II SA/Op 351/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Anna Misiak po rozpoznaniu w dniu 28 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie pomocy społecznej w formie bezpłatnych posiłków na skutek wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy postanawia : ustanowić dla skarżącego adwokata. T. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 kwietnia 20011 r. nr [...] w przedmiocie pomocy społecznej w formie bezpłatnych posiłków. Wyrokiem z dnia 11 października 2011 r. tut. Sąd oddalił skargę T. R., w tym samym dniu złożył on wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu i zwolnienie od kosztów sądowych. W związku z tym pismem z dnia 12 października 2011 r. skarżący został wezwany przez referendarza Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Opolu do odesłania przesłanego mu wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, stosownie do art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. Jednocześnie poinformowano skarżącego, odnosząc się do jego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, na podstawie art. 6 P.p.s.a., iż zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a) P.p.s.a., strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Sytuacja taka zachodzi w sprawie, przedmiotem postępowania jest decyzja dotycząca przyznania pomocy w formie bezpłatnych posiłków, a zatem strona skarżąca jest ustawowo zwolniona od kosztów sądowych, o jakich mowa w art. 239 pkt 1 lit. a) P.p.s.a. W tym miejscu należy wyjaśnić, iż w piśmie z dnia 11 października 2011 r. pojawiła się oczywista omyłka, powtarzając bowiem przedmiot skarżonej decyzji omyłkowo wpisano przedmiot z innej sprawy, również z zakresu opieki społecznej, ale dotyczącej innego skarżącego i sprawy stypendiów socjalnych. Skarżący w dniu 20 października 2011 r. zachowując wyznaczony termin, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, wskazał w nim, że nie ma odpowiedniej wiedzy prawniczej, jest niezdolny do pracy i samodzielnej egzystencji, utrzymuje się ze świadczenia rentowego, z którego po potrąceniach zostaje mu 550,80 zł, dlatego prosi o pomoc. Podał, że jego renta inwalidzka wynosi 1094,86 zł. Ma zadłużone mieszkanie, ogłoszoną eksmisję, egzekucję komorniczą i ma zajęte konto bankowe przez komornika. Skarżący podał, że zamieszkuje w mieszkaniu lokatorsko - spółdzielczym o powierzchni 35,70 m 2, nie posiada żadnego majątku ruchomego czy nieruchomego. Skarżący nie został wezwany przez tut. Sąd w związku z wypełnieniem przez skarżącego rubryki nr 4 formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w sposób niezgodny z objaśnieniami zawartymi w pouczeniu w punkcie 2, do sprecyzowania o jaki zakres prawa pomocy wnosi, ponieważ, jak wynika z jego pisma z dnia 11 października 2011 r., domaga się on wyznaczenia pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata lub radcy prawnego oraz zwolnienia od kosztów sądowych. Jednocześnie z uwagi na fakt, że na mocy art. 239 pkt 1 lit. "a" P.p.s.a., określającego, iż nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strony skarżące działanie lub bezczynność w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej, skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, o czym został poinformowany, nie rozpoznawano jego wniosku w tym zakresie. Wobec tego należało rozpatrzyć jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest wstanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący wykazał, że obecnie ma jedynie dochód z renty w niepełnej wysokości w kwocie 555,80 zł miesięcznie, jak wynika z akt korzysta on też ze wsparcia pomocy społecznej. Referendarz sądowy nie wzywał skarżącego do wykazania dodatkowych informacji odnośnie wysokości renty, wydatków i zadłużeń, uznał bowiem, że z uwagi na względy ekonomii procesowej posłuży się w tym względzie dokumentami znajdującymi się w załączonych do sprawy aktach administracyjnych, jako wystarczającymi do uprawdopodobnienia sytuacji materialnej skarżącego. Dokumenty te to m.in. zaświadczenie z ZUS oddział w [...] z dnia19 listopada 2010 r. odnośnie wysokości renty, wynika z niego, że na dzień jego wydania skarżący otrzymywał rentę w wysokości brutto 1061,94 zł, z czego po potrąceniu zaliczki na podatek i ubezpieczenie zdrowotne, oraz potrąceniu zadłużenia wypłacono kwotę 534,25 zł. Uprawdopodabnia to fakt podany, przez skarżącego, że obecnie po potrąceniach jest mu wypłaca kwota z renty 550,80 zł. Ponadto w aktach administracyjnych znajduje się zaświadczenie z dnia 29 listopada 2010 r. ze Spółdzielni Lokatorsko -Mieszkaniowej o zadłużeniu skarżącego na kwotę 10427,73 zł, oraz podanie skarżącego do OPS w [...] z dnia 1 grudnia 2010 r. zawierające spis wydatków za listopad 2010 r. Wydatki te kształtowały się wówczas następująco czynsz 349,12 zł, przy czym skarżący wskazał, że go nie płaci, telefon i Internet 136,50 zł, energia elektryczna 69,12 zł, gaz 51,76 zł, artykuły spożywcze, czystości, higieniczne, prasa i inne wydatki 254,61 zł, konserwacja mieszkania 67,97 zł, łącznie 579,96 zł. W ocenie referendarza, należy stwierdzić, bez głębszej analizy wydatków skarżącego, że sam fakt kształtowania się jego dochodów na poziomie 555 zł, pozwala na uznanie, że nie jest on wstanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku swojego utrzymania koniecznego. Spełnia on zatem przesłanki przyznania prawa pomocy w części. Referendarz sądowy uznał, zatem, iż sytuacja materialna skarżącego uprawnia go do przyznania mu prawa pomocy w zakresie przez niego żądanym i postanowił ustanowić dla niego adwokata, Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1 pkt 7 orzeczono jak w sentencji.