II SA/Op 361/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu W składzie następującym Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 12 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. nakazać Kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zwrot skarżącej Z. M. kwoty 30 zł (trzydzieści złotych) tytułem wpisu od skargi, Skarżąca Z. M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. W związku z powyższym została wezwana przez Sąd do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 (pięćset) złotych, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania dokonano na podstawie art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.s.a., w związku z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 221, poz. 2193). Skarżąca w odpowiedzi na wezwanie Sądu, w piśmie z dnia 8 listopada 2004 r. zwróciła się z prośbą o zwolnienie od uiszczenia wpisu sądowego. W dniu 9 listopada skarżąca dokonała na poczet wpisu od skargi wpłaty kwoty 30 zł, na rachunek tut. Sądu. Stosownie do przepisu art. 252 § 2 p.s.a. tut. Sąd w odpowiedzi na prośbę skarżącej, pismem z dnia 16 listopada 2004 r. przesłał urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz wezwał skarżącą do jego wypełnienia i odesłania w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżąca odesłała w/w wniosek na wypełnionym formularzu w wyznaczonym przez Sąd terminie. We wniosku Z. M. zwróciła się o udzielenie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2004 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, przyznał skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie jej od uiszczenia połowy wpisu od skargi, kwota zwolnienia wyniosła 250 zł, a w pozostałej części wniosek skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy oddalił. Skarżąca po otrzymaniu w dniu 5 stycznia 2005 r. postanowienia referendarza sądowego o prawie pomocy, listem poleconym z dnia 11 stycznia 2005 r. wniosła do tut. Sądu pismo zatytułowane "Zawieszenie" z dnia 7 stycznia 2005 r., w którym stwierdziła, że w obecnej sytuacji kwota uzyskanego przez nią zwolnienia od kosztów sądowych jest dla niej nie zadowalająca i dlatego prosi o zawieszenie postępowania do czasu możliwości uiszczenia pozostałej części wpisu od skargi (lub umorzenie). W uzasadnieniu pisma podniosła argumenty dotyczące w jej ocenie nieprawidłowości zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na pismo skarżącej z dnia 7 stycznia 2005 r., Sąd wezwał ją w dniu 5 lutego 2005 r. do określenia, czy jest ono sprzeciwem od postanowienia referendarza sądowego z dnia 30 grudnia 2005 r. o prawie pomocy, a jeśli tak, to do przesłania odpisu tego sprzeciwu, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpatrzenia, stosownie do art. 49 § 1 p.s.a. Skarżąca w piśmie z dnia 7 lutego 2005 r., przesłanym listem poleconym z dnia 8 lutego 2005 r., oświadczyła, że jej pismo z dnia 2 lutego 2005 r. nie jest sprzeciwem od postanowienia referendarza sądowego z dnia 30 grudnia 2004 r. w przedmiocie prawa pomocy. Ponownie wniosła nim o umorzenie lub zawieszenie sprawy, ponieważ nie stać jej chwilowo na wpłatę całości kwoty wynikającej ze zwolnienia jej z kwoty 250 zł wpisu i uiszczenia przez nią już na poczet wpisu kwoty 30 zł, a rozbiórka jest bezcelowa. W związku z tym, że skarżąca nie wniosła sprzeciwu, od postanowienia referendarza sądowego z dnia 30 grudnia 2004 r. o prawie pomocy, nie wniósł go też organ, ani uczestnicy postępowania A. i S. G., Sąd wezwał skarżącą ponownie do uiszczenia wpisu do skargi w kwocie 220 zł, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to skarżąca odebrała w dniu 30 marca 2005 r. i w odpowiedzi na nie po raz kolejny, pismem z dnia 4 kwietnia 2005 r. wniosła o zawieszenie postępowania, powołując się na przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, do czasu możliwości uiszczenia kwoty 220 zł tytułem części wpisu od skargi. W odpowiedzi na to pismo Sąd wezwał ją do uiszczenia wpisu od skargi wynoszącego, w wyniku przyznania jej prawa pomocy w zakresie częściowym i wpłacenia przez nią kwoty 30 zł, kwotę 220 zł, zaznaczając, że wzywa ją o to po raz ostatni. Sąd pouczył skarżącą, że nie wpłacenie kwoty 220 zł, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, spowoduje odrzucenie jej skargi. Jednocześnie w wezwaniu Sąd wyjaśnił skarżącej, że nie jest możliwe zawieszenie lub umorzenie postępowania z jej skargi, na podstawach przez nią wskazanych i na obecnym etapie sprawy. Sąd wskazał też, że skarżąca nie wniosła sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego o przyznaniu jej prawa pomocy. Sąd wezwał zatem skarżąca do sprecyzowania o co wnosi w swoim ostatnim piśmie z dnia 4 kwietnia 2005 r., poprzez oznaczenie jego rodzaju, wskazanie osnowy wniosku lub oświadczenia, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia niniejszego pisma bez rozpoznania. W odpowiedzi na to wezwanie, doręczone dnia 6 czerwca 2005 r., skarżąca pismem z dnia 10 czerwca 2005 r., wysłanym litem poleconym w dniu 11 czerwca 2005 r., wniosła po raz ostatni o przyznanie jej reszty pomocy, poprzez zwolnienie z kwoty 220 zł celem rozpoczęcia postępowania, podnosząc, że opłata ta jest dla niej zbyt wysoka z powodu niskiej emerytury. Skarżąca zatem nie sprecyzowała o co wnosi w piśmie z dnia 4 kwietnia 2005 r., a jedynie ponownie podniosła, że chce umorzenia całości wpisu sądowego, gdyż nie stać jej na jego opłacenie. Sytuacja materialna skarżącej, pod kątem jej możliwości ponoszenia kosztów sądowych, była już przedmiotem oceny przy rozpatrywaniu wniosku o przyznanie jej prawa pomocy, zakończonego wydaniem postanowienia referendarza sądowego z dnia 30 grudnia 2004 r., od którego skarżąca nie wniosła sprzeciwu, dlatego na skarżącej ciążył obowiązek zapłaty kwoty 220 zł tytułem wpisu od skargi. Ostanie wezwanie o wpis zostało skarżącej doręczone w dniu 6 czerwca 2005 r., termin zatem dla skarżącej do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 13 czerwca 2005 r., skarżąca nie uiściła wpisu do dnia dzisiejszego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis. Wpis stały w kwocie 500 (pięćset) zł, na podstawie art. 231 zdanie drugie ustawy o p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), pobiera się w sprawach z zakresu budownictwa i architektury. Skarżącej Z. M., zostało przez referendarza sądowego, przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia częściowego od kosztów sądowych w wysokości 250 zł. Skarżąca, po wezwaniu ją o uiszczenie wpisu w wysokości 250 zł wpłaciła jedynie kwotę 30 zł na poczet wpisu. W związku z powyższym, Sąd ponownie wezwał Z. M. do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi w pozostałej części wynoszącej 220 zł., w terminie 7-dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wpis ten stosownie do art. 220 § 1 p.s.a. skarżąca obowiązana była uiścić w terminie 7 dni od doręczenia jej wezwania (data ostatniego wezwania dnia 6 czerwca 2005 r., K-81 ), pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.s.a., o czym została powtórnie pouczona. Skarżąca nie uiściła brakującej części wpisu, a zatem skargę, jako nieopłaconą należało na podstawie art. 220 § 3 p.s.a. odrzucić. Pismo nieopłacone w należnej wysokości, a takowym jest przedmiotowa skarga, nie wywołuje żadnych skutków prawnych. Stosownie do art. 220 § 1 ustawy o p.p.s.a sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Przez pojecie należna opłata należy rozumieć pełną opłatę jaką zobowiązana jest uiścić strona od danego pisma procesowego. Pismo procesowe nieopłacone w całości należy traktować tak, jak pismo w ogóle nieopłacone (por M. Trzepiński; Skutki nieziszczenia opłat sądowych w postępowaniu... PS 2002, nr 3, s. 36) Orzeczenie o kosztach uzasadnia przepis art. 232 § 1 pkt 1 lit. "a" p.s.a., w myśl którego Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego, przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działanie zaskarżono. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji.