skarżąca podtrzymując skargę zaznaczyła, że nie zgadza się z przyjęciem tezy o bezprzedmiotowości postępowania, bo faktycznie za obiady dzieci w szkole musiała zapłacić za okres od 4 stycznia do 31 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja narusza prawo. Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność ich wykładni oraz prawidłowość przyjętej procedury. Ponadto, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd bierze z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa proceduralnego i materialnego niezależnie od treści podnoszonych w skardze zarzutów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Przeprowadzona w niniejszej sprawie, z uwzględnieniem powyższych zasad, kontrola legalności wykazała, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa 1. Po pierwsze trzeba zważyć, że podstawą rozstrzygnięcia organów administracji była ustawa z 29 grudnia 2005 r. o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" (Dz.U. 2005, Nr 267 poz. 2259 ze zm.), która w istocie reguluje rozszerzenie form pomocy przewidzianej ustawą z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz. 593 ze zm.). Prawidłowe omówienie przepisów obu tych ustaw mających w sprawie zastosowanie zawiera pierwsza część zważań uzasadnienia zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z 30 marca 2011 r., dlatego nie ma potrzeby ich ponownego cytowania. W tej części Sąd podziela przedstawione przez organ podstawy prawne wydanej decyzji. W sprawie nie była zreszta kwestionowana wykładnia tychże przepisów prawa materialnego, a istotę zaskarżenia można sprowadzić do pytania, czy wystąpiły przesłanki do umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie przyznania dzieciom skarżącej świadczeń w postaci bezpłatnych obiadów w szkole i bezpłatnego wyżywienia w przedszkolu. Przy tym stosownie do art. 7 ustawy z 29 grudnia 2005 r. w procedurze udzielania pomocy w zakresie dożywiania, z wyłączeniem pomocy określonej w art. 6a, mają zastosowanie odpowiednie przepisy ustawy o pomocy społecznej dotyczące udzielania świadczeń z pomocy społecznej. Przyjmując racjonalność w działaniach ustawodawcy, trzeba stwierdzić, że taki zapis ustawy z 29 grudnia 2005 r. oznacza, że niektóre przepisy tego aktu będą miały zastosowanie wprost, inne natomiast wcale, przy czym to odpowiednie stosowanie może mieć miejsce, gdy ustawa danej kwestii nie reguluje. 2. Uzasadnienie decyzji organu odwoławczego, poza ostatnim akapitem, wskazuje na uchybienia organu I instancji w zakresie wydanej decyzji, dodatkowo akcentując brak uwzględnienia uwag SKO zawartych w poprzedniej decyzji z 30 czerwca 2010 r. uchylającej akt I instancji z 25 stycznia 2010 r. Porównanie argumentacji zawartej w obu orzeczeniach organu odwoławczego nakazuje przyjąć, że ostatecznie wyciągnięty wniosek o istnieniu podstaw do stosowania art. 105 § 1 K.p.a. jest błędny. W zaskarżonej decyzji organ odwoławczy prawidłowo przyjął najpierw brak wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, w tym brak uzasadnienia co do nie przyznania pomocy przed 1 lutego 2010 r.(co do J.) oraz przed 15 lutego 2010 r. (co do J., M. i G. K.). W pełni podzielić też należy pogląd, iż wewnętrzna organizacja OPS w Głogówku i zasady obiegu dokumentów nie mogą przesądzać o przyznaniu świadczeń z pomocy społecznej według innych zasad i kryteriów niż ustawowe. Dlatego zupełnie niezrozumiały jest wywód o bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 105 § 1 K.p.a., jako podstawy zastosowania art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. i umorzenia postępowania I instancji. Przyjmując bezprzedmiotowość postępowania organ popadł w wewnętrzną sprzeczność motywów decyzji, w której podnosi jednocześnie, że "brak funkcjonowania stołówki w okresie ferii nie jest przeszkodą do przyznania świadczenia pieniężnego na zakup posiłków." Jeżeli tak to rodzi się pytanie dlaczego przyjęto bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego co do świadczeń za okres od 4 stycznia 2010 r. do 15 lutego 2010 r. Zwłaszcza, że jak wynika z oświadczeń ustawowej przedstawicielki małoletnich za okres od 4 stycznia 2010 r. do 31 stycznia 2010 r. została zmuszona do uiszczenia opłaty za obiady dzieci w szkole. Ponadto trzeba zważyć, że zaskarżona decyzja wydana została w identycznym stanie faktycznym jak decyzja SKO z 30 czerwca 2010 r. W tej ostatniej świadczenia w postaci obiadów i wyżywienia też nie były już realizowane skoro dotyczyły okresu do 30 czerwca 2010 r. Mimo to jednak słusznie nie przyjęto wówczas koncepcji bezprzedmiotowości postępowania. Niezależnie od tego trzeba podkreślić, że decyzja z 30 marca 2011 r. umarza całe postępowanie I instancji, mimo, że żadną miarą okres za który przyznano świadczenia, nie może być objęty pojęciem bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego. Z tych względów Sąd stwierdził naruszenie przepisów postępowania (art. 105 § 1 K.p.a., art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a), które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 litera c P.p.s.a. Wskazania do dalszego postępowania sprowadzają się do konieczności merytorycznego rozpoznania odwołania w zakresie świadczeń dochodzonych za okres od 4 stycznia do daty ich przyznania decyzją I instancji.