II SA/Op 367/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 28 stycznia 2006 r. J. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...], nr [...], stwierdzające niedopuszczalność wniesienia przez J. M., J. N. i B. J. odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...], nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej firmie A S. A. w W. pozwolenia na budowę bezobsługowej stacji telefonii komórkowej system [...] nr [...] [...] [...], w skład której wchodzą: wieża stalowa wysokości 40,5 m, system anten radiolinii i [...], kontener z urządzeniami teletechnicznymi oraz linia zasilająca stację, zlokalizowanej w K. przy ul. [...], nr działki a i b. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 26 czerwca 2006 r., skarżąca – pismami z dnia 3 lipca 2006 r. - została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, z pouczeniem o siedmiodniowym terminie wykonania od daty otrzymania każdego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Obydwa wezwania przesłane zostały skarżącej i doręczone w dniu 6 lipca 2006 r. za pisemnym pokwitowaniem. W aktach sprawy brak jest dowodu usunięcia braku skargi, jak również dowodu uiszczenia wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie podać trzeba, iż w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Odnośnie przesłanki wymienionej w art. 58 § 1 pkt 3 ustawy stwierdzić należy, że przepis art. 57 § 1 ustawy określa wymogi formalne przewidziane dla skargi. Stanowi on, iż skarga - poza spełnieniem wymogów przewidzianych dla pism w postępowaniu sądowym - winna również zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Ogólne warunki, którym powinno odpowiadać każde pismo strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, określone zostały natomiast w art. 46 ustawy, wskazującym, że jednym z elementów składowych pisma jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (§ 1 pkt 4). Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, wymaganych przez przepisy ustawy, warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego, jest również – stosownie do treści art. 230 ustawy – uiszczenie wpisu od skargi. Zgodnie z ostatnio powołanym przepisem, od pism wszczynających postępowanie, do jakich należy skarga, pobiera się wpis, który w myśl § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym - bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności - jest wpisem stałym i wynosi 100 zł. Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 ustawy określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie oraz art. 220 § 3 ustawy, będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy i stanowiącym samodzielną podstawę prawną, w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W związku z tym, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie spełniała wymogów formalnych określonych powołanych wyżej przepisach, skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi, polegającego na jej podpisaniu oraz do uiszczenia wpisu od skargi. Pisma Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostały doręczone skarżącej w dniu 6 lipca 2006 r., co potwierdziła własnoręcznym podpisem na zwrotnym pocztowym poświadczeniu odbioru przesyłki. Doręczenie było zatem skuteczne. Z tego względu zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin upływał w dniu 13 lipca 2006 r. Skoro we wskazanym przez Sąd terminie doszło ani do uzupełnienia braku skargi ani do uiszczenia wymaganego wpisu, stąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.